ΣτΕ 2795/2017 [Νόμιμη αδειοδότηση έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων]
Περίληψη
– Ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι ακυρωτέες, διότι το αντλιοστάσιο προσαγωγής νερού βρίσκεται εντός της υφισταμένης κοίτης του ρέματος και πριν από της έκδοσή τους έπρεπε να ολοκληρωθεί η διαδικασία οριοθέτησης του ρέματος και να εκδοθεί απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για την εκτροπή του, κατά το μέρος μεν που πλήττει την άδεια κατασκευής συγκροτήματος άντλησης θαλασσινού νερού, είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι η ως άνω πράξη ανακλήθηκε ως προς τις εργασίες κατασκευής του αντλιοστασίου με απόφαση του αρμοδίου οργάνου, καθ’ ο μέρος δε πλήττει τη νομιμότητα των προσβαλλομένων ως προς τα λοιπά έργα αξιοποίησης υδατικών πόρων που επετράπησαν με την 400/26.3.2009 πράξη (δεξαμενές, αγωγούς κ.λ.π.), ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι δεν προκύπτει ότι τα έργα αυτά επηρεάζονται από την οριοθέτηση του ρέματος, η δε κατασκευή τους επετράπη ύστερα από τήρηση της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης.
Προβάλετται ότι η ΑΕΠΟ του έργου, αφορά μόνον το κτίριο («σταθμό») παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ότι κατά της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων ο αιτών κατέθεσε αίτηση ακυρώσεως και αίτηση αναστολής, με βάση δε τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης η Διεύθυνση Υδάτων Στερεάς Ελλάδας όφειλε να αποσχέσει από την έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων, όμως, η ΑΕΠΟ του έργου περιλαμβάνει την περιβαλλοντική αδειοδότηση όλων των έργων για την εγκατάσταση της νέας μονάδας, στα οποία εντάσσονται και τα έργα για την απόληψη και αξιοποίηση θαλασσινού νερού. Η άσκηση αίτησης ακυρώσεως και αναστολής κατά της απόφασης με την οποία εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι έργου ή δραστηριότητας δεν κωλύει, σύμφωνα με τον νόμο, την έκδοση των λοιπών αδειών που απαιτούνται από την νομοθεσία για την εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, είναι δε διαφορετικό το ζήτημα που ανακύπτει σε περίπτωση ακύρωσης της ΑΕΠΟ και της επιρροής της ακυρωτικής απόφασης στην τύχη των πράξεων που εκδόθηκαν μετά την ΑΕΠΟ και έχουν ως έρεισμα την τελευταία.
Πρόεδρος: Αθ. Ράντος
Εισηγητής: Δ. Βασιλειάδης
Δικηγόροι: Νικ. Μπελίτση, Χαρ. Συνοδινός
Βασικές Σκέψεις
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή, η οποία κατατέθηκε στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιώς και με την απόφαση 10/2011 (σε συμβούλιο) του ανωτέρω δικαστηρίου παραπέμφθηκε προς εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, λόγω αρμοδιότητας, ζητείται η ακύρωση α) της 400/26.3.2009 απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, που υπογράφεται κατ’ εντολή του από τον Διευθυντή Υδάτων της Περιφέρειας, με την οποία χορηγήθηκε στη ΔΕΗ άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων (συγκροτήματος άντλησης θαλασσινού νερού, υποθαλάσσιων αγωγών, συγκροτήματος παραγωγής αφαλατωμένου νερού, δεξαμενών κ.ά.) με σκοπό την απόληψη θαλασσινού ύδατος για τις ανάγκες της νέας μονάδας V στον ΑΗΣ Αλιβερίου της ΔΕΗ, β) της 1431/13.7.2009 απόφασης του αυτού Γενικού Γραμματέα, με την οποία ανακλήθηκε, εν μέρει, η πρώτη προσβαλλόμενη ως προς τις εργασίες που αφορούν το συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού και γ) της σιωπηρής απόρριψης από τον ΥΠΕΧΩΔΕ της από 22.5.2009 προσφυγής των αιτούντων κατά της πρώτης προσβαλλόμενης πράξης.
