ΣτΕ 3089/2017 [Ένταξη τμήματος Άλσους Ν. Φιλαδέλφειας στο ρυμοτομικό σχέδιο για τις ανάγκες ανέγερσης του γηπέδου της Α.Ε.Κ.]

Περίληψη

-Οι διατάξεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014, παρ’ότι δεν εντάσσονται στο ίδιο το νέο Ρ.Σ.Α., το οποίο περιέχεται στα άρθρα 1 έως και 41 του νόμου αυτού, τελούν σε άρρηκτο σύνδεσμο με τις διατάξεις του που αναφέρονται στο Κέντρο της Α.Ε.Κ. ή παρέχουν το πλαίσιο για την κατασκευή και τη λειτουργία του. Υπό τα δεδομένα αυτά, συντρέχουν οι εξαιρετικές προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρεπτώς περιλαμβάνονται στον τυπικό νόμο οι συγκεκριμένες ατομικές ρυθμίσεις που περιέχει το άρθρο 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 και οι οποίες συνίστανται, αφενός στην εντοπισμένη μετατόπιση ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών πέριξ του γηπέδου και, αφετέρου, στην άρση της αναδάσωσης του τμήματος του άλσους Νέας Φιλαδέλφειας που επηρεάζεται από τη μετατόπιση του γηπέδου και των ως άνω οικοδομικών και ρυμοτομικών γραμμών, αφού οι εν λόγω ατομικές ρυθμίσεις, ανεξαρτήτως της συμβατότητας του περιεχομένου τους με το άρθρο 24 του Συντάγματος εξειδικεύουν, πάντως, και συμπληρώνουν ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, τις προβλέψεις του νέου Ρ.Σ.Α. που εγκρίθηκε με τον ίδιο τυπικό νόμο οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους υποστηρίζεται ότι η εισαγωγή των ως άνω ατομικού χαρακτήρα ρυθμίσεων με τυπικό νόμο και όχι με διοικητική πράξη είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα και ότι, κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη πράξη, έρεισμα της οποίας αποτελούν οι αντισυνταγματικές, κατά τους αιτούντες, διατάξεις του άρθρου 42 παρ. ι και 4 του ν. 4277/2014 είναι παράνομη, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

-Στην περίπτωση, κατά την οποία ανώτερο σχέδιο ή πρόγραμμα δεκτικό εξειδικεύσεως μέσω πράξεων κατωτέρου επιπέδου σχεδιασμού, περιλαμβάνει επί μέρους σχέδιο ως διακεκριμένο υποσύνολο, ειδικώς ρυθμιζόμενο, και έχει υπαχθεί στη διαδικασία ΣΠΕ εκτίμησης των περιβαλλοντικών του συνεπειών βάσει της ως άνω οδηγίας τόσο κατά το γενικό του μέρος όσο και κατά το γενικό του μέρος όσο και κατά τα βασικά πολεοδομικά στοιχεία του ρυθμιζόμενου διακεκριμένου υποσυνόλου του, τυχόν κατώτερο σχέδιο που αφορά ειδικώς στο εν λόγω υποσύνολο δεν υπόκειται σε περαιτέρω εκτίμηση των συνεπειών του εφόσον εξαντλείται σε εξειδίκευση και εφαρμογή των σχετικών ειδικών ρυθμίσεων του ανωτέρου σχεδίου.

-Η επιχειρηθείσα με το άρθρο 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 μετατόπιση και επέκταση ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών στην περιοχή της ρητώς προβλεπόμενης μητροπολιτικής παρέμβασης του Άλσους Νέας Φιλαδέλφειας δεν προϋπέθετε την εκπόνηση νέας Σ.Μ.Π.Ε., πέραν, δηλαδή, αυτής που είχε ήδη εκπονηθεί για το ίδιο το Ν.Ρ.Σ.Α, και είχε προβλέψει και μελετήσει όχι μόνο το επίμαχο αθλητικό κέντρο, αλλά και τις βασικές χρήσεις γης (πολιτισμού, αθλητισμού μητροπολιτικής εμβέλειας και αναψυχής), καθώς και την ανάπλαση της περιοχής που το περιβάλλει. Τούτο δε, για το λόγο ότι η εν προκειμένω αμφισβητουμένη πολεοδομική ρύθμιση η οποία, κατ’ ουσία, συνιστά εντοπισμένη τροποποίηση του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου της περιοχής, δεν αποτελεί παρά εξειδίκευση και εφαρμογή της ως άνω υπαχθείσης σε Σ.Μ.Π.Ε. μητροπολιτικής παρέμβασης, οι επιπτώσεις της οποίας στο περιβάλλον, ως σχεδίου, έχουν μελετηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, δε καθορίζονται περαιτέρω οι ακριβείς χρήσεις γης εντός του καθορισθέντος με το Ν.Ρ.Σ.Α. πλαισίου, τα ακριβή πολεοδομικά μεγέθη, τα οποία δεν προβάλλεται ότι δεν είναι συμβατά με τις χρήσεις αυτές, και η ακριβής όδευση των ρυμοτομικών γραμμών που θα υλοποιήσουν την ήδη προβλεφθείσα από το Ν.Ρ.Σ.Α. και υπαχθείσα σε Σ.Μ.Π.Ε. ανάπλαση, είναι δε άλλο το ζήτημα της περαιτέρω μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων που θα ακολουθήσουν. Πρέπει, επομένως, να απορρκρθούν οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους προβάλλεται ότι η επιχειρηθείσα με το άρθρο 42 παρ, 4 του ν. 4277/2014 χάραξη των ρυμοτομικών και ρυμοτομικών γραμμών πάσχει λόγω μη εκπονήσεως ΣΜΠΕ και ότι, επομένως, η προσβαλλόμενη πράξη, ερειδόμενη στις διατάξεις αυτές, είναι ακυρωτέα.

-Πρέπει να απορριφθούν οι λόγοι ακυρώσεως, σύμφωνα με τους οποίους η προσβαλλόμενη πράξη, εκδοθείσα κατ’εφαρμογή του άρθρου 42 του ν. 4277/2014, είναι, παρά ταύτα, ακυρωτέα ως αντίθετη με τις ως άνω διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.

-Το Σύνταγμα ανέχεται, έστω και κατ’ εξαίρεση, τη μεταβολή του δασικού χαρακτήρα ορισμένης έκτασης και τη διάθεσή του για άλλο σκοπό δημοσίου συμφέροντος, η μεταβολή δε αυτή, εφόσον είναι ανεκτή από το Σύνταγμα, δεν μπορεί προδήλως να θεωρηθεί ως αντίθετη με τους συνταγματικούς κανόνες της μη επιδείνωσης του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος. Υπό την αντίθετη εκδοχή, δεν θα είχε έννοια η διάκριση των επεμβάσεων σε δάση και μετατροπών του χαρακτήρα τους σε επιτρεπτές και μη, το δε σύνολο της σχετικής νομοθεσίας που τις προβλέπει, συμπεριλαμβανομένης της δασικής, θα ήταν αυτομάτως αντίθετο προς το Σύνταγμα.

-Η διαδικασία δημοσιοποίησης και διαβοΰλευσης πολεοδομικών ρυθμίσεων που επιχειρούνται με τυπικό νόμο στις εξαιρετικές περιπτώσεις που αυτό είναι επιτρεπτό, δεν μπορεί να ταυτίζεται με την προβλεπόμενη στη συνήθη περίπτωση πολεοδομικών ρυθμίσεων επιχειρουμένων, κατά τον κανόνα, με διοικητική πράξη. Είναι, επομένως, απορριπτέοι ως αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι μη νόμιμη διότι οι ρυθμίζεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 κατ’ εφαρμογή του οποίου εκδόθηκε, εισήχθησαν χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία δημοσιοποίησης και διαβούλευσης που προβλέπεται από άλλες διατάξεις νόμων γενικής εφαρμογής, οι οποίοι, άλλωστε, δεν έχουν συνταγματική κατοχύρωση.

Πρόεδρος: Κ. Σακελλαροπούλου
Εισηγητής: Χρ. Ντουχάνης

Βασικές σκέψεις

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση του 2008/3.11.2014 εγγράφου της Διεύθυνσης Δασών Αθηνών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, κατά το μέρος που με αυτό απορρίφθηκε αίτημα του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας προς έγκριση του επικαιροποιημένου τιμολογίου της μελέτης «Προστασία, διαχείριση και ανάπλαση του Άλσους Νέας Φιλαδέλφειας», με την αιτιολογία ότι το τιμολόγιο αυτό περιελάμβανε και τμήματα του Άλσους που είχαν ενταχθεί στο ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου Νέας Φιλαδελφείας δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 (Α΄ 156), με τις οποίες τροποποιήθηκε το ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου για τις ανάγκες ανέγερσης Κέντρου Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού με την επωνυμία «Αγία Σοφία – Νέα Φιλαδέλφεια».
3. Επειδή, με την 3422/27.11.2009 πράξη της Γενικής Διεύθυνσης της Περιφέρειας Αττικής εγκρίθηκε κατά τις διατάξεις του άρθρου 222 του Δασικού Κώδικα (ν.δ. 86/1969, Α΄ 7) μελέτη προστασίας, διαχείρισης και ανάπλασης του Άλσους Νέας Φιλαδελφείας, ορίσθηκε δε ότι το έργο αυτό θα εκτελεσθεί από τον (τότε) Δήμο Νέας Φιλαδελφείας. Με την 1442/10.6.2010 πράξη του Διευθυντή Δασών της Περιφέρειας Αττικής εγκρίθηκε η επικαιροποίηση και τροποποίηση του τιμολογίου και του προϋπολογισμού των οικείων δασοτεχνικών εργασιών. Με το 17063/6.10.2014 έγγραφο του συσταθέντος με το ν. 3852/2010 (Α΄ 87) Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας υποβλήθηκε προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής αίτημα να τροποποιηθεί και επικαιροποιηθεί εκ νέου η ως άνω μελέτη, επί της αιτήσεως δε αυτής εκδόθηκε το προσβαλλόμενο 2008/3.11.2014 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Αθηνών. Με το έγγραφο αυτό ο Διευθυντής Δασών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, μεταξύ άλλων, εντέλλεται να καταρτισθούν νέα τοπογραφικά διαγράμματα της περιοχής του Άλσους, στο οποίο αφορά η μελέτη, αφού αφαιρεθούν τα τμήματα που έχουν ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως αφενός με ρυμοτομικό διάταγμα του έτους 1960 και, αφετέρου, με το άρθρο 42 του ν. 4277/2014, η παράγραφος 4 του οποίου τροποποιεί το ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου, εντάσσοντας σε αυτό τμήμα του Άλσους, το οποίο, κατόπιν τούτου, αποσυνδέεται από τη δασική νομοθεσία. Με το ίδιο έγγραφο ζητήθηκε από το Δήμο η επανασύνταξη των οικονομοτεχνικών στοιχείων της δασοτεχνικής μελέτης για την έκταση του Άλσους, η οποία απομένει μετά την αφαίρεση του τμήματος που έχει, κατά τα ανωτέρω, ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως. Με το περιεχόμενο αυτό, το προσβαλλόμενο έγγραφο έχει, κατά το πληττόμενο μέρος του, εκτελεστό χαρακτήρα, δεδομένου ότι με αυτό η Διοίκηση επιβάλλει, κατά την έννοια του εγγράφου, την εξαίρεση του εμπίπτοντος στο σχέδιο πόλεως βάσει του ως άνω άρθρου 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 τμήματος του Άλσους Νέας Φιλαδελφείας από το πεδίο εφαρμογής της προαναφερόμενης δασοτεχνικής μελέτης για το λόγο ότι το τμήμα αυτό απέβαλε το δασικό του χαρακτήρα με βάση την ίδια διάταξη. Επομένως, η αίτηση ακυρώσεως ασκείται παραδεκτώς από την άποψη αυτή (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.).
