ΣΤΕ 1362/2019 [ΝΟΜΙΜΗ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ Ι.ΚΤΕΟ ΠΛΗΣΙΟΝ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ]
Περίληψη
Η εγκατάσταση και λειτουργία πλησίον αρχαίων μνημείων ή αρχαιολογικών χώρων εμπορικής επιχειρήσεως, όπως τα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων, επιτρέπεται μόνο μετά από έγκριση του Υπουργού Πολιτισμού, η οποία εκδίδεται ύστερα από γνώµη του οικείου συμβουλίου και πρέπει να προηγείται των αδειών άλλων αρχών που απαιτούνται κατά νόμο για την ίδρυση και τη λειτουργία της επιχειρήσεως. Ο Υπουργός Πολιτισμού, εξετάζοντας το επιτρεπτό διενέργειας εργασιών πλησίον αρχαίου, εφαρμόζει, ειδικές διατάξεις του εκτελεστικού του Συντάγµατος αρχαιολογικού νόμου 3028/2002, οι οποίες δεν θέτουν περιορισμούς αποστάσεων, αλλά θέτουν ως μόνη προϋπόθεση την κρίση για το αν επέρχεται άμεση ή έμμεση βλάβη στα αρχαία λόγω του χαρακτήρα της επιχειρήσεως. Εξάλλου, η διάταξη του άρθρου 34 του ν. 2963/2001, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με άρθρο 21 παρ. 2 του ν. 4313/2014, η οποία θεσπίζει την απόσταση των 100 μέτρων, δεν έχει την έννοια ότι αποκλείει την δυνατότητα του Υπουργού Πολιτισµού, κρίνοντος με το μοναδικό κριτήριο της βλάβης ή µη των αρχαίων, να χορηγήσει άδεια για την επίμαχη δραστηριότητα σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων, ούτε ότι του απαγορεύει τη μη χορήγηση τέτοιας άδειας για απόσταση μεγαλύτερη των 100 μέτρων.
Το επίδικο ΙΚΤΕΟ αξιοποιεί υφιστάμενο κτήριο, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του ακινήτου και κατασκευάστηκε το έτος 1966 με οικοδομική άδεια, ενώ, νέο τμήμα αποτελεί μόνο η προσθήκη κατ΄επέκταση του ισογείου συνολικού εμβαδού 173,55 τ.μ. Ως εκ τούτου νομίμως εκδόθηκε η προσβαλλόμενη πράξη από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής και όχι από τον Υπουργό Πολιτισμού.
Με την προσβαλλόμενη πράξη της Διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων εγκρίθηκαν οι εργασίες για την εγκατάσταση ΙΚΤΕΟ, και, ειδικότερα, η κατεδάφιση των δύο από τα τρία υφιστάμενα κτίσματα, η μείωση καθ΄ ύψος του τρίτου, το οποίο επεκτείνεται σε χώρο που, κατά την εκτίμηση της αρχαιολογικής υπηρεσίας, δεν επηρεάζει το μνημείο. Η ως άνω έγκριση χορηγήθηκε, μεταξύ άλλων, με τους όρους να εκτελεστεί υδραυλικό έργο, απαραίτητο για την προστασία του μνημείου, και να εγκατασταθούν φωτοστήλες στο νότιο όριο του ακινήτου για την αύξηση της ασφάλειας του θεάτρου τις νυχτερινές ώρες. Όπως προκύπτει, ιδίως από την εισήγηση της αρμόδιας Εφορείας και το πρακτικό της συνεδριάσεως του Τοπικού Συμβουλίου Μνημείων Αττικής, η εκτέλεση των ως άνω εργασιών και η λειτουργία της επίμαχης δραστηριότητας πλησίον του αρχαίου θεάτρου Ευωνύμου, λόγω μεγέθους, µορφής, χρήσεως και των προαναφερθέντων όρων που έχουν τεθεί σε αυτήν και αποβλέπουν, κατά την περαιτέρω ανέλεγκτη ουσιαστική εκτίμηση της Διοίκησης, στην προστασία των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του αρχαίου θεάτρου, δεν προκαλεί, κατά την κρίση της Διοίκησης, αισθητική ή άλλη όχληση και άµεση ή έµμεση βλάβη στο εν λόγω μνημείο. Με τα δεδομένα αυτά, νομίμως και με επαρκή αιτιολογία εγκρίθηκε υπό τους ως άνω όρους η εγκατάσταση και λειτουργία της επίδικης δραστηριότητας από την αρμόδια υπηρεσία, και, συνεπώς, πρέπει να απορριφθούν οι λόγοι ακυρώσεως που αμφισβητούν την νομιμότητα και επάρκεια της αιτιολογίας της προσβαλλομένης πράξεως, καθώς και οι λόγοι με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του ν. 3028/2002 περί προστασίας των αρχαιοτήτων και της εν γένει πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη πράξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων εκδόθηκε, διότι δεν είχε προηγουμένως εκδοθεί πράξη κηρύξεως του αρχαίου θεάτρου, ενώ, η απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και Πολιτισμού, με την οποία απαλλοτριώθηκε αναγκαστικώς ακίνητο στους Τράχωνες για την προστασία, συντήρηση και ανάδειξη του προαναφερθέντος αρχαίου θεάτρου, πρέπει να θεωρηθεί ως πράξη χαρακτηρισμού, ο λόγος περί παραβάσεως της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, που στηρίζεται επίσης στον ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη πράξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων εκδόθηκε διότι δεν είχε προηγουμένως εκδοθεί πράξη κηρύξεως του αρχαίου θεάτρου, καθώς και ο συναφής λόγος που στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι η απόσταση των 100 μέτρων, που προβλέπεται από το άρθρο 34 παρ. 4 του ν. 2963/2001, όπως ισχύει, κατά την αληθή έννοια του άρθρου αυτού, πρέπει να μετρηθεί από τα όρια όχι μόνο κηρυγµένων με διοικητική πράξη αρχαίων μνημείων διότι τα τελευταία προστατεύονται ευθέως εκ του νόμου, χωρίς να είναι προς τούτο αναγκαία η έκδοση οποιασδήποτε διοικητικής πράξεως, πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως αλυσιτελείς, δεδομένου ότι το επίμαχο αρχαίο θέατρο, προστατεύεται ευθέως εκ του νόμου, χωρίς να είναι προς τούτο αναγκαία η έκδοση οποιασδήποτε διοικητικής πράξεως.
Πρόεδρος: Ι. Μαντζουράνης
Εισηγητής: Ελ. Μουργιά
Το πλήρες κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί αμέσως μετά την καθαρογραφή του από το Δικαστήριο.