3. Επειδή, νομίμως συζητήθηκε η υπόθεση, αν και δεν παρέστησαν οι αιτούντες, δεδομένου ότι, σύμφωνα με το σχετικό αποδεικτικό που υπάρχει στον φάκελο, αντίγραφα της αίτησης ακυρώσεως και της από 17.1.2012 πράξης του Προέδρου του Τμήματος, με την οποία ορίσθηκαν δικάσιμος και εισηγητής της υπόθεσης, επιδόθηκαν στον δικηγόρο που υπογράφει το δικόγραφο της αίτησης ως πληρεξούσιος των αιτούντων (ΣτΕ 85/2015 7μ., 4769/2013 κ.ά.).
4. Επειδή, με πρόδηλο έννομο συμφέρον και εν γένει παραδεκτώς παρεμβαίνει υπέρ του κύρους των προσβαλλόμενων πράξεων η ΔΕΗ Α.Ε.
5. Επειδή, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, ο πρώτος από τους αιτούντες ενέκρινε την άσκηση της κρινόμενης αίτησης.
6. Επειδή, οι λοιποί αιτούντες (2ος, 3ος, 4ος και 5ος κατά τη σειρά του δικογράφου) κατέθεσαν σε άλλη υπόθεση, που συζητήθηκε την αυτή δικάσιμο (αρ. κατ. 8896/2010), το 17693/2014 «ειδικό πληρεξούσιο», με το οποίο χορηγούν πληρεξουσιότητα σε άλλο, από τον υπογράφοντα το δικόγραφο, δικηγόρο, για να τους εκπροσωπήσει, πλην άλλων, στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Στο πληρεξούσιο αυτό, αν και μνημονεύονται αριθμοί κατάθεσης ενδίκων βοηθημάτων που άσκησαν οι εν λόγω αιτούντες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν περιλαμβάνεται ο αριθμός κατάθεσης της κρινόμενης αίτησης και, συνεπώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι με την κατάθεσή του οι αιτούντες ενέκριναν την άσκηση της υπό κρίση αίτησης. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 27 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), η κρινόμενη αίτηση, κατά το μέρος που ασκείται από τους ανωτέρω αιτούντες 2ο έως 5ο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να γίνει δεκτή η παρέμβαση.
7. Επειδή, καθ’ ερμηνεία του δικογράφου της αίτησης, η 1431/13.7.2009 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (ανωτ. β΄ προσβαλλομένη), προσβάλλεται καθ’ ο μέρος εκδηλώθηκε με αυτήν η άρνηση της Διοίκησης να ανακαλέσει στο σύνολό της την άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων
(α΄ προσβαλλομένη). Εξάλλου, μετά την άσκηση της υπό κρίση αίτησης εκδόθηκε η 2589/1.10.2010 απόφαση της Γενικής Γραμματέως της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με την οποία χορηγήθηκε εκ νέου η άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων για το συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού, η έκδοση όμως της τελευταίας δεν ασκεί επιρροή ούτε στην εκτελεστότητα της β΄ προσβαλλομένης, καθ’ ο μέρος αυτή προσβάλλεται σύμφωνα με ανωτέρω, ούτε στο αντικείμενο της δίκης, όσα δε, περί του αντιθέτου, ισχυρίζεται η παρεμβαίνουσα πρέπει να απορριφθούν.
8. Επειδή, ο πρώτος αιτών, ως προς τον οποίο και μόνον είναι εξεταστέα περαιτέρω η αίτηση, με έννομο συμφέρον ασκεί την κρινόμενη αίτηση, δεδομένου ότι επικαλείται εμπράγματο δικαίωμα εξ αδιαιρέτου σε οικία, κειμένη επί ακινήτου 3.350 τ.μ. ομόρου στον ΑΗΣ Αλιβερίου, και ισχυρίζεται ότι βλάπτεται από την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της παρεμβαίνουσας είναι απορριπτέοι.