4. Επειδή, με το άρθρο 42 παρ. 1 του ν. 4277/2014 παραχωρήθηκε κατά χρήση, διοίκηση και διαχείριση στο ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο «Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως» έκταση 29.121 τ.μ., η οποία ευρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας Αττικής. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, η παραχώρηση διενεργήθηκε για την εκπλήρωση του καταστατικού σκοπού του σωματείου και την ανέγερση Κέντρου Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού με την επωνυμία «Αγία Σοφία – Νέα Φιλαδέλφεια». Στην επόμενη παρ. 2 του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι το αθλητικό σωματείο της ΑΕΚ μπορεί να εκχωρεί σε τρίτους δικαιώματα και υποχρεώσεις, να συμβάλλεται με αυτούς και να προβαίνει σε κάθε ενέργεια που κατατείνει στην εκπλήρωση των σκοπών της παρ. 1. Κατ’ εφαρμογή των διατάξεων αυτών το σωματείο συνήψε την από 3.2.2015 σύμβαση με την ανώνυμη κατασκευαστική εταιρεία «Δ…. ΑΕ» με σκοπό τη δημιουργία του Κέντρου. Υπό τα δεδομένα αυτά, τόσο το αθλητικό σωματείο όσο και η αντισυμβαλλόμενή του κατασκευαστική εταιρεία, η οποία κατά το χρόνο που ασκήθηκε η παρέμβαση (8.4.2016) είχε ήδη αναλάβει συμβατικώς την κατασκευή του Κέντρου, είχαν κατά το χρόνο άσκησης της παρέμβασης και συζήτησης της υπόθεσης (ΣτΕ 2153/2015 Ολομ., 376/2014 Ολομ., 2173/2002 Ολομ.), έννομο συμφέρον για την άσκηση της παρέμβασης και παραδεκτώς παρεμβαίνουν.
5. Επειδή, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, με το από 13.3.1915 β. δ/γμα (Α΄ 105) η έκταση που καταλαμβάνει σήμερα το Άλσος Νέας Φιλαδελφείας κηρύχθηκε δασωτέα από κοινού με ευρύτατη έκταση της Αττικής. Εξάλλου, μετά τη μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας μεγάλος αριθμός Ελλήνων προσφύγων και, το 1924, ιδρύθηκε το παρεμβαίνον αθλητικό σωματείο (Α.Ε.Κ.), το οποίο συνδέθηκε αρρήκτως με τον προσφυγικό πληθυσμό και την περιοχή. Στη συνέχεια, εκδόθηκαν το από 10.11.1924 π. δ/μα (Α΄ 286), με το οποίο, κατ’ επίκληση διατάξεων της δασικής νομοθεσίας, διατέθηκε έκταση 83 στρ. περίπου για την ανέγερση προσφυγικού συνοικισμού, και το από 31.1.1925 πρ. δ/μα (Α΄ 29), με το οποίο, κατ’ επίκληση των ίδιων διατάξεων, ήρθη η αναδάσωση (δάσωση, κατά το από 13.3.1915 β. δ/μα) τμήματος 150 στρεμμάτων του δημοσίου κτήματος Ποδονίφτη προκειμένου να επεκταθεί ο ως άνω προσφυγικός συνοικισμός. Ο συνοικισμός απέκτησε ρυμοτομικό σχέδιο με το από 3.8.1932 πρ. δ/μα (Α΄ 313) και, στη συνέχεια, εκδόθηκε η 62032/2.9.1934 απόφαση του Υπουργού Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως, με την οποία τμήμα της έκτασης που είχε παραχωρηθεί για τη δημιουργία και επέκταση του συνοικισμού, εμβαδού 26.621,50 τ.μ., παραχωρήθηκε δωρεάν στην ΑΕΚ προς ανέγερση των αθλητικών της εγκαταστάσεων, ορίσθηκε δε ότι η παραχώρηση θα ανακληθεί εάν η έκταση παύσει να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο έλαβε χώρα. Δυνάμει των ως άνω εγκρίσεων, το γήπεδο της Α.Ε.Κ. κατασκευάστηκε στη συγκεκριμένη θέση, ως προς την οποία είχαν αρθεί, κατά τα ανωτέρω, οι περιορισμοί που απέρρεαν από τη δασική νομοθεσία, σε έκταση, δηλαδή, γειτνιάζουσα με τον προσφυγικό συνοικισμό της Φιλαδέλφειας. Η έκταση, όμως, που κατέλαβε τελικώς το γήπεδο, δεν εντάχθηκε στο ρυμοτομικό σχέδιο του συνοικισμού, η έγκριση του οποίου είχε, κατά τα προαναφερόμενα, λάβει χώρα ήδη από το έτος 1932, παρέμεινε δε εκτός σχεδίου τόσο το ίδιο το γήπεδο όσο και το παρακείμενο Άλσος. Το ρυμοτομικό σχέδιο Νέας Φιλαδέλφειας επεκτάθηκε κατά τρόπο ώστε να ενταχθεί σ’ αυτό και το γήπεδο της Α.Ε.Κ. με το από 9.11.1955 β. δ/μα (Α΄ 316), ενώ με το από 11.5.1960 β. δ/μα (Δ΄ 68) εντάχθηκε στο ρυμοτομικό σχέδιο και το Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας («άλσος Βασιλίσσης Σοφίας»), ως κοινόχρηστος χώρος, επεκτάθηκε δε οδός στη βόρεια πλευρά του γηπέδου, παρεμβαλλόμενη μεταξύ της πλευράς αυτής του γηπέδου και του Άλσους με το όνομα οδός Ατταλείας. Τέλος, με το από 11.6.2001 π.δ/μα (Δ΄ 467), το οποίο εκδόθηκε κατ’ εφαρμογή των σχετικών πολεοδομικών διατάξεων, ο προσφυγικός συνοικισμός χαρακτηρίσθηκε ως παραδοσιακός και καθορίσθηκαν γι’ αυτόν ειδικοί όροι και περιορισμοί δόμησης.
6. Επειδή, με το άρθρο 19 παρ. 1 του ν. 3044/2002 (Α΄ 197) εγκρίθηκε η τροποποίηση του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου της Νέας Φιλαδέλφειας στο χώρο του γηπέδου της Α.Ε.Κ. με την επέκτασή του σε δημόσια έκταση παραχωρούμενη κατά χρήση στο ήδη παρεμβαίνον σωματείο και τη μετατόπιση ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών. Βασικό στοιχείο της εν λόγω τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου ήταν η πρόβλεψη της επέκτασης των εγκαταστάσεων της Α.Ε.Κ. σε τμήμα 3.200 τ.μ. του παρακειμένου Άλσους. Με τις λοιπές διατάξεις του άρθρου 19 του ν. 3044/2002 θεσπίσθηκαν, μεταξύ άλλων, ειδικοί όροι και περιορισμοί δόμησης, επετράπησαν δε και συμπληρωματικές χρήσεις γης δυνάμενες να υλοποιηθούν σε ποσοστό του επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης. Για την εφαρμογή των διατάξεων αυτών εκδόθηκε η Κ.Υ.Α. 132863/2003, με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου που αποτελούσαν γήπεδο ποδοσφαίρου 32.000 θέσεων, κλειστό γήπεδο μπάσκετ 7.000 θέσεων, δύο κλειστά γήπεδα βόλεϋ, υπόγειοι χώροι στάθμευσης 1.800 αυτοκινήτων και 22.000 τ.μ. εμπορικών χρήσεων, μεταξύ των οποίων κέντρο αναψυχής με πολυκινηματογράφους, γυμναστήριο, θεματικά εστιατόρια, ταβέρνες, εμπορικό πολυκατάστημα, τράπεζες και φαρμακεία. Σύμφωνα με τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων το στάδιο θα αποκτούσε το χαρακτήρα πολυλειτουργικού χώρου πολλαπλών χρήσεων, ενώ θα αναπτυσσόταν εκ βάθρων σύγχρονο εμπορικό κέντρο τόσο γύρω από το στάδιο όσο και στους εμπορικούς δρόμους γενικής κατοικίας. Οι διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 1 του ν. 3044/2002 κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές με την 1847/2008 απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το λόγο ότι περιείχαν ατομικές ρυθμίσεις, όπως ήταν η επιχειρηθείσα με αυτές τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου της Νέας Φιλαδέλφειας, χωρίς να προκύπτει ότι συνέτρεχαν οι εξαιρετικοί λόγοι, υπό τους οποίους και μόνο θα εναρμονιζόταν με τα άρθρα 4, 24 και 26 του Συντάγματος η θέσπιση πολεοδομικών ρυθμίσεων με τυπικό νόμο, όπως η συγκεκριμένη εντοπισμένου χαρακτήρα τροποποίηση.
