ΣτΕ 2376/2023 [Αναιρετέα απόφαση Διοικητικού Πρωτοδικείου απορριπτικής προσφυγής στο πλαίσιο διαδικασίας άρσης ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης]
Περίληψη
– Αίτηση για την άρση ρυμοτομικής απαλλοτριώσεως επιτρεπτώς υποβάλλεται όχι μόνον στον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. (ήδη Περιβάλλοντος και Ενέργειας) αλλά και σε κάθε όργανο της κρατικής διοικήσεως, κεντρικής ή περιφερειακής ή της τοπικής αυτοδιοικήσεως, στο οποίο έχουν ανατεθεί αποφασιστικού χαρακτήρα αρμοδιότητες σε θέματα εγκρίσεως και τροποποιήσεως πολεοδομικών σχεδίων ή, έστω, γνωμοδοτικού χαρακτήρα αρμοδιότητα στο πλαίσιο της διαδικασίας της σχετικής πολεοδομικής ρυθμίσεως. Εάν δε η αρχή, στην οποία υποβάλλεται το αίτημα, δεν έχει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά το Σύνταγμα και το νόμο, αρμοδιότητα τροποποιήσεως πολεοδομικού σχεδίου, οφείλει να διαβιβάσει περαιτέρω τη σχετική αίτηση στο κατά περίπτωση αρμόδιο όργανο, πλην δεν συντελείται, στην περίπτωση αυτή, σιωπηρή άρνηση της εν λόγω αρχής να άρει την απαλλοτρίωση με την πάροδο άπρακτου τριμήνου από την υποβολή της αιτήσεως, αλλά παράλειψη διαβιβάσεως της αιτήσεως, παραδεκτώς προσβαλλόμενη με αίτηση ακυρώσεως.
Προβάλλεται ότι, σε αντίθεση προς τα κριθέντα με την 2955/2011 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απεβλήθη ο Δήμος Κηφισιάς από τη δίκηκαι απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή καθ’ ο μέρος στρεφόταν κατά της ρητής απορριπτικής πράξης του η οποία κρίθηκε ότι δεν είχε εκτελεστό χαρακτήρα. Κατά τα προβαλλόμενα, ο Δήμος Κηφισιάς μη νομίμως απεβλήθη από τη δίκη ενώπιον του δικάσαντος πρωτοδικείου, διότι, σε κάθε περίπτωση, είχε τουλαχιστον γνωμοδοτικού χαρακτήρα αρμοδιότητα στη διαδικασία τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου και, ως εκ τούτου, η αίτηση περί άρσεως της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης να ασκήσει την εν λόγω γνωμοδοτική αρμοδιότητα και να διαβιβάσει περαιτέρω τη σχετική αίτηση στο αρμόδιο όργανο.
Η σχετική κρίση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης έρχεται σε αντίθεση προς την 2955/2011 απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα από τους αναιρεσείοντες και ο εξεταζόμενος λόγος αναιρέσεως προβάλλεται παραδεκτός, είναι δε απορριπτέα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα. Περαιτέρω, ο λόγος αυτός, κατά τα προεκτεθέντα, είναι και βάσιμος, καθ’ όσον το πρωτοδικείο έπρεπε να λάβει υπόψη ότι ναι μεν ο Δήμος δεν είχε αρμοδιότητα να άρει την επίδικη ρυμοτομική απαλλοτρίωση, όφειλε όμως, να ασκήσει τη γνωμοδοτική του αρμοδιότητα και να διαβιβάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων στο αρμόδιο για την άρση της απαλλοτρίωσης όργανο της Διοίκησης και, συνεπώς, να εξετάσει εάν συνέτρεχε, εν προκειμένω, παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας.
Πρόεδρος: Μ. Γκορτζολίδου
Εισηγητής: Ν. Βαγιωνάκης