9. Επειδή, κατά το άρθρο 46 παρ. 2 του π.δ. 18/1989, κάθε διοικητική προσφυγή, εκτός από εκείνη της παρ. 2 του άρθρου 45, καθώς και η απλή αίτηση θεραπείας δι’ αναφοράς στην αρχή που έχει εκδώσει την πράξη ή στην προϊσταμένη αρχή, διακόπτει την εξηκονθήμερη προθεσμία της αίτησης ακυρώσεως για το χρονικό διάστημα που ορίζεται για την έκδοση σχετικής πράξης ή, αν τέτοιο χρονικό διάστημα δεν ορίζεται, για 30 ημέρες ή έως την κοινοποίηση ή την πλήρη γνώση της απάντησης της Διοίκησης εφόσον αυτές πραγματοποιήθηκαν πριν παρέλθουν οι προθεσμίες αυτές. Περαιτέρω, όπως έχει παγίως κριθεί, η προθεσμία για την άσκηση αίτησης ακυρώσεως αναστέλλεται κατά το διάστημα των δικαστικών διακοπών από 1.7 έως 15.9 (πρβλ. ΣτΕ 1757/ 2008 Ολ., 1240/2006, 2808/2002 Ολ., 2807/2002 Ολ. κ.ά.).
10. Επειδή, κατά της α΄ προσβαλλομένης ο αιτών άσκησε (με τους λοιπούς) την από 22.5.2009 «ιεραρχική προσφυγή», η οποία διαβιβάσθηκε, ως προσφυγή του άρθρου 8 του ν. 3200/1955, στον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Όπως εκτίθεται στο 32891/17.9.2009 έγγραφο της Διεύθυνσης Νομοθετικού Έργου του Υπουργείου προς τον αιτούντα, η προσφυγή απορρίφθηκε σιωπηρώς στις 15.9.2009, λόγω παρόδου της προβλεπόμενης εξηκονθήμερης προθεσμίας αποφάνσεως από τον Υπουργό. Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, η άσκηση της ανωτέρω προσφυγής διέκοψε την προθεσμία για την άσκηση αίτησης ακυρώσεως κατά της α΄ προσβαλλομένης έως 15.9.2009, από την επομένη δε ημέρα κινήθηκε εκ νέου η προθεσμία. Εξάλλου, η β΄ προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε στις 13.7.2009, δηλαδή εντός του προαναφερομένου διαστήματος αναστολής της προθεσμίας (1.7 έως 15.9). Με βάση τα ανωτέρω, η προθεσμία της αίτησης ακυρώσεως για όλες τις προσβαλλόμενες πράξεις άρχισε, εν τέλει, στις 16.9.2009 και η κρινόμενη αίτηση εμπροθέσμως ασκήθηκε κατ’ αυτών στις 13.11.2009 (59η ημέρα), οι δε περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της παρεμβαίνουσας πρέπει να απορριφθούν.
11. Επειδή, όπως προκύπτει από το άρθρο 24 του Συντάγματος, ο συνταγματικός νομοθέτης ανήγαγε το φυσικό περιβάλλον σε αντικείμενο έννομης προστασίας. Κατά συνέπεια η διάταξη αυτή καθιστά υποχρεωτική την πλήρη και αποτελεσματική προστασία αυτού, με λήψη αναγκαίων μέτρων, τόσο από τον κοινό νομοθέτη όσο και από τη Διοίκηση, προληπτικών και κατασταλτικών και δη είτε κανονιστικών είτε γενικών ατομικών είτε ατομικών (ΣτΕ 2680/2003). Στην έννοια του φυσικού περιβάλλοντος περιλαμβάνονται τα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα ως φυσικοί πόροι και ως οικοσυστήματα, για την προστασία των οποίων μερίμνησε και ο κοινός νομοθέτης, συμμορφούμενος στην ανωτέρω συνταγματική επιταγή, διά του ν. 1650/1986 (Α΄ 160). Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1 παρ. 3 περίπτωση ε΄ ορίζεται ότι μεταξύ των επιδιώξεων του ανωτέρω νόμου είναι η προστασία των ακτών των θαλασσών, των οχθών των ποταμών, των λιμνών, του βυθού αυτών και των νησίδων ως φυσικών πόρων, ως στοιχείων οικοσυστημάτων και ως στοιχείων του τοπίου. Στο άρθρο 10 αυτού καθιερώνεται η υποχρέωση του Υπουργού Περιβάλλοντος – Χωροταξίας με τους εκάστοτε συναρμοδίους Υπουργούς να επιβάλλουν σε έργα και δραστηριότητες του άρθρου 3 και σε κάθε άλλη δραστηριότητα που είναι δυνατόν να υποβαθμίσει τα ύδατα περιορισμούς και μέτρα για την προστασία τους. Οι περιορισμοί αυτοί μπορεί να περιλαμβάνουν, ιδίως, αποστάσεις ασφαλείας, εφαρμογή τεχνολογίας αντιρρύπανσης, οριακές τιμές υγρών αποβλήτων, χρησιμοποιούμενων νερών, ωράριο λειτουργίας, εγκατάσταση οργάνων ελέγχου της ποιότητας των υγρών αποβλήτων και των νερών, μεθόδους τελικής διάθεσης υγρών αποβλήτων, πρότυπα παραγωγικών διαδικασιών κ.ά. Περαιτέρω, στο
π.δ. 55/1998 (Α΄ 58), στο οποίο κωδικοποιήθηκαν οι διατάξεις του ν. 743/1977 «Περί προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος και ρυθμίσεως συναφών θεμάτων» (Α΄ 319), όπως αυτές είχαν τροποποιηθεί, θεσπίζονται οι κανόνες και τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τη ρύπανση. Μεταξύ άλλων, στο άρθρο 1 περ. στ΄ του ανωτέρω π.δ. ορίζεται ότι κατά την έννοια του νόμου νοούνται ως «“Εγκαταστάσεις”: Τα διυλιστήρια, […] οι κάθε είδους λιμενικές εγκαταστάσεις, οι λουτρικές εγκαταστάσεις, οι εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιεργειών, τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, οι οικίες, οι εγκαταστάσεις αφαλάτωσης, οι βιομηχανίες και βιοτεχνίες και κάθε είδους επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στη θάλασσα, σε παράκτιους χώρους ή στην ενδοχώρα και χρησιμοποιούν τη θάλασσα και τις ακτές άμεσα ή έμμεσα για τις λειτουργικές τους ανάγκες ή έχουν άμεση ή έμμεση δυσμενή επίδραση στο θαλάσσιο περιβάλλον». Εξάλλου, με τον
ν. 1739/1987 (Α΄ 201), και στη συνέχεια με τον ν. 3199/2003 (Α΄ 280) με τον οποίο μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η οδηγία 2000/60/ΕΚ, αλλά και με τις κατ’ εξουσιοδότηση των νόμων αυτών εκδοθείσες κανονιστικές πράξεις, καθορίσθηκαν οι όροι για την προστασία και διαχείριση των υδατικών πόρων της Χώρας. Στο άρθρο 2 του
ν. 3199/2003 ορίζεται ότι «1. Ο νόμος αυτός εφαρμόζεται για την προστασία και διαχείριση των επιφανειακών και των υπόγειων υδάτων. 2. Κατά την έννοια του νόμου αυτού και των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ’ εξουσιοδότησή του, νοούνται ως: α) “Επιφανειακά ύδατα” είναι τα εσωτερικά ύδατα, εκτός των υπόγειων υδάτων, τα μεταβατικά και τα παράκτια ύδατα. Στα επιφανειακά ύδατα περιλαμβάνονται και τα χωρικά ύδατα για τη χημική τους κατάσταση […] ζ) “Παράκτια ύδατα”: είναι τα επιφανειακά ύδατα που βρίσκονται στην πλευρά της ξηράς μιας γραμμής, κάθε σημείο της οποίας βρίσκεται σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου προς τη θάλασσα από το πλησιέστερο σημείο της γραμμής βάσης από την οποία μετράται το εύρος των χωρικών υδάτων, και τα οποία, κατά περίπτωση, εκτείνονται μέχρι του απώτερου ορίου των μεταβατικών υδάτων […] κθ) “Υπηρεσίες ύδατος”: όλες οι υπηρεσίες οι οποίες παρέχουν, για τα νοικοκυριά, τις δημόσιες υπηρεσίες ή για οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα: α) άντληση, κατακράτηση, αποθήκευση, επεξεργασία και διανομή επιφανειακών ή υπόγειων υδάτων, β) εγκαταστάσεις συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων, οι οποίες στη συνέχεια πραγματοποιούν απορρίψεις σε επιφανειακά ύδατα […]».
12. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου, στα οποία περιλαμβάνεται και το 229, σχετ. 201/9.2.2011 έγγραφο της Διευθύντριας Υδάτων Στερεάς Ελλάδας, με το οποίο διαβιβάσθηκαν στο Δικαστήριο οι απόψεις της Διοίκησης, προκύπτουν, πλην άλλων, τα εξής: Η βιομηχανική μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΗΣ) Αλιβερίου της παρεμβαίνουσας ΔΕΗ λειτουργεί από το έτος 1955 σε γήπεδο εμβαδού 402 στρεμμάτων περίπου, στην περιφέρεια του Δήμου Κύμης – Αλιβερίου. Από το γήπεδο του ΑΗΣ διέρχεται τμήμα ρέματος το οποίο διευθετήθηκε εν μέρει τα έτη 1955 – 1956. Στον σταθμό αυτόν λειτούργησαν αρχικώς δύο ατμοηλεκτρικές μονάδες (Ι και II) εγκατεστημένης θερμικής ισχύος
2 x 40 MWe, με καύσιμη πρώτη ύλη τον λιγνίτη, η λειτουργία των οποίων έπαυσε περί το έτος 2000. Μετά το έτος 1969 λειτουργούν οι μονάδες ΙΙΙ και IV, εγκατεστημένης ισχύος 2 x 150 MWe, με καύσιμη πρώτη ύλη το πετρέλαιο τύπου «μαζούτ». Το έτος 2000 εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για τη λειτουργία των μονάδων ΙΙΙ και IV και των συναφών εγκαταστάσεων. Μεταγενεστέρως, το έτος 2005, η παρεμβαίνουσα ζήτησε την ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας των μονάδων του ΑΗΣ και συγχρόνως, στο πλαίσιο εφαρμογής των διατάξεων της περ. ζ΄ της παρ. 2 του άρθρου 19 του ν. 2773/1999 (παρ. 12 άρθρο 23
ν. 3175/2003), με τις οποίες χορηγήθηκε στη ΔΕΗ άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για την ανανέωση και αντικατάσταση του δυναμικού παλαιών μονάδων συνολικής ισχύος μέχρι 1.600 MW και τη θέση σε ψυχρή εφεδρεία των παλαιών μονάδων παραγωγής, η ΔΕΗ ζήτησε την εγκατάσταση στο γήπεδο του ΑΗΣ Αλιβερίου νέας «Μονάδας Συνδυασμένου Κύκλου» συνολικής εγκατεστημένης ισχύος από 360 έως 400 MWe (μονάδα V), με καύσιμη πρώτη ύλη το φυσικό αέριο, με σκοπό τη συνέχιση της παραγωγής και την αντικατάσταση την υφισταμένων στον ΑΗΣ μονάδων ΙΙΙ και IV. Ακολούθως, τηρήθηκε η διαδικασία Προκαταρκτικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης και Αξιολόγησης, επί της οποίας ο Γενικός Διευθυντής Περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ, με το 146050/ 25.10.2007 έγγραφό του, γνωμοδότησε θετικά για την πραγματοποίηση του έργου. Κατόπιν, η παρεμβαίνουσα υπέβαλε Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων Τύπου Ι (Δεκεμβρίου 2007), στην οποία εκτίθενται και αξιολογούνται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον τόσο από την κατασκευή και λειτουργία της νέας μονάδας V και των συνοδών της εγκαταστάσεων όσο και από τη λειτουργία των υφιστάμενων μονάδων ΙΙΙ και ΙV. Μετά ταύτα εκδόθηκε η 160235/17.10.2008 (ορθή επανάληψη 10.3.2009) κ.υ.