7. Επειδή, ακολούθησε ο προαναφερόμενος ν. 4277/2014 το 1ο μέρος του οποίου περιέχει το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής, επέχοντος ταυτοχρόνως, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 4, και θέση Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου Αττικής. Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 4277/2014, το νέο Ρ.Σ.Α. «είναι το σύνολο των στόχων, των κατευθύνσεων πολιτικής, των προτεραιοτήτων, των μέτρων και των προγραμμάτων που προβλέπονται από το νόμο αυτό ως αναγκαίων για τη χωροταξική, πολεοδομική και οικιστική οργάνωση της Αττικής και του περιβάλλοντος, σύμφωνα με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης». Ο βαθμός εξειδίκευσης αυτών των στόχων, κατευθύνσεων, μέτρων και προγραμμάτων ποικίλλει και κυμαίνεται από βασικές διακηρύξεις μέχρι την πρόβλεψη συγκεκριμένων μέτρων για την πραγμάτωση των στόχων και προγραμμάτων που εξειδικεύουν τις κατευθύνσεις του νέου Ρ.Σ.Α. Εξάλλου, η, καταρχήν, κατασκευή και λειτουργία του προαναφερομένου Κέντρου Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού «Αγία Σοφία – Νέα Φιλαδέλφεια» στην παρακείμενη του Άλσους Νέας Φιλαδελφείας περιοχή συνδέεται με πολλούς από τους στόχους, κατευθύνσεις, και προγράμματα του νέου Ρ.Σ.Α. και, μάλιστα, όχι μόνο με γενικές κατευθύνσεις, αλλά και με διατάξεις του που εξειδικεύουν τις κατευθύνσεις αυτές. Έτσι, μεταξύ των στρατηγικών στόχων του νέου Ρ.Σ.Α. που τίθενται για την οκταετία 2014 – 2021, συγκαταλέγεται η ενίσχυση του διεθνούς ρόλου της Αθήνας – Αττικής και η χωρικά στοχευμένη εξειδίκευση των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποιήσεως και εντατικοποιήσεως της χρήσης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων και των άλλων αθλητικών υποδομών (άρθρο 4 παρ. 4 περ. ζ΄), μεταξύ δε αυτών πρέπει προδήλως να νοηθεί και το γήπεδο της Α.Ε.Κ.. Τούτο δε, διότι, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, το γήπεδο αυτό αποτέλεσε βασικό στοιχείο της μητροπολιτικής αθλητικής υποδομής της Αθήνας, αφού μετά την επέκτασή του το 1979 ήταν το μεγαλύτερο γήπεδο της Αθήνας με δυνατότητα υποδοχής 35.000 θεατών (27.000 μετά την εγκατάσταση καθισμάτων), η δε κατεδάφισή του το έτος 2003 ουδέποτε υποδήλωσε εγκατάλειψη του στόχου επανασχεδιασμού και ανακατασκευής του, ώστε να συνεχίσει να διαδραματίζει τον ίδιο ρόλο (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.). Μεταξύ των στρατηγικών στόχων του νέου Ρ.Σ.Α. συμπεριλαμβάνεται, επίσης (άρθρο 5 παρ. 3) η εναρμόνιση της προστασίας της φύσης με την προστασία της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και την οικονομική ανάπτυξη. Περαιτέρω, στο νέο Ρ.Σ.Α. ορίζονται ως κατεύθυνση για την οργάνωση της Χωρικής Υποενότητας Κεντρικής Αθήνας, στην οποία εμπίπτει ο Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας (άρθρο 8 παρ. 2), τα εξής: «Επιδιώκεται, σε όλους τους τομείς η γενικότερη ενίσχυση του ρόλου του [Μητροπολιτικού Κέντρου] σε εθνικό και διεθνές επίπεδο … Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκεται η αναβάθμιση των πολιτιστικών … πόρων … η συμπλήρωση και η αναβάθμιση των πολιτιστικών υποδομών Μητροπολιτικού επιπέδου στην κατεύθυνση προώθησης του αστικού τουρισμού, όπως συνεδριακού, εκθεσιακού, αθλητικού, επιχειρηματικού, πολιτιστικού, αναψυχής, υγείας, καθώς και η βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος και της εικόνας της πόλης και η αναβάθμιση του κοινωνικού εξοπλισμού» (άρθρο 9 στ. 1.2). Στη συνέχεια, το νέο Ρ.Σ.Α. περιέχει κατευθύνσεις και μέτρα για την προστασία του φυσικού χώρου και της βιοποικιλότητας (άρθρο 18) και, ειδικότερα, της δασικής γης (παρ. 1), στην οποία περιλαμβάνονται και τα άλση των πόλεων, όπως αυτό της Νέας Φιλαδελφείας, των ορεινών όγκων (παρ. 2) και των ευαίσθητων υγροτοπικών και παράκτιων οικοσυστημάτων (παρ. 3). Καθόσον, ειδικότερα, αφορά τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, τίθεται (άρθρο 18 παρ. 1 περ. β΄) ο γενικός κανόνας ότι δεν επιτρέπεται η αλλαγή χρήσης των δασών και δασικών εκτάσεων με εξαίρεση την περίπτωση συνδρομής λόγων δημοσίου συμφέροντος και υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εξετασθεί και αποκλεισθεί τεκμηριωμένα εναλλακτικές λύσεις, ενώ, κατά τα λοιπά, τίθεται ο στόχος της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και της σύνδεσης των κατοίκων με το φυσικό περιβάλλον μέσω της προώθησης προγράμματος οργάνωσης υπερτοπικών πόλων αναψυχής και περιαστικών μητροπολιτικών πάρκων πρασίνου (άρθρο 18 παρ. 4 περ. α΄). Στα Αστικά Μητροπολιτικά Πάρκα συμπεριλαμβάνονται (Παράρτημα VII), μεταξύ άλλων, αυτά του Ελληνικού, των Τουρκοβουνίων – Αττικό Άλσος κ.λπ., καθώς και το Μητροπολιτικό Πάρκο Νέας Φιλαδέλφειας (Παράρτ. VII παρ. 3), ως προς το οποίο υπάρχει η εξής ειδική πρόβλεψη: «Προωθείται η ανάπτυξή του με χρήσεις πολιτισμού, αθλητισμού μητροπολιτικής εμβέλειας και αναψυχής. Η ανάδειξη του άλσους Φιλαδέλφειας σε μητροπολιτικό πάρκο συνδυάζεται με την κατασκευή και λειτουργία του Κέντρου Αθλητισμού Μνήμης και Πολιτισμού της Α.Ε.Κ., καθώς και τις αναγκαίες και προβλεπόμενες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, χώρους και υποδομές στάθμευσης αλλά και την ανάπλαση στην ευρύτερη περιοχή». Η πρόβλεψη αυτή συμπλέει και προς την προαναφερόμενη (άρθρο 8 παρ. 2) κατεύθυνση της αναβάθμισης των μητροπολιτικού επιπέδου πολιτιστικών υποδομών στους τομείς, μεταξύ άλλων, του αθλητικού, εκθεσιακού και πολιτιστικού τουρισμού, η οποία προβλέπεται για τη Χωρική Ενότητα Κεντρικής Αθήνας, άρα και τη Φιλαδέλφεια – Χαλκηδόνα. Σχετική με το σχεδιασμό των μητροπολιτικών πάρκων, εξάλλου, είναι και η πρόβλεψη ως εγκρινόμενου όρου με τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του νέου Ρ.Σ.Α. (άρθρο 38 παρ. 10 περ. ε΄) της εισαγωγής ειδικών ρυθμίσεων δόμησης και αρχιτεκτονικού έργου, ανάλογα με τη φυσιογνωμία του κάθε πάρκου. Περαιτέρω, προβλέπεται ότι είναι δυνατή η διενέργεια μητροπολιτικών παρεμβάσεων (άρθρο 14 παρ. 2) σε περιοχές που, μεταξύ άλλων (Παράρτ. IV), αποτελούν φυσικές ζώνες που χρήζουν ειδικής προστασίας στον αστικό και εξωαστικό χώρο, αλλά προσφέρονται ταυτοχρόνως για ήπια ανάπτυξη υπερτοπικών πόλων πολιτισμού, αθλητισμού και υπαίθριας αναψυχής. Εξάλλου, η κατασκευή του Κέντρου Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού «Αγία Σοφία – Νέα Φιλαδέλφεια» προβλέπεται και στο άρθρο 42 του ίδιου ν. 4277/2014, το οποίο εντάσσεται στο 2ο μέρος του νόμου με τον τίτλο «Άλλες διατάξεις», και όχι στο 1ο μέρος του νόμου, το οποίο, κατά τα αμέσως προαναφερόμενα, περιέχει το νέο Ρ.Σ.Α.
8. Επειδή, στο ως άνω άρθρο 42 του ν. 4277/2014, ορίζονται τα εξής: «1. Έκταση συνολικού εμβαδού 29.121 τ.μ. περίπου, η οποία βρίσκεται στο Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας Αττικής, όπως αυτή ρυθμίζεται με τις διατάξεις της παραγράφου 4 και εμφαίνεται στο σχετικό τοπογραφικό διάγραμμα του παρόντος, παραχωρείται κατά χρήση, διοίκηση και διαχείριση στο ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο με την επωνυμία «Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως» που ιδρύθηκε με την αριθ. 3844/1924 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών με έδρα τη Ν. Φιλαδέλφεια Αττικής, για την εκπλήρωση του καταστατικού της σκοπού και την ανέγερση στην παραπάνω έκταση Κέντρου Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού με την επωνυμία «Αγία Σοφία – Νέα Φιλαδέλφεια». 2. … 3. … 4. Στην περιοχή της παραγράφου 1, αίρονται ο χαρακτηρισμός και οι δεσμεύσεις που ορίστηκαν με το από 13.3.1915 βασιλικό διάταγμα (Α΄ 105/18.3.1915) και την αριθμ. 108424/13.9.1934 απόφαση (Β΄ 133/16.10.1034) [περιορισμοί από τη δασική νομοθεσία, βλ. κατωτέρω] λόγω εκπλήρωσης του σκοπού για τον οποίο επιβλήθηκαν και εγκρίνεται η τροποποίηση του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου Ν. Φιλαδέλφειας με την επέκταση και τη μετατόπιση ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών, όπως οι ρυθμίσεις αυτές φαίνονται στο από Φεβρουάριο 2014 τοπογραφικό διάγραμμα σε κλίμακα 1:500 που θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο Διεύθυνσης Τοπογραφικών Εφαρμογών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με τίτλο ‘‘Τροποποίηση Ρυμοτομικού Σχεδίου επί των οδών Φωκών, Καππαδοκίας και Ατταλείας του δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας Αττικής, και το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του παρόντος. Πέραν της περιοχής της παρ. 1 του παρόντος διασφαλίζεται ο δασικός χαρακτήρας του άλσους ως προς το λοιπό της έκτασης αυτού. Στην περιοχή αυτή καθορίζονται οι ακόλουθοι όροι και περιορισμοί δόμησης και οι ακόλουθες επιτρεπόμενες χρήσεις γης: α) Όροι και περιορισμοί δόμησης αα) Ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος κτιρίων: 27 μέτρα ββ) Ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος απολήξεων κλιμακοστασίων: 2,7 μέτρα (πέραν του ανώτατου επιτρεπόμενου ύψους κτιρίων) γγ) Ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος στεγάστρων: 30 μέτρα δδ) Ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος πυλώνων ανάρτησης στεγάστρων: 40 μέτρα και σύμφωνα με τα οριζόμενα παρακάτω στην υποπερίπτωση δδ της περίπτωσης β εε) Ανώτατος επιτρεπόμενος συντελεστής δόμησης: 1,2 στστ) Ανώτατο επιτρεπόμενο ποσοστό κάλυψης: 60% β) Επιτρεπόμενες χρήσεις γης αα) Αθλητικές χρήσεις με τις βοηθητικές τους εξυπηρετήσεις (αποδυτήρια, χώροι υγιεινής, ιατρεία, σουίτες VIP, φυσιοθεραπευτήρια, γραφεία προπονητών και διαιτητών, γραφεία διοίκησης και προσωπικού, αποθήκες, συνεργεία, χώροι ελέγχου και χειρισμού των εγκαταστάσεων, χώροι TV και CCTV κ.λπ.), συνοδευτικές χρήσεις των κυρίως αθλητικών χρήσεων με τους αντίστοιχους κλειστούς διαδρόμους (όπως χώροι μέσων μαζικής ενημέρωσης, χώροι αναψυχής και εστίασης αθλητών, προπονητών, διαιτητών, αίθουσες συσκέψεων και προβολών, γραφεία εξυπηρέτησης ομάδων, χώροι άθλησης και υγιεινής, γυμναστήριο, spa, χαμάμ, χώροι εξυπηρέτησης θεατών και επισήμων, κυλικεία, χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων), καθώς και οι ακόλουθες συμπληρωματικές λειτουργίες με τους αντίστοιχους κλειστούς διαδρόμους: πολιτιστικές χρήσεις (όπως μουσεία), χώροι αναψυχής, εμπορικά καταστήματα (με εξαίρεση τις υπεραγορές και τα πολυκαταστήματα) και καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών, εκθεσιακοί χώροι, εστιατόρια. Ο ανώτατος συντελεστής δόμησης των ανωτέρω επιτρεπομένων χρήσεων για τις συμπληρωματικές λειτουργίες, δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 15% του ανώτατου επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης ββ) Ο αριθμός των θέσεων στάθμευσης των αυτοκινήτων ορίζεται συνολικά στις εκατόν ογδόντα θέσεις για την περιοχή που ρυθμίζεται με το παρόν και σε διακόσιες θέσεις στάθμευσης, οι οποίες πρέπει να βρίσκονται σε ιδιόκτητο ακίνητο, που να βρίσκεται εκτός των ορίων του άλσους και να μην απέχει από τις εξυπηρετούμενες εγκαταστάσεις πλέον των χιλίων μέτρων και οι οποίες θα πρέπει να έχουν εξασφαλιστεί κατά την έκδοση της άδειας λειτουργίας των αθλητικών εγκαταστάσεων … γγ) … δδ) Για τη λειτουργική ενσωμάτωση των επιτρεπόμενων χρήσεων στον αστικό ιστό, επιτρέπεται επίσης η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου και των περιμετρικών πεζοδρόμων με την πραγματοποίηση εκσκαφών έως 5 μέτρα και επιχώσεων έως δύο μέτρα, μη εφαρμοζομένης της παραγράφου 4 του άρθρου 15 του ν. 4067/2012 (Α΄ 79). … 5 α. Οι περιβαλλοντικοί όροι για τη δημιουργία των εγκαταστάσεων εγκρίνονται, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο ν. 4014/2011 (Α΄ 209), ύστερα από την υποβολή και την αξιολόγηση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) από την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Στη ΜΠΕ, εκτός των άλλων, προβλέπονται πρόσθετοι ειδικοί όροι περιβαλλοντικής προστασίας, καθώς και πρόσφορα και κατάλληλα αντισταθμιστικά μέτρα, τα οποία σχετίζονται ιδίως: α) με την πύκνωση και επαύξηση των χώρων πρασίνου στο υπόλοιπο άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, β) με την εντατικοποίηση της συνέχειας και της λειτουργίας του άλσους ως δασικού οικοσυστήματος, γ) με την ενίσχυση της αντιπυρικής προστασίας του και δ) με κάθε συναφές μέτρο που διασφαλίζει την αναγκαία αντιστάθμιση και αποκαθιστά το περιβαλλοντικό ισοζύγιο στο άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας. β. … 6. … 7. Οι διατάξεις του άρθρου 19 του ν. 3044/2002, όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν με την παράγραφο 1 του άρθρου 11 του ν. 3207/2003, καθώς και οι διατάξεις του άρθρου 65 του ν. 4042/2012 (Α΄ 24) καταργούνται». Όπως, εξάλλου, προκύπτει από το συνοδευτικό των ως άνω ρυθμίσεων τοπογραφικό διάγραμμα, με τις ως άνω ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 επιχειρήθηκε η εν μέρει προς βορρά μετατόπιση της ισχύουσας ρυμοτομικής γραμμής στη νότια πλευρά του χώρου που καταλάμβανε το γήπεδο της Α.Ε.Κ. πριν από την κατεδάφισή του και η σύμπτωσή της με την οικοδομική γραμμή στο νοτιοανατολικό όριο του χώρου αυτού κατά τρόπο ώστε να διευρύνεται σημαντικά ο κοινόχρηστος χώρος μπροστά από το χώρο του γηπέδου και στη γωνία με την οδό Πατριάρχου Κωνσταντίνου. Περαιτέρω, μετατοπίζεται προς ανατολάς η οικοδομική γραμμή επί της οδού Καππαδοκίας στη δυτική πλευρά του χώρου, η οποία συνέπιπτε με τη διατηρούμενη στην ίδια θέση ρυμοτομική γραμμή κατά τρόπο ώστε μεταξύ της οικοδομικής και της ρυμοτομικής γραμμής να παρεμβάλλεται χώρος 6,00 μ. Αντιστοίχως, όμως, στην ανατολική πλευρά μετατοπίζεται εντός του Άλσους η οικοδομική γραμμή και η συμπίπτουσα με αυτή ρυμοτομική γραμμή, ενώ σε απόσταση 10 μ. από τη γραμμή αυτή τοποθετείται άλλη ρυμοτομική γραμμή, ομοίως εντός του Άλσους, και δημιουργείται με τον τρόπο αυτό πεζόδρομος πλάτους 10 μ. στο εσωτερικό του. Τέλος, στη βόρεια πλευρά του χώρου του γηπέδου παραμένει η ισχύουσα νότια, εν σχέσει με το Άλσος, οικοδομική και ρυμοτομική γραμμή και επαναχαράσσεται η προβλεπόμενη από το προαναφερόμενο από 11.5.1960 β. δ/γμα, αν και μη διανοιγείσα έκτοτε στο σημείο εκείνο, οδός (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.), ως πεζόδρομος πλάτους 10 μ., μεγάλο τμήμα του οποίου είχε, όμως, χαραχθεί με το διάταγμα εκείνο ως οδός Ατταλείας και δεν χαράσσεται για πρώτη φορά με τον ως άνω ν. 4277/2014. Ενόψει τούτων, οι ως άνω ρυμοτομικές ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 επιφέρουν μείωση της επιφάνειας του Άλσους κατά 4.793 τ.μ., δηλαδή, κατά τι μικρότερη του 1,4% (βλ. ΣτΕ 2153/2014 Ολομ., σκ. 8).
9. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1, 20 παρ. 1, 24 παρ. 1 και 2, 26 και 28 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος συνάγεται ότι η κατ’ απόκλιση από τη συνήθη διοικητική διαδικασία επιβολή με τυπικό νόμο μέτρων χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού ατομικού χαρακτήρα, συνιστά ταυτοχρόνως απόκλιση από την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών και είναι μόνον κατ’ εξαίρεση συνταγματικώς επιτρεπτή εφόσον δεν θίγονται ατομικά δικαιώματα και δεν παραβιάζονται άλλες συνταγματικές διατάξεις ή αρχές, καθώς και οι σχετικοί ορισμοί του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εν λόγω προϋποθέσεις, εξάλλου, η συνδρομή των οποίων, υποκειμένη σε οριακό δικαστικό έλεγχο, πρέπει να προκύπτει από την εισηγητική έκθεση του τυπικού αυτού νόμου και τα στοιχεία που την συνοδεύουν ή τις συζητήσεις κατά την ψήφισή του ή, τέλος, από τις συντρέχουσες πραγματικές συνθήκες που καθιστούν πρόδηλη την ανάγκη ψήφισής του (ΣτΕ 2153/2015 Ολομ., 376/2014 Ολομ., 3059/2009 Ολομ., 1847/2008 Ολομ.), συντρέχουν, όπως έχει κριθεί (ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.), προκειμένου περί των πολεοδομικών ρυθμίσεων του άρθρου 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014. Τούτο δε διότι από το σύνολο των προπαρασκευαστικών εργασιών του ν. 4277/2014 προκύπτει ότι η κατασκευή και η λειτουργία του Κέντρου Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού που θα περιλαμβάνει το νέο γήπεδο της Α.Ε.Κ. αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων στο αρμόδιο τμήμα της Βουλής και στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου από κοινού με το νέο, εγκριθέν ομοίως με τυπικό νόμο, Ρυθμιστικό Σχέδιο (ΙΕ΄ Περίοδος, Σύνοδος Β΄, συνεδριάσεις ΚΑ΄ 29.7.2014, σελ. 1453, 1456-9, 1462-3, 1465-6, 1468-1471, Συνεδρίαση ΚΒ΄ 30.7.2014, σελ. 1518, 1519-23, 1525, 1528, 1530-1, Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, συνεδριάσεις 29.5.2014 και 2.6.2014, 3.6.2014 κ.ά.), προφανώς για το λόγο ότι οι διατάξεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 θεωρήθηκε ευλόγως από το νομοθέτη ότι εξειδικεύουν τις προβλέψεις, κατευθυντήριες ή επιτακτικές, του ίδιου του νέου Ρ.Σ.Α., το οποίο συμπεριλαμβάνει στον επιχειρούμενο σχεδιασμό το συγκεκριμένο Κέντρο Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού και το γήπεδο της Α.Ε.Κ. Έτσι, οι διατάξεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014, παρ’ ότι δεν εντάσσονται στο ίδιο το νέο Ρ.Σ.Α., το οποίο περιέχεται στα άρθρα 1 έως και 41 του νόμου αυτού, τελούν σε άρρηκτο σύνδεσμο με τις διατάξεις του που αναφέρονται στο Κέντρο της Α.Ε.Κ. (άρθρο 18 παρ. 4, Παράρτημα VII κ.λπ., βλ. έβδομη σκέψη) ή παρέχουν το πλαίσιο για την κατασκευή και τη λειτουργία του (άρθρο 9 στ. 1.2). Υπό τα δεδομένα αυτά, συντρέχουν οι εξαιρετικές προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρεπτώς περιλαμβάνονται στον τυπικό νόμο οι συγκεκριμένες ατομικές ρυθμίσεις που περιέχει το άρθρο 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 και οι οποίες συνίστανται, αφενός στην εντοπισμένη μετατόπιση ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών πέριξ του γηπέδου και, αφετέρου, στην άρση της αναδάσωσης του τμήματος του άλσους Νέας Φιλαδελφείας που επηρεάζεται από τη μετατόπιση του γηπέδου και των ως άνω οικοδομικών και ρυμοτομικών γραμμών, αφού οι εν λόγω ατομικές ρυθμίσεις, ανεξαρτήτως της συμβατότητας του περιεχομένου τους με το άρθρο 24 του Συντάγματος (βλ. κατωτέρω), εξειδικεύουν, πάντως, και συμπληρώνουν ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, τις προβλέψεις του νέου Ρ.Σ.Α. που εγκρίθηκε με τον ίδιο τυπικό νόμο (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ., πρβλ. ΣτΕ 3059/2009 Ολομ.). Ενόψει τούτου, οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους υποστηρίζεται ότι η εισαγωγή των ως άνω ατομικού χαρακτήρα ρυθμίσεων με τυπικό νόμο και όχι με διοικητική πράξη είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα και ότι, κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη πράξη, έρεισμα της οποίας αποτελούν οι αντισυνταγματικές, κατά τους αιτούντες, διατάξεις του άρθρου 42 παρ. 1 και 4 του ν. 4277/2014, είναι παράνομη, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.
10. Επειδή, με την οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (L 197) καθιερώθηκε η υποχρέωση προηγούμενης εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων, τα οποία τεκμαίρεται ότι έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, προκειμένου να διασφαλισθεί υψηλού επιπέδου προστασία του περιβάλλοντος μέσω της ενσωμάτωσης περιβαλλοντικών περιορισμών στην προετοιμασία και θέσπιση σχεδίων και προγραμμάτων με σκοπό την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης. Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας καθορίζεται στο άρθρο 3 και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, σχέδια και προγράμματα που εκπονούνται στον τομέα της χωροταξίας και χρήσης του εδάφους και μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο για άδειες έργων κατά την οδηγία (τότε) 85/337/ΕΟΚ. Η εν λόγω οδηγία 2001/42/ΕΚ μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με την ΚΥΑ 107017/28.8.2006 (Β΄ 1225). Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 περ. α΄ της εν λόγω ΚΥΑ, σε συνδυασμό και με το Παράρτημα Ι του άρθρου 11, επιβάλλεται υποχρέωση διενέργειας «στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης» για τις περιπτώσεις σχεδίων και προγραμμάτων, τα οποία ενδέχεται να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και αφορούν, μεταξύ άλλων, στον χωροταξικό σχεδιασμό ή χρήσεις γης, καθορίζουν δε το πλαίσιο για την έκδοση αδειών για έργα και δραστηριότητες της πρώτης κατηγορίας, υποκατηγοριών 1 και 2, του Παραρτήματος Ι (πίνακες 1 – 10) της Κ.Υ.Α. 15393/2332/2002 (Β΄ 1022). Παραλλήλως, για ορισμένες περιπτώσεις τέτοιων σχεδίων και προγραμμάτων, προβλέπεται, στο άρθρο 3 παρ. 2 της προαναφερόμενης κοινής υπουργικής απόφασης, σε συνδυασμό και με το Παράρτημα ΙΙ του άρθρου 11, η διενέργεια περιβαλλοντικού προελέγχου, προκειμένου να κριθεί εάν αυτά, στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνεπάγονται σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και, κατ’ ακολουθίαν, εάν απαιτείται να τηρηθεί η διαδικασία της «στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης» (βλ. ΣτΕ 1246/2016 επταμ., σκ. 6, κ.ά.). Όπως έχει κριθεί καθ΄ ερμηνεία των διατάξεων της ως άνω οδηγίας, σχέδιο ή πρόγραμμα με το οποίο εξειδικεύεται και υλοποιείται ρυθμιστικό σχέδιο που έχει θεσπισθεί με ιεραρχικώς υπερκείμενη πράξη, μη υποβληθείσα σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας αυτής, δεν απαλλάσσεται το ίδιο από την εν λόγω διαδικασία εκτίμησης για το λόγο αυτό (Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης, απόφαση της 10.9.2015, C-473/14, Δήμος Κρωπίας, επί προδικαστικού ερωτήματος της ΣτΕ 2996/2014 Ολομ.). Στην αντίστροφη, εξάλλου, περίπτωση, κατά την οποία ανώτερο σχέδιο ή πρόγραμμα δεκτικό εξειδικεύσεως μέσω πράξεων κατωτέρου επιπέδου σχεδιασμού περιλαμβάνει επί μέρους σχέδιο ως διακεκριμένο υποσύνολο, ειδικώς ρυθμιζόμενο, και έχει υπαχθεί στη διαδικασία εκτίμησης των περιβαλλοντικών του συνεπειών βάσει της ως άνω οδηγίας τόσο κατά το γενικό του μέρος όσο και κατά τα βασικά πολεοδομικά στοιχεία του ρυθμιζόμενου διακεκριμένου υποσυνόλου του, τυχόν κατώτερο σχέδιο που αφορά ειδικώς στο εν λόγω υποσύνολο δεν υπόκειται σε περαιτέρω εκτίμηση των συνεπειών του εφόσον εξαντλείται σε εξειδίκευση και εφαρμογή των σχετικών ειδικών ρυθμίσεων του ανωτέρου σχεδίου.