α. (ΑΕΠΟ) των Υπουργών Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Ανάπτυξης, Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και Πολιτισμού, με την οποία εγκρίθηκαν, έως 31.12.2014, οι περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή και λειτουργία του συνόλου των εγκαταστάσεων της νέας μονάδας V καθώς και για τη λειτουργία των υφιστάμενων μονάδων ΙΙΙ και ΙV και προβλέφθηκε η απόσυρση των μονάδων ΙΙΙ και ΙV έως 31.12.2012. Επίσης, με την ανωτέρω ΑΕΠΟ για τις προτεινόμενες από τη ΜΠΕ εργασίες, που επηρεάζουν την κοίτη του διερχόμενου από τον ΑΗΣ ρέματος, τέθηκε όρος ότι πρέπει να τηρούνται τα οριζόμενα στις διατάξεις του ν. 3010/2002 (όρος Δ5.3). Στη συνέχεια, κινήθηκε η διαδικασία για την οριοθέτηση του ρέματος και υποβλήθηκε από την παρεμβαίνουσα στη Ν.Α. Εύβοιας τεχνική μελέτη οριοθέτησης υδατορέματος ΑΗΣ Αλιβερίου (2008), ενώ με την 100971/12.2.2009 πράξη της Διευθύντριας ΕΑΡΘ του ΥΠΕΧΩΔΕ θεωρήθηκε το νέο επικαιροποιημένο Σχέδιο Γενικής Διάταξης Εγκαταστάσεων του ΑΗΣ. Εξάλλου, με την 142/30.1.2008 απόφαση του Γεν. Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (Β΄ 355) επιβλήθηκαν μέτρα προστασίας των επιφανειακών και υπογείων υδάτων Ν. Εύβοιας. Μετά από αίτηση της παρεμβαίνουσας, όπως συμπληρώθηκε με την προσκόμιση πρόσθετων στοιχείων, εκδόθηκε η 400/26.3.2009 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, που υπογράφεται κατ’ εντολή του από το Διευθυντή Υδάτων της Περιφέρειας (α΄ προσβαλλομένη), με την οποία, κατ’ επίκληση των αναφερομένων στην προηγούμενη σκέψη νομοθετημάτων, της ΜΠΕ και της ΑΕΠΟ του έργου (ανωτέρω κ.υ.α. 2008), χορηγήθηκε στην παρεμβαίνουσα άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων έως 26.6.2010 (έργα μεταφοράς, ρύθμισης – αποθήκευσης, επεξεργασίας θαλασσινού νερού και έργα προστασίας από τη ρύπανση) για ενεργειακή χρήση με σκοπό την απόληψη θαλασσινού ύδατος στον ΑΗΣ Αλιβερίου για τις ανάγκες της νέας μονάδας V ισχύος 416,95 MWe. Στην εν λόγω άδεια περιλαμβάνονται οι κύριες και βοηθητικές εγκαταστάσεις των έργων με τον απαραίτητο ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό και τα τεχνικά χαρακτηριστικά (θέσεις, συντεταγμένες, διαστάσεις, υλικά κατασκευής κ.λπ.) που αναφέρονται στην άδεια και, συγκεκριμένα, τρεις υποθαλάσσιοι αγωγοί προσαγωγής θαλασσινού νερού, συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού, συγκρότημα παραγωγής αφαλατωμένου νερού, δύο δεξαμενές αποθήκευσης αφαλατωμένου νερού, συγκρότημα παραγωγής απιονισμένου νερού, δύο δεξαμενές αποθήκευσης απιονισμένου νερού και συγκρότημα κατεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων. Κατά της ανωτέρω άδειας εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων ο αιτών και άλλοι ενδιαφερόμενοι άσκησαν την από 22.5.2009 «ιεραρχική προσφυγή», με την οποία ζήτησαν την ανάκληση της άδειας, ισχυριζόμενοι, μεταξύ άλλων, ότι πριν από την έκδοσή της έπρεπε να προηγηθεί η οριοθέτηση του ρέματος, ότι έπρεπε να προηγηθεί η έκδοση απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για τη διέλευση των αγωγών προσαγωγής θαλασσινού νερού, ότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία ΠΠΕΑ και ΑΕΠΟ, ότι δεν τηρείται η απόφαση 142/30.1.2008 του Γενικού Γραμματέα, αφού ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής Καράβου έχει υφαλμυρίσει λόγω υπεραντλήσεως μεγάλων ποσοτήτων νερού από τον ΑΗΣ Αλιβερίου και τη LAFARGE, ότι κατά της ΑΕΠΟ του έργου ασκήθηκε αίτηση ακυρώσεως και αναστολής, ότι η εν λόγω ΑΕΠΟ (κ.