11. Επειδή, με το ν. 4277/2014 (άρθρα 1 – 41) εγκρίθηκε, κατά τα προαναφερόμενα, το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής. Πριν από την έκδοση του εν λόγω νόμου είχε καταρτισθεί Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ΝΡΣΑ, η οποία εγκρίθηκε με το άρθρο 38 του ίδιου νόμου, μεταξύ δε των περιβαλλοντικών δεσμεύσεων που ορίσθηκαν ως εφαρμοστέες στα έργα που θα εκτελεστούν κατ’ εφαρμογή του ΝΡΣΑ, κατά το σύστημα που καταστρώνει η ως άνω 2001/42 οδηγία και η εκδοθείσα για την ενσωμάτωσή της ΚΥΑ 107017/28.8.2006, είναι, προκειμένου περί των Μητροπολιτικών Πάρκων όπως το Άλσος Νέας Φιλαδελφείας, η θέσπιση ειδικών ρυθμίσεων για τη δόμηση και τα χαρακτηριστικά του αρχιτεκτονικού έργου, που να συνάδουν με τη φυσιογνωμία του καθενός από αυτά (άρθρο 38 παρ. 10 περ. ε΄). Ειδικώς, εξάλλου, το Μητροπολιτικό Πάρκο της Νέας Φιλαδέλφειας, μνημονεύεται στην ίδια τη Σ.Μ.Π.Ε. (κεφάλαιο 5 «περιγραφή του ΡΣΑ» και, ειδικότερα, στο (υπο)κεφάλαιο Ε΄ «Περιβαλλοντικές πολιτικές»), όπου αναφέρονται τα εξής (σελ. 5-37 και 5-38): «Παράρτημα Άρθρου 18 (Παραγράφου 4α) 1. Ο σχεδιασμός και η διαχείριση των αστικών και περιαστικών Μητροπολιτικών Πάρκων αποτελεί ιδιαίτερο σκέλος των Μητροπολιτικών Παρεμβάσεων του ΡΣΑ, σε συνέχεια του συστήματος υπερτοπικών πόλων ήπιων χρήσεων πολιτισμού, αθλητισμού και αναψυχής, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο Ν.1515/85 (ΡΣΑ/85). Η υλοποίηση των Μητροπολιτικών Πάρκων εντάσσεται στις προτεραιότητες από περιβαλλοντική, κοινωνική και αναπτυξιακή άποψη. 2. … 3. Ως Αστικά Μητροπολιτικά Πάρκα της Αττικής, προσδιορίζονται οι εξής εκτάσεις: Ι. … VII. Μητροπολιτικό Πάρκο Νέας Φιλαδέλφειας: Προωθείται η ανάπτυξή του με χρήσεις πολιτισμού, αθλητισμού μητροπολιτικής εμβέλειας και αναψυχής. Η ανάδειξη του άλσους Φιλαδέλφειας σε μητροπολιτικό πάρκο συνδυάζεται με την κατασκευή και λειτουργία του Κέντρου Αθλητισμού Μνήμης και Πολιτισμού της ΑΕΚ, καθώς και τις αναγκαίες και προβλεπόμενες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, χώρους και υποδομές στάθμευσης αλλά και την ανάπλαση στην ευρύτερη περιοχή». Αναφορά, εξάλλου, στο μητροπολιτικό πάρκο της Νέας Φιλαδέλφειας υπάρχει στον πίνακα 4.4.4.6 «Μέτρα και κατευθύνσεις του ΡΣΑ 2021 σε συνάφεια με το ΠΕΠ Αττικής» (σελ. 4-129). Περαιτέρω, καθόσον αφορά το σύνολο των Μητροπολιτικών Πάρκων της Αθήνας, αλλά και αυτό της Νέας Φιλαδέλφειας, στο οποίο γίνεται ρητή αναφορά, στο κεφάλαιο 7 της Σ.Μ.Π.Ε. («Αναλυτική περιγραφή και αξιολόγηση των επιπτώσεων του ΡΣΑ 2021 – Κατευθύνσεις και μέτρα αντιμετώπισης») και ειδικότερα στο (υπο)κεφάλαιο Ε΄ («Περιβαλλοντικές πολιτικές») αναφέρονται τα εξής (σελ. 7-32 και 7-33): «…Τα Μητροπολιτικά Πάρκα που θεσμοθετούνται από το νέο ΡΣΑ αναπτύσσονται ισότιμα στον αστικό και περιαστικό χώρο της Περιφέρειας. Ο σχεδιασμός και η διαχείρισή τους αποτελούν προτεραιότητα του ΡΣΑ από περιβαλλοντική, κοινωνική και αναπτυξιακή άποψη και συνιστά [συνιστούν] ιδιαίτερο σκέλος των Μητροπολιτικών Παρεμβάσεων του Σχεδίου, σε συνέχεια του συστήματος υπερτοπικών πόλων ήπιων χρήσεων πολιτισμού, αθλητισμού και αναψυχής του υφιστάμενου Ρυθμιστικού του 1985 (Ν. 1515/85). Επιδιώκεται ιδιαίτερα η ένταξη των Μητροπολιτικών Πάρκων στην καθημερινότητα των κατοίκων και των επισκεπτών, τόσο σε επίπεδο γειτονιάς, όσο και σε μητροπολιτικό επίπεδο, με ισότιμη ελεύθερη πρόσβαση στους χώρους πρασίνου και το θαλάσσιο μέτωπο και παράλληλη βελτίωση της προσβασιμότητάς τους με τα ΜΜΜ. Επισημαίνεται σχετική ισοκατανομή των Μητροπολιτικών Πάρκων στην Περιφέρεια, γεγονός που συμβάλλει στην εξομάλυνση των ανισοτήτων ανάμεσα σε προνομιακές και «υποβαθμισμένες» περιοχές. Στο παράρτημα του άρθρου 18 …», συνεχίζει η Σ.Μ.Π.Ε., «… περιέχονται κατευθύνσεις ανάπτυξης και σχεδιασμού για τα αστικά και περιαστικά Μητροπολιτικά Πάρκα. Για τα αστικά Πάρκα δίνονται οι ακόλουθες κατευθύνσεις: • … • Μητροπολιτικό Πάρκο Νέας Φιλαδέλφειας: Προωθείται η ανάπτυξή του με χρήσεις πολιτισμού, αθλητισμού μητροπολιτικής εμβέλειας και αναψυχής, σε συνδυασμό με το Κέντρο Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού της ΑΕΚ, και την ανάπλαση της ευρύτερης περιοχής…». Περαιτέρω, στον πίνακα 7.4 (σελ. 7-37 έως 7-41) καταγράφεται αναλυτικά η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των μέτρων και ειδικών κατευθύνσεων του Κεφαλαίου Ε «Περιβαλλοντικές πολιτικές», μεταξύ δε άλλων και των μητροπολιτικών πάρκων. Εξάλλου, στον πίνακα αυτόν αναφέρεται ότι: «…Στη διαδικασία του σχεδιασμού των Μητροπολιτικών Πάρκων αναμένεται να εξειδικευθεί ο χαρακτήρας των επιτρεπόμενων χρήσεων και να προβλεφθούν ρυθμίσεις σχετικά με τη δόμηση, με βασικό άξονα τη διατήρηση του ήπιου χαρακτήρα των χρήσεων, τις περιορισμένες δυνατότητες δόμησης και τον αρχιτεκτονικό έλεγχο των νέων κτιριακών υποδομών… Ως προς τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις σε τοπικό επίπεδο από τις επιμέρους χωροθετήσεις και έργα, επιβάλλεται η λήψη των κατάλληλων μέτρων μέσω της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης στο πλαίσιο των υποκείμενων επιπέδων σχεδιασμού, καθώς και κατά την υλοποίηση επιμέρους έργων» (σελ. 7-42). Τέλος, στο κεφάλαιο 8 «Συνολική αξιολόγηση του ΡΣΑ – Μέτρα αντιμετώπισης και σύστημα παρακολούθησης» τονίζεται η σημασία των μητροπολιτικών πάρκων, μεταξύ άλλων, για την προστασία των φυσικών πόρων και τη συνέχεια των οικοσυστημάτων (σελ. 8-2), τον περιορισμό των ατμοσφαιρικών ρύπων (σελ. 8-6) και την πολιτιστική κληρονομιά (σελ. 8-11). Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι το Ν.Ρ.Σ.Α. υποβλήθηκε σε Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Περαιτέρω, η επιχειρηθείσα με το άρθρο 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 μετατόπιση και επέκταση ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών στην περιοχή της ρητώς προβλεπόμενης μητροπολιτικής παρέμβασης του Άλσους Νέας Φιλαδελφείας δεν προϋπέθετε, κατά τα εκτιθέμενα σε προηγούμενη σκέψη, την εκπόνηση νέας Σ.Μ.Π.Ε., πέραν, δηλαδή, αυτής που είχε ήδη εκπονηθεί για το ίδιο το Ν.Ρ.Σ.Α. και είχε προβλέψει και μελετήσει όχι μόνο το επίμαχο αθλητικό κέντρο, αλλά και τις βασικές χρήσεις γης (πολιτισμού, αθλητισμού μητροπολιτικής εμβέλειας και αναψυχής), καθώς και την ανάπλαση της περιοχής που το περιβάλλει. Τούτο δε, για το λόγο ότι η εν προκειμένω αμφισβητουμένη πολεοδομική ρύθμιση η οποία, κατ’ ουσία, συνιστά εντοπισμένη τροποποίηση του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου της περιοχής, δεν αποτελεί παρά εξειδίκευση και εφαρμογή της ως άνω υπαχθείσης σε Σ.Μ.Π.Ε. μητροπολιτικής παρέμβασης, οι επιπτώσεις της οποίας στο περιβάλλον, ως σχεδίου, έχουν μελετηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, με το δε άρθρο 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 καθορίζονται περαιτέρω οι ακριβείς χρήσεις γης εντός του καθορισθέντος με το Ν.Ρ.Σ.Α. πλαισίου, τα ακριβή πολεοδομικά μεγέθη, τα οποία δεν προβάλλεται ότι δεν είναι συμβατά με τις χρήσεις αυτές, και η ακριβής όδευση των ρυμοτομικών γραμμών που θα υλοποιήσουν την ήδη προβλεφθείσα από το Ν.Ρ.Σ.Α. και υπαχθείσα σε Σ.Μ.Π.Ε. ανάπλαση, είναι δε άλλο το ζήτημα της περαιτέρω μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων που θα ακολουθήσουν. Πρέπει, επομένως, να απορριφθούν οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους προβάλλεται ότι η επιχειρηθείσα με το άρθρο 42 παρ. 4 του ν. 4277/2014 χάραξη των ρυμοτομικών και ρυμοτομικών γραμμών πάσχει λόγω μη εκπονήσεως ΣΜΠΕ και ότι, επομένως, η προσβαλλόμενη πράξη, ερειδόμενη στις διατάξεις αυτές, είναι ακυρωτέα.
12. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 24 παρ. 1 και 117 παρ. 3 του Συντάγματος συνάγεται ότι τα δάση και οι δασικές εκτάσεις της χώρας υπάγονται, ως φυσικά αγαθά και οικοσυστήματα και ανεξαρτήτως της ειδικότερης ονομασίας τους ή της θέσης τους σε σχέση προς τις οικιστικές περιοχές, σε ιδιαίτερο προστατευτικό καθεστώς με σκοπό τη διατήρηση της κατά προορισμό χρήσης τους και τη διαφύλαξη της φυσικής και βιολογικής ισορροπίας. Οι συνταγματικές αυτές διατάξεις επιβάλλουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει πρόσφορα για το σκοπό αυτό μέσα, τα οποία να καθιερώνουν το κατά την εκάστοτε αντίληψή του, υποκείμενη σε δικαστικό έλεγχο ως προς τη συμβατότητά της με το άρθρο 24 του Συντάγματος, ενδεδειγμένο σύστημα προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων. Εξάλλου, τα άλση και πάρκα που βρίσκονται σε κοινόχρηστο χώρο εντός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου αποτελούν μέρος του φυσικού κεφαλαίου και εξομοιώνονται με τα δασικά οικοσυστήματα, υπαγόμενα στην ιδιαίτερη προστασία που θεσπίζεται στο Σύνταγμα και το νόμο για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ., 677/2010 Ολομ.), κατά τις ρητές, άλλωστε, σχετικές προβλέψεις και της κοινής νομοθεσίας [άρθρο 3 παρ. 4 του ν. 998/1979 (Α΄ 289), όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 3208/2003 (Α΄ 303) και αναριθμήθηκε με το άρθρο 9 παρ. 1 του ν. 3818/2010 (Α΄ 17)]. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 117 παρ. 3 Συντ., όπως έχει παγίως ερμηνευθεί (ΣτΕ 677/2010 Ολομ., 2778/1988 Ολομ. κ.ά.), σε περίπτωση καταστροφής ή αποψίλωσης του δάσους ή της δασικής έκτασης από πυρκαγιά ή οποιαδήποτε άλλη αιτία, προερχόμενη είτε από ανθρώπινη ενέργεια, είτε από φυσικά αίτια, είναι υποχρεωτική η κήρυξη της έκτασης ως αναδασωτέας. Τα μέτρο της αναδάσωσης αποσκοπεί στην αναγέννηση της δασικής βλάστησης από την οποία καλυπτόταν το δάσος ή η δασική έκταση πριν από την καταστροφή τους και συνεπάγεται, καταρχήν, την υπαγωγή του αναδασωτέου δάσους ή της δασικής έκτασης σε καθεστώς προστασίας μείζονος έναντι των δασών και δασικών εκτάσεων που διατηρούν τη δασική τους μορφή διότι εξακολουθούν να καλύπτονται από δασική βλάστηση. Έτσι, οι δασικού χαρακτήρα εκτάσεις, οι οποίες έχουν κηρυχθεί ως αναδασωτέες δεν είναι, καταρχήν, επιτρεπτό να διατεθούν για άλλο σκοπό δημοσίου συμφέροντος, παρά μόνον εφόσον έχει εκπληρωθεί ο σκοπός της αναδάσωσης, εφόσον, δηλαδή, η καταστραφείσα δασική βλάστηση έχει αναγεννηθεί και η έκταση έχει προσλάβει και πάλι δασική μορφή, οπότε οι αναδασωτέες εκτάσεις εξομοιώνονται, και από την άποψη αυτή, με τις λοιπές εκτάσεις δασικού χαρακτήρα και μπορούν, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις, να διατεθούν για άλλο σκοπό δημοσίου συμφέροντος σύμφωνα με τις αυστηρές προϋποθέσεις που τάσσει σχετικώς η δασική νομοθεσία και εντός των ορίων, την τήρηση των οποίων εγγυάται το άρθρο 24 του Συντάγματος, εφόσον, δηλαδή, ο σκοπός αυτός είναι από εκείνους που είναι επιτρεπτό να ικανοποιούνται με θυσία δασικής γης και, επιπλέον, εφόσον σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση κρίνεται από τα αρμόδια δημόσια όργανα βάσει ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και τεκμηριώσεως ότι η θυσία αυτή είναι πράγματι επιβεβλημένη και δεν υπερβαίνει το απολύτως αναγκαίο μέτρο για την ικανοποίηση του σκοπού δημοσίου συμφέροντος, για τον οποίο πρόκειται (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.).
13. Επειδή, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, έχει δε γίνει και δεκτό από το Δικαστήριο με την 2153/2015 απόφασή του, εκδοθείσα επί αιτήσεως ακυρώσεως άλλου αιτούντος κατά της και ήδη προσβαλλόμενης πράξης, η έκταση του Άλσους αποτελούσε τμήμα ευρύτερης έκτασης, η οποία είχε κηρυχθεί ως δασωτέα με το προαναφερόμενο από 13.5.1915 β. δ/μα. Ακολούθως, και αμέσως μετά την παραχώρηση έκτασης 26.621,50 τ.μ. στην Α.Ε.Κ. για την κατασκευή των αθλητικών της εγκαταστάσεων, η οποία διενεργήθηκε, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, με την 62032/2.9.1934 απόφαση του Υπουργού Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως, εκδόθηκε η 108424/13.9.1934 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας (Β΄ 133), με την οποία κηρύχθηκε ως αναδασωτέα όλη η έκταση του λεκανοπεδίου Αττικής που ήταν κατά τον χρόνο εκείνο εκτός σχεδίου πόλεως και οικισμών και δεν είχε γεωργικό, βιομηχανικό κ.λπ. χαρακτήρα. Το άλσος Νέας Φιλαδελφείας, επομένως, αποτελούσε δασική έκταση ήδη από το χρόνο εκείνο και διατήρησε, βεβαίως, το δασικό του χαρακτήρα κατ’ εφαρμογή της σχετικής με την προστασία των αλσών μεταγενέστερης νομοθεσίας, που αναφέρεται σε προηγούμενη σκέψη. Αντιθέτως, η όμορη έκταση του γηπέδου, η οποία είχε παραχωρηθεί για την ανέγερση των αθλητικών εγκαταστάσεων της Α.Ε.Κ. πριν από την έκδοση της πράξης αναδάσωσης του 1934, είχαν δε αρθεί ως προς αυτήν οι δασικοί περιορισμοί που απέρρεαν από το από 13.5.1915 β. δ/μα, δεν έφερε πλέον δασικό χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, ο παραχωρούμενος στην ΑΕΚ με τις επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 χώρος, κατά το μέρος που υπερβαίνει την ήδη παραχωρηθείσα κατά το παρελθόν έκταση, έχει δασικό χαρακτήρα. Το ίδιο ισχύει και για το χώρο που θα καταλαμβάνουν οι προβλεπόμενοι πεζόδρομοι, με την εξαίρεση του τμήματος της οδού Ατταλείας που, κατά τα προαναφερόμενα, αποτελούσε ήδη εγκεκριμένη οδό εντός σχεδίου και μετατρέπεται σε πεζόδρομο. Περαιτέρω, και αν θεωρηθεί ότι η εν λόγω έκταση, αναμφιβόλως δασική, είχε διατηρήσει το χαρακτήρα της και ως αναδασωτέας δυνάμει της 108424/13.9.1934 αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας ή άλλης μεταγενέστερης πράξης, οι συνταγματικοί περιορισμοί για τις εκτάσεις που εξακολουθούν να τελούν υπό καθεστώς αναδασώσεως, ότι δηλαδή αυτές δεν μπορούν να διατεθούν για άλλο σκοπό δημοσίου συμφέροντος, στον οποίο θα μπορούσαν να αφιερωθούν ως απλώς δασικές, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η αναδάσωση, καθίστανται μη εφαρμοστέοι, δεδομένου, πάντως, ότι, εν προκειμένω, κατά το χρόνο έκδοσης του ν. 4277/2014 η επίμαχη έκταση είχε ανακτήσει πλήρως τη δασική της μορφή, όπως δε προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.), είχε καλυφθεί από πολυάριθμα δένδρα μεγάλης, μάλιστα, ηλικίας, γεγονός το οποίο αναποδείκτως αμφισβητείται από τους αιτούντες. Πρέπει, επομένως, να απορριφθούν οι λόγοι ακυρώσεως, σύμφωνα με τους οποίους κατά παράβαση των ως άνω συνταγματικών διατάξεων παραχωρήθηκε για άλλο σκοπό έκταση που εξακολουθεί να τελεί υπό καθεστώς αναδασώσεως. Περαιτέρω, ο ίδιος λόγος είναι αβάσιμος και κατά το μέρος που προβάλλεται κατ’ επίκληση ειδικώς της 2423/20.12.2013 απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής (Δ΄ 10/2014), με την οποία κηρύχθηκε αναδασωτέα έκταση 2,61719 στρ. βορείως του χώρου κατασκευής του Κέντρου της Α.Ε.Κ. Τούτο δε, διότι από το συνοδευτικό της πράξης αυτής σκαρίφημα, το οποίο συνδημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εφαρμοζόμενο επί αποσπάσματος του φωτοχάρτη 6445/5 πινακίδας Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, προκύπτει ότι η έκταση αυτή τοποθετείται βορείως της επεκταθείσης με το ως άνω διάταγμα του 1960 και εν μέρει μετατρεπομένης με τις επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 σε πεζόδρομο, οδού Ατταλείας και ότι, κατά συνέπεια, οι ρυθμίσεις αυτές, κατά το μέρος που αναφέρονται στο τμήμα επέκτασης της οδού Ατταλείας, δεν αφορούν την κηρυχθείσα ως αναδασωτέα με την απόφαση αυτή έκταση. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από το σχέδιο και το απόσπασμα αεροφωτογραφίας που περιλαμβάνονται στο 278/18.2.2015 έγγραφο του Διευθυντή Δασών Αθηνών προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, στα οποία εμφαίνεται, πέραν, όμως, της οδού Ατταλείας, έκταση δασική εντός του Άλσους, στην οποία έχει τοποθετηθεί από τον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας πλήθος αυθαιρέτων κατασκευών που έχουν κηρυχθεί κατεδαφιστέες με την 1319/19.7.2011 πράξη του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, δηλαδή έκταση ως προς την οποία είναι ληπτέο το μέτρο της αναδάσωσης, που πράγματι έχει ληφθεί με την ως άνω 2423/20.12.2013 απόφαση.