υ.α. 2008) αφορά το κτίριο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και όχι την απόληψη θαλασσινού νερού και ότι αναρμοδίως και παρανόμως χωρίς ΑΕΠΟ εκδόθηκε η 10134/27.11.2008 απόφαση της Ν.Α. Εύβοιας, με την οποία εγκρίθηκε η μελέτη επεξεργασίας και διάθεσης υγρών αποβλήτων. Μετά την άσκηση της προσφυγής, εκδόθηκε η 1431/13.7.2009 απόφαση του αυτού Γενικού Γραμματέα (β΄ προσβαλλόμενη), με την οποία ανακλήθηκε, αφενός, η ανωτέρω 142/30.1.2008 πράξη «ως προς τις εργασίες που αφορούν το συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού», με την αιτιολογία ότι το αντλιοστάσιο προσαγωγής νερού φαίνεται να βρίσκεται εντός της υφιστάμενης κοίτης του ρέματος, για την οποία εκκρεμεί η διαδικασία έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και η έγκριση της οριοθέτησης-διευθέτηση-εκτροπής, γεγονός που δεν ήταν γνωστό στην Υπηρεσία και, αφετέρου, ορίσθηκε ότι το ζήτημα της άδειας του αντλιοστασίου θα εξετασθεί μετά την έκδοση ΑΕΠΟ και απόφασης οριοθέτησης της κοίτης του ρέματος. Περαιτέρω, η προσφυγή των αιτούντων κατά της άδειας εκτέλεσης έργων απορρίφθηκε σιωπηρά από τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ (γ΄ προσβαλλομένη). Εξάλλου, με την ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ11/32059/ 1576/11.5.2009 απόφαση της Γενικής Διευθύντριας Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού εγκρίθηκαν από πλευράς αρχαιολογικής νομοθεσίας η κατασκευή της βασικής μονάδας V, της μονάδας αφαλάτωσης, των επίγειων αγωγών, του χώρου υποδοχής του φυσικού αερίου (GRS), του αντλιοστασίου και της νέας πορείας του τεχνητού ρέματος. Κατόπιν της απόφασης αυτής, εκδόθηκε η 165502/ 9.6.2010 κοινή απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Πολιτισμού και Τουρισμού, με την οποία τροποποιήθηκε η 160235/ 17.10.2008 κ.υ.α. (ΑΕΠΟ του έργου) και, μεταξύ άλλων, επετράπη η διευθέτηση, εν μέρει, τμήματος του ρέματος, καθορίσθηκαν τα έργα διευθέτησης και τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος (όροι Δ.5.3.3 έως Δ.5.3.7) και ορίσθηκε ότι πριν από την έναρξη εργασιών διευθέτησης του ρέματος πρέπει να προηγηθεί η οριοθέτησή του (Δ.5.3.1). Επακολούθησε η απόφαση 32083/20.7.2010 του Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (Δ΄ 432/2.9.2010), με την οποία επικυρώθηκε ο καθορισμός των οριογραμμών στο τμήμα του ρέματος που διέρχεται από τον ΑΗΣ και προβλέφθηκε η εκτροπή της κοίτης του ρέματος στην εκβολή του, σε σχέση με την υφιστάμενη θέση της. Τέλος, εκδόθηκε η 2589/1.10.2010 απόφαση της Γενικής Γραμματέως της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με την οποία χορηγήθηκε εκ νέου άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων για το συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού, υπό τους όρους που τίθενται στην πράξη αυτή, και ορίσθηκε προθεσμία περάτωσης του έργου έως 1.10.2013.