14. Επειδή, περαιτέρω, προβάλλονται λόγοι ακυρώσεως, σύμφωνα με τους οποίους, και υπό την εκδοχή ότι η παραχωρηθείσα δασική έκταση δεν ήταν ταυτοχρόνως και αναδασωτέα, η παραχώρησή της, πάντως, για τον προαναφερόμενο σκοπό δεν ήταν και πάλι νόμιμη, διότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι επιτρεπτή η διάθεση δασικής έκτασης, έστω και αν αυτή δεν εμπίπτει πλέον στο νομικό καθεστώς της αναδάσωσης, για την ικανοποίηση άλλου σκοπού δημοσίου συμφέροντος. Οι λόγοι αυτοί προβάλλονται, εν πρώτοις, κατ’ επίκληση του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγματος, με το οποίο το φυσικό περιβάλλον και, ειδικότερα, ο δασικός πλούτος αναγορεύεται σε αντικείμενο κρατικής προστασίας και, κατά δεύτερον, κατ’ επίκληση διατάξεων του κοινού νόμου, των οποίων δεν πληρούνται, κατά τους αιτούντες οι προϋποθέσεις εφαρμογής. Οι διατάξεις, όμως, του άρθρου 24 παρ. 1 Συντ. δεν απαγορεύουν άνευ ετέρου τη διάθεση εκτάσεων δασικού χαρακτήρα για την εξυπηρέτηση άλλων σκοπών, συναρτούν δε, κατά την έννοιά τους, το επιτρεπτό της μεταβολής του χαρακτήρα των εκτάσεων αυτών με την ύπαρξη άλλου νομίμου σκοπού δημοσίου συμφέροντος κατά την ειδικώς αιτιολογημένη κρίση της οικείας δημόσιας αρχής ως προς το ζήτημα αυτό. Εν προκειμένω, από την αιτιολογική έκθεση του νόμου και την από μηνός Φεβρουαρίου 2014 ειδική επιστημονική μελέτη υπό τον τίτλο «Πολεοδομική, Χωροταξική και Περιβαλλοντική Θεώρηση», η οποία εκπονήθηκε από επιστημονική ομάδα υπό τον Καθηγητή Πολεοδομίας – Χωροταξίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Δημ. Οικονόμου, με την σύμπραξη επιστημόνων πολλών ειδικοτήτων (περιβαλλοντολόγου, συγκοινωνιολόγου, δασολόγου, οικονομολόγου, μηχανικού χωροταξίας, πολεοδομίας και περιφερειακής ανάπτυξης και αρχιτέκτονα – πολεοδόμου), προκύπτει ότι οι επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 επιχειρήθηκαν ενόψει των ρητών κατευθύνσεων του νέου Ρ.Σ.Α., που προβλέπουν την δημιουργία του Κέντρου ως μέσου ανάδειξης του μητροπολιτικού χαρακτήρα του Πάρκου Νέας Φιλαδέλφειας, αλλά και την προώθηση του αθλητικού τουρισμού και την αξιοποίηση και ενίσχυση των αθλητικών υποδομών. Υπό το πρίσμα αυτό, επιχειρήθηκε η διαμόρφωση του πλαισίου για τη δημιουργία στην περιοχή σύγχρονων αθλητικών, πολιτιστικών και κοινωνικών εξυπηρετήσεων μέσω της κατασκευής ενός πολυλειτουργικού Κέντρου, το οποίο θα περιλαμβάνει αθλητικές υποδομές διεθνούς εμβέλειας, αλλά και άλλες πολιτιστικές και κοινωνικές υποδομές, όπως ιδίως αθλητικό μουσείο για το σωματείο και ιστορικό μουσείο για τον προσφυγικό Ελληνισμό, έτσι ώστε η κατασκευή και λειτουργία του να έχει και τα χαρακτηριστικά οικονομικής και επενδυτικής παρέμβασης με ποσοτικά και ποιοτικά αποτελέσματα πολλαπλασιαστικής φύσεως. Η παρέμβαση δε αυτή συνοδεύεται από την πρόβλεψη δικτύου κοινοχρήστων χώρων (πεζοδρόμων κ.λπ.), σύμφωνα και με τα πορίσματα της Σ.Μ.Π.Ε. που εκπονήθηκε, κατά τα ανωτέρω, για το νέο Ρ.Σ.Α. και προβλέπει την ανάπλαση της περιοχής που περιβάλλει το γήπεδο. Περαιτέρω, στην προαναφερόμενη μελέτη, επί της οποίας γνωμοδότησαν οι αρμόδιες καθ’ ύλην δημόσιες υπηρεσίες, αναλύονται και αξιολογούνται, πλην των κοινωνικοοικονομικών, και τα περιβαλλοντικά δεδομένα της περιοχής, οι υφιστάμενες και υπό μελέτη χωροταξικές κατευθύνσεις, οι χρήσεις γης και η υπάρχουσα κατάσταση, καθώς και οι υφιστάμενες υποδομές και κυκλοφοριακές και συγκοινωνιακές συνθήκες. Ακόμη, εξετάζονται η σκοπιμότητα και η αναγκαιότητα των προτεινόμενων ρυθμίσεων, καθώς και ο σκοπός δημοσίου συμφέροντος που εξυπηρετούν σε σχέση με τις χωροταξικές κατευθύνσεις που αποτυπώνονται στο νέο Ρ.Σ.Α., και επιχειρείται η τεκμηρίωση των συγκεκριμένων επιλογών με εξέταση εναλλακτικών λύσεων και συνεκτίμηση των ισχυόντων διαχρονικώς μέγιστων επιτρεπομένων πολεοδομικών μεγεθών της άμεσης και της ευρύτερης περιοχής, προτείνεται δε από τους μελετητές ο σχεδιασμός και η πολεοδομική οργάνωση της περιοχής με τα ηπιότερα δυνατά μεγέθη σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Η μελέτη συνοδεύεται από ειδικά παραρτήματα, όπου παρατίθενται οι τεχνικές προδιαγραφές των γηπέδων ποδοσφαίρου, όπου μπορούν να διοργανώνονται διεθνείς αγώνες ποδοσφαίρου ανάλογοι με την ιστορία και την αναγνώριση της Α.Ε.Κ., και η τεκμηρίωση της συγκοινωνιακής βιωσιμότητας του κέντρου. Επίσης, σε ειδικό παράρτημα μελετώνται η υφιστάμενη κατάσταση του Άλσους, όπου διαπιστώνεται ότι οι περιοχές επέμβασης έχουν δασωθεί, στοιχείο κρίσιμο, κατά τα προαναφερόμενα (βλ. ανωτέρω, δωδέκατη σκέψη), προκειμένου ορισμένη αναδασωτέα έκταση να αφιερωθεί στην εξυπηρέτηση άλλου σκοπού δημοσίου συμφέροντος, το καθεστώς προστασίας του Άλσους και οι επιπτώσεις από την υλοποίηση των προσβαλλόμενων ρυθμίσεων, προτείνονται δε ειδικά αντισταθμιστικά μέτρα για τη διασφάλιση της συνοχής του περιβαλλοντικού οικοσυστήματος και τη δημιουργία θετικού ισοζυγίου πρασίνου. Στο πλαίσιο αυτό, αξιολογείται το γεγονός ότι η συνολική αφαιρούμενη δασική έκταση των 6 στρ. (βλ., όμως, ανωτέρω όγδοη σκέψη) αντιστοιχεί στο 1,4 % (σε άλλο σημείο της μελέτης αναφέρεται 1,5%) της συνολικής έκτασης του Άλσους που σήμερα ανέρχεται σε 423 στρ., ενώ προτείνεται ως αντιστάθμισμα ο εμπλουτισμός της βλάστησης σε «διάκενα» του Άλσους και σε αποψιλωθείσες περιοχές του, συνολικής έκτασης 21, 2 στρ., με φύτευση 2.112 ατόμων έναντι των περίπου 50 ατόμων που θα απομακρυνθούν, και δίδονται κατευθύνσεις για τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν στο στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία τόσο του φυσικού όσο και του οικιστικού περιβάλλοντος. Προκύπτει, εξάλλου, ότι η επιλογή του συγκεκριμένου σχεδιασμού διαμορφώθηκε κατόπιν συνεκτιμήσεως της ιστορικής ταυτότητας του χώρου που αποκτήθηκε με την μακρόχρονη χρήση του ως έδρας της ομάδας της Α.Ε.Κ. και της σύνδεσής της με τον προσφυγικό Ελληνισμό που εγκαταστάθηκε στην περιοχή μετά τη μικρασιατική καταστροφή, των ειδικότερων οικονομικών, κοινωνικών και πολεοδομικών αναγκών της περιοχής προς τόνωση της ανάπτυξης και της πολιτιστικής υποδομής και της ανάγκης αξιοποίησης του δημοσίου ακινήτου και αφού, κατά τα ανωτέρω, εξετάσθηκαν εναλλακτικές λύσεις, τόσο ως προς τη χωροθέτηση του Κέντρου όσο και ως προς την ένταση των χρήσεων, και προκρίθηκε η συγκεκριμένη τοποθέτηση (βλ. σελ. 68 επ.). Περαιτέρω, η ανάγκη δημιουργίας σύγχρονης αθλητικής υποδομής διεθνούς εμβέλειας προς ενίσχυση και της αναπτυξιακής διάστασης του σχεδιασμού κρίθηκε ότι απαιτεί την τήρηση των οικείων διεθνών ποδοσφαιρικών προδιαγραφών τις οποίες έχει υπόψη της η Διοίκηση και ο νομοθέτης ως ανταποκρινόμενες στην ιστορία, τη σημασία και την αναγνώριση της Α.Ε.Κ., μεταξύ δε αυτών συμπεριλαμβάνεται και αυτή της ελάχιστης χωρητικότητας 30.000 θέσεων, ανάλογης, δηλαδή, με αυτή του κατεδαφισθέντος παλιού γηπέδου. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις ανελαστικές και μονοσήμαντες διαστάσεις χώρων και λειτουργιών (όπως αυτές παρατίθενται στο Παράρτημα Α της μελέτης), καθώς και με τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της περιοχής και την ανάγκη δημιουργίας ελεύθερων χώρων από τις περιβάλλουσες χρήσεις και κοινόχρηστων χώρων, καθιστά μονοσήμαντα απαραίτητη και αναγκαία, σύμφωνα με τη μελέτη, την περιορισμένη διεύρυνση της περιοχής της ρύθμισης με διάθεση ελάχιστου τμήματος του Άλσους, δηλαδή, ~1,5% (ή 1,4%, σύμφωνα με άλλο σημείο της μελέτης, το οποίο είναι ακόμη μικρότερο αν αφαιρεθεί, κατά τα προαναφερόμενα, η επιφάνεια επέκτασης της οδού Ατταλείας, εγκριθείσα ήδη από το 1960), προκειμένου να ικανοποιούνται οι ως άνω απαιτούμενες ελάχιστες διαστάσεις του γηπέδου. Σε αντίθετη περίπτωση, εάν δηλαδή, δεν παραχωρηθεί η επίμαχη ελάχιστη έκταση από το Άλσος, η υπόλοιπη έκταση δεν είναι, κατά τη μελέτη, ούτε καν οριακά αρκετή, η δε εξάντληση όλων των δυνατών τεχνικών λύσεων οδηγεί στη μηδενική λύση, η οποία, σημειωτέον, θα ήταν αντίθετη με τις σχετικές προβλέψεις του νέου Ρ.Σ.Α. Η διάθεση του τμήματος αυτού κρίθηκε ως αντικειμενικά το μόνο πρόσφορο μέσο για τη δημιουργία του έργου και την ικανοποίηση των σκοπών δημοσίου συμφέροντος που αυτό εξυπηρετεί. Ενόψει των ανωτέρω, πληρούνται, όπως έχει κριθεί (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.), οι εξαιρετικές προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι κατ’ εξαίρεση επιτρεπτή, σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 1 Συντ., η μεταβολή του χαρακτήρα δασικής έκτασης, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από τα προαναφερόμενα, η μεταβολή αυτή κατατείνει, εν προκειμένω, στην ικανοποίηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, επιβεβλημένου, μάλιστα, από ισχύοντα χωροταξικό σχεδιασμό (ΡΣΑ). Περαιτέρω, από τα στοιχεία, ενόψει των οποίων υιοθετήθηκαν οι επίμαχες νομοθετικές ρυθμίσεις προκύπτει ότι η θυσία δασικής γης για την ικανοποίηση του σκοπού αυτού απετέλεσε αντικείμενο ειδικής μελέτης, ώστε να μη λάβει χώρα υπέρβαση του αναγκαίου μέτρου, ταυτοχρόνως δε μελετήθηκε και η λήψη αντισταθμιστικών μέτρων ως προς την απώλεια αυτή (ενίσχυση και εξυγίανση της δασικής βλάστησης στο σύνολο σχεδόν του Άλσους κ.λπ.). Είναι, επομένως, αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους υποστηρίζεται ότι η αφιέρωση στον προαναφερόμενο σκοπό της επίμαχης δασικού χαρακτήρα εκτάσεως θεσπίσθηκε κατά παράβαση του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγματος (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.). Περαιτέρω, η διάθεση της έκτασης αυτής, η οποία έλαβε χώρα, θεμιτώς κατά τα εκτιθέμενα σε προηγούμενη σκέψη, με τη μορφή τυπικού νόμου, δεν είναι νοητό να προσκρούει σε άλλες διατάξεις τυπικού νόμου και, μάλιστα, μεταγενέστερες του ν. 4277/2014, όπως είναι το άρθρο 36 του ν. 4280/2014 (Α΄159), με το οποίο αντικαταστάθηκε το άρθρο 45 του ν. 998/1979 (Α΄ 289) και ρυθμίσθηκαν οι προϋποθέσεις επέμβασης σε δασικές εκτάσεις, αφού, πάντως, οι διατάξεις αυτές δεν καταργούν ούτε τροποποιούν το άρθρο 42 του ν. 4277/2014, το οποίο αφορά μόνο την περιοχή του Άλσους Νέας Φιλαδελφείας και, ως ειδική ρύθμιση, παραμένει εφαρμοστέο και μετά την έκδοσή τους. Πρέπει, επομένως, να απορριφθούν και οι λόγοι ακυρώσεως, σύμφωνα με τους οποίους η προσβαλλόμενη πράξη, εκδοθείσα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 42 του ν. 4277/2014, είναι, παρά ταύτα, ακυρωτέα ως αντίθετη με τις ως άνω διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.
15. Επειδή, περαιτέρω, προβάλλεται ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 είναι αντίθετες με το συνταγματικό κανόνα (άρθρο 24 παρ. 1 και 2), που απαγορεύει την επιδείνωση των όρων διαβίωσης του πληθυσμού και την υποβάθμιση του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος και διέπει οποιαδήποτε πολεοδόμηση. Όπως, όμως, εκτίθεται σε προηγούμενες σκέψεις, το Σύνταγμα ανέχεται, έστω και κατ’ εξαίρεση, τη μεταβολή του δασικού χαρακτήρα ορισμένης έκτασης και τη διάθεσή του για άλλο σκοπό δημοσίου συμφέροντος, η μεταβολή δε αυτή, εφόσον είναι ανεκτή από το Σύνταγμα, δεν μπορεί προδήλως να θεωρηθεί ως αντίθετη με τους συνταγματικούς κανόνες της μη επιδείνωσης του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος. Υπό την αντίθετη εκδοχή, δεν θα είχε έννοια η διάκριση των επεμβάσεων σε δάση και μετατροπών του χαρακτήρα τους σε επιτρεπτές και μη, το δε σύνολο της σχετικής νομοθεσίας που τις προβλέπει, συμπεριλαμβανομένης της δασικής, θα ήταν αυτομάτως αντίθετο προς το Σύνταγμα. Πρέπει, επομένως, οι λόγοι αυτοί να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι, τέλος, είναι απορριπτέοι και κατά το μέρος που αφορούν τη λοιπή, πλην της δασικής, έκταση που θα καταλάβει το επίμαχο κέντρο αθλητισμού, διότι η έκταση αυτή, που έχει ήδη ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως με το από 9.11.1955 β. δ/μα περιελάμβανε ήδη κατά το χρόνο εκείνο το γήπεδο της ΑΕΚ και δεν έφερε έκτοτε δασικό χαρακτήρα. Ως προς την έκταση, επομένως, αυτή, οι επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014 δεν επιφέρουν ουδεμία επιδείνωση, ο σχετικός δε λόγος ακυρώσεως είναι, ως προς την έκταση αυτή, απορριπτέος προεχόντως για το λόγο αυτό.
16. Επειδή, με το άρθρο 43 του ν. 4277/2014 προστέθηκαν εδάφια στο άρθρο 49 παρ. 1 του ν. 998/1979. Οι διατάξεις αυτές εντάσσονται στο πλέγμα των διατάξεων που ρυθμίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις μεταβολής του δασικού χαρακτήρα εκτάσεων για την εξυπηρέτηση αθλητικών και συναφών δραστηριοτήτων και περιλαμβάνονται στον ίδιο ν. 4277/2014 που περιέχει τόσο το νέο Ρ.Σ.Α. όσο και τις κρίσιμες εν προκειμένω διατάξεις του άρθρου 42 σχετικά με το Κέντρο της Α.Ε.Κ. Οι εν λόγω διατάξεις του άρθρου 43 του ν. 4277/2014 επιτρέπουν την παραχώρηση κατά χρήση στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ή σε νομικά πρόσωπα εποπτευόμενα από αυτήν ή έλκοντα δικαιώματα από αυτά τμημάτων αλσών ή πάρκων και την αλλαγή χρήσης τους, εφόσον τα τμήματα αυτά κρίνονται απολύτως αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό, τη βελτίωση, τη συμπλήρωση και την ασφαλή λειτουργία νομίμως υφισταμένων αθλητικών εγκαταστάσεων ή την ανέγερση νέων, με την υποχρέωση δάσωσης ή αναδάσωσης επιφάνειας ίσης με την παραχωρηθείσα. Η παραχώρηση τελεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η παραχωρούμενη επιφάνεια να βρίσκεται σε σημείο που να μη διασπά τη συνοχή και συνέχεια του άλσους ή πάρκου και να μην υπερβαίνει το 5% της συνολικής του επιφάνειας, περαιτέρω δε, να μην πρόκειται για άλσος ή πάρκο των Δήμων Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης. Οι διατάξεις, όμως, αυτές περιέχουν αφηρημένους κανόνες που ρυθμίζουν την παραχώρηση για αθλητικούς και συναφείς σκοπούς τμημάτων αλσών και πάρκων γενικώς, και όχι ειδικώς τη συγκεκριμένη παραχώρηση τμήματος του Άλσους Νέας Φιλαδέλφειας, η οποία διέπεται από τις ειδικές διατάξεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014, ορισμένες από τις οποίες έχουν, κατά τα προαναφερόμενα το χαρακτήρα ατομικών ρυθμίσεων. Πράγματι, το άρθρο 42 του ν. 4277/2014 επιτρέπει την παραχώρηση συγκεκριμένου τμήματος του Άλσους Νέας Φιλαδέλφειας, προσδιοριζομένου κατά θέση και εμβαδόν, σε συγκεκριμένο νομικό πρόσωπο που είναι το ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο της Α.Ε.Κ., περιέχει, δηλαδή, ειδικές ρυθμίσεις, οι οποίες διέπουν τη συγκεκριμένη περίπτωση του Κέντρου της Α.Ε.Κ. και εφαρμόσθηκαν κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης. Υπό τα δεδομένα αυτά, εφόσον, δηλαδή η Διοίκηση εφάρμοσε εν προκειμένω τις διατάξεις του άρθρου 42 και όχι αυτές του άρθρου 43, των οποίων, άλλωστε, δεν γίνεται επίκληση στην προσβαλλόμενη πράξη, οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους αμφισβητείται η εγκυρότητα των διατάξεων του άρθρου 43 του ν. 4277/2014, προβάλλονται αλυσιτελώς και πρέπει να απορριφθούν (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.).
17. Επειδή, όπως έχει γίνει δεκτό από το Δικαστήριο επί αιτήσεως ακυρώσεως άλλου αιτούντος κατά της προσβαλλόμενης πράξης (βλ. ΣτΕ 2153/2015 Ολομ.), οι επίμαχες πολεοδομικές ρυθμίσεις από κοινού με τις βασικές αρχές του επενδυτικού σχεδίου για το Κέντρο της Α.Ε.Κ. αποτέλεσαν αντικείμενο δημοσιότητας, διαβούλευσης και δημοσίου διαλόγου με την παρουσίασή τους στο κοινό, καθώς και σε τυπικές και άτυπες τοπικές συνεδριάσεις στο πλαίσιο οικονομικών, κοινωνικών και άλλων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, ο δε Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας είχε δραστική συμμετοχή στο διάλογο κατά τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου ήδη από το αρχικό στάδιο της διαβούλευσης, κατά το οποίο δεν είχαν οριστικοποιηθεί τα πολεοδομικά μεγέθη που θα εφαρμοσθούν τελικώς (βλ. 156/2013 και 196/2013 αποφάσεις του Δ. Σ.). Αντικείμενο, εξάλλου, δημοσιότητας και διαβούλευσης έτυχε και το ίδιο το κείμενο της προτεινόμενης ρύθμισης, συνοδευόμενο από την υποστηρικτική του ειδική επιστημονική μελέτη, μέσω της αναρτήσεώς του στους ειδικούς ιστοτόπους διαβούλευσης του Υ.Π.Ε.Κ.Α. και του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, στις 20 και 21.2.2014 αντιστοίχως, ενώ μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας διαβούλευσης, το σχέδιο της νομοθετικής ρύθμισης, συνοδευόμενο από τα απαραίτητα στοιχεία, εστάλη στον Δήμο, ο οποίος δημοσίευσε εκ νέου το σχέδιο και το ανήρτησε προς δημοτική διαβούλευση στις 3.4.2014, προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να εκφράσουν τις τυχόν παρατηρήσεις και ενστάσεις τους. Τα σχετικά δε πορίσματα της διαβούλευσης αξιολογήθηκαν πριν από την οριστικοποίηση των προς ψήφιση ρυθμίσεων. Περαιτέρω, ο φάκελος περιβαλλοντικής τεκμηρίωσης του σχεδίου νομοθετικής ρύθμισης μετά της ειδικής μελέτης, ο οποίος υποβλήθηκε στην Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ με το 494/20.3.2014 έγγραφο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Αθήνας (Ο.Ρ.Σ.Α.), διαβιβάσθηκε από την υπηρεσία αυτή με το 171889/3.4.2014 έγγραφό της σε όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες, προκειμένου να εκφράσουν τις απόψεις τους επί των προτεινομένων ρυθμίσεων και, ειδικότερα, στη Διεύθυνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού, τη Διεύθυνση Χωροταξίας και τις αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες, οι οποίες γνωμοδότησαν θετικά, ενώ αντιρρήσεις δεν εκφράστηκαν ούτε από τη Διεύθυνση Δασών Αττικής, η οποία επίσης γνωμοδότησε επί του επίμαχου σχεδίου. Η ως άνω διαδικασία δημοσιοποίησης του σχεδιαζομένων ρυθμίσεων και διαβούλευσης επ’ αυτών, η οποία, μάλιστα, συμπληρώθηκε από τη διαδικασία έγκρισης της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ΡΣΑ, υπήρξε, καταρχήν, πρόσφορη για την ενημέρωση του κοινού και την έκφραση των απόψεων των ενδιαφερομένων, καθώς και των διοικητικών οργάνων που θα μπορούσαν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, να διαφωτίσουν το νομοθέτη, η δε πληρότητα και νομιμότητα της διαδικασίας αυτής ή η συμβατότητά της με τη Σύμβαση του Άαρχους, η οποία κυρώθηκε με το ν. 3422/2005 (Α΄ 303), δεν αμφισβητείται με συγκεκριμένους ισχυρισμούς από τους αιτούντες. Σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω διαδικασία δημοσιοποίησης και διαβούλευσης πολεοδομικών ρυθμίσεων που επιχειρούνται με τυπικό νόμο στις εξαιρετικές περιπτώσεις που αυτό είναι, κατά τα προαναφερόμενα, επιτρεπτό, δεν μπορεί να ταυτίζεται με την προβλεπόμενη στη συνήθη περίπτωση πολεοδομικών ρυθμίσεων επιχειρουμένων, κατά τον κανόνα, με διοικητική πράξη. Είναι, επομένως, απορριπτέοι ως αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι μη νόμιμη διότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 42 του ν. 4277/2014, κατ’ εφαρμογή του οποίου εκδόθηκε, εισήχθησαν χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία δημοσιοποίησης και διαβούλευσης που προβλέπεται από άλλες διατάξεις νόμων γενικής εφαρμογής (άρθρα 39 και 154 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας και ν. 4269/2014), οι οποίοι, άλλωστε, δεν έχουν συνταγματική κατοχύρωση.
18. Επειδή, προβάλλεται, τέλος, ότι η παραχώρηση της εν λόγω έκτασης χωρίς να προηγηθεί αναγκαστική απαλλοτρίωση αυτής και καταβολή ανάλογου χρηματικού ανταλλάγματος αντίκειται στο άρθρο 117 παρ. 4 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει την αναγκαστική απαλλοτρίωση δασών ή δασικών εκτάσεων που ανήκουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου μόνο υπέρ του Δημοσίου, σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 17, για λόγους δημόσιας ωφέλειας και διατηρουμένης πάντως της μορφής τους ως δασικής. Ο λόγος αυτός προβάλλεται αορίστως, διότι δεν αναφέρεται στο δικόγραφο αν και ποιο νομικό πρόσωπο έχει εμπράγματα δικαιώματα επί της παραχωρηθείσης εκτάσεως, η οποία, πάντως, από το σύνολο των στοιχείων του φακέλου προκύπτει, κατά τα προαναφερόμενα, ότι ανήκει στο Δημόσιο και εμπίπτει, ειδικότερα, στο τμήμα του Άλσους, επιφανείας 27.223 τ.μ., το οποίο με την 20094/739/20.3.1976 απόφαση του Υφυπουργού Γεωργίας παραχωρήθηκε προσωρινώς και κατά χρήση, αλλά όχι κατά κυριότητα, στο Δήμο Ν. Φιλαδέλφειας.
19. Επειδή, κατόπιν τούτων, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να γίνει δεκτή η ασκηθείσα παρέμβαση.