13. Επειδή, όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα στοιχεία του φακέλου, με την ΑΕΠΟ του έργου (κ.υ.α. 2008) τέθηκε όρος, σύμφωνα με τον οποίο για τις επεμβάσεις που επηρεάζουν την κοίτη του ρέματος πρέπει να προηγηθεί η οριοθέτησή του. Ο όρος αυτός καταλαμβάνει, κατά το γράμμα και τον σκοπό της επιβολής του, και όλες τις εργασίες οι οποίες επιτρέπονται δυνάμει αδειών που έπονται της ΑΕΠΟ και προβλέπουν επεμβάσεις στο ρέμα ή την εκβολή του και, επομένως, διασφαλίζει την εφαρμογή της νομοθεσίας για την προστασία των ρεμάτων. Περαιτέρω, η εφαρμογή του ανωτέρω όρου, αλλά και των λοιπών όρων της ΑΕΠΟ, στους οποίους προβλέπονται τα επιτρεπόμενα έργα και οι δραστηριότητες στην παραθαλάσσια περιοχή του ΑΗΣ, τάσσονται ως προϋποθέσεις για την εκτέλεση των εργασιών δυνάμει αδειών που χορηγούνται μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων, όπως εν προκειμένω οι προσβαλλόμενες πράξεις. Ειδικώς δε ως προς το αντλιοστάσιο, το οποίο σύμφωνα με τη ΜΠΕ προβλέφθηκε να κατασκευαστεί στην, διευθετηθείσα κατά το παρελθόν, εκβολή του ρέματος, η κ.υ.α. 160235/17.10.2008 – ορθή επανάληψη 10.3.2009 (ΑΕΠΟ) έθεσε ως προϋποθέσεις την ολοκλήρωση των αρχαιολογικών ανασκαφών, τη χορήγηση των σχετικών εγκρίσεων από τα όργανα του Υπουργείου Πολιτισμού και την οριοθέτηση του ρέματος. Για τον λόγο, άλλωστε, αυτόν με την 1431/13.7.2009 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, ανακλήθηκε εν μέρει η 400/26.3.2009 απόφαση του, ως προς τις εργασίες κατασκευής του αντλιοστασίου. Εξάλλου, οι λοιπές εγκαταστάσεις, για την κατασκευή των οποίων χορηγήθηκε η σχετική άδεια με την 400/26.3.2009 προσβαλλόμενη πράξη, περιγράφονται στη ΜΠΕ που εγκρίθηκε με την ανωτέρω ΑΕΠΟ του έργου. Ειδικότερα, στη ΜΠΕ περιλαμβάνεται περιγραφή των νέων έργων (σελ. 4 και 5) και αναφέρονται τα δομικά έργα κατά τη φάση κατασκευής, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, οι εναλλακτικές λύσεις και τα συμπεράσματα της μελέτης (σελ. 7 έως 21). Ακολούθως, στη ΜΠΕ εκτίθεται η παραγωγική διαδικασία με ειδικά κεφάλαια αφιερωμένα στην ψύξη του νερού και τη χρήση νερού και ενέργειας (κεφ. 5.3.7, 5.5.13), αξιολογούνται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα νερά κατά τη φάση κατασκευής και λειτουργίας (σελ. 128) και προτείνονται μέτρα αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων με τη χρήση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών (σελ. 133 έως 155). Περαιτέρω, με την προαναφερθείσα ΑΕΠΟ (κ.υ.α. 2008) εγκρίθηκαν οι εγκαταστάσεις που αναφέρονται στην άδεια εκτέλεσης έργων υδατικών πόρων, ήτοι τα συγκροτήματα προσαγωγής και απαγωγής θαλασσινού νερού, παραγωγής αφαλατωμένου και απιονισμένου νερού, κατεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων και αστικών λυμάτων και τα αντλιοστάσια διακίνησης νερού και υγρών αποβλήτων (βλ. περιγραφή των έργων στην παρ. Β.2.1). Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στην παρ. Β.2.2 της εν λόγω ΑΕΠΟ το νέο συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού περιλαμβάνει τους αγωγούς προσαγωγής, σύστημα καθαρισμού, αντλιοστάσια και αγωγό απαγωγής, ενώ το υποθαλάσσιο έργο μεταφοράς θαλασσινού νερού προς το συγκρότημα άντλησης αποτελείται από τρεις αγωγούς προσαγωγής θαλασσινού νερού διαμέτρου 2 μ. και μήκους 200 μ. περίπου έκαστος
(βλ. παρ. Β.2.2), προβλέπονται δε, ακόμη, δύο νέες μονάδες αφαλάτωσης, οι οποίες χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό για την παραγωγή αφαλατωμένου νερού με τη μέθοδο της αντίστροφης ώσμωσης, δύο νέα συστήματα παραγωγής απιονισμένου νερού με ρητίνες, δεξαμενές αποθήκευσης αφαλατωμένου νερού και αποθήκευσης απιονισμένου νερού και νέο συγκρότημα κατεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων (ΣΚΥΒΑ) για την κάλυψη των αναγκών της νέας μονάδας. Με τις προβλέψεις του κεφαλαίου Δ΄ της ΑΕΠΟ επιβλήθηκαν οι αναγκαίοι όροι για την καλή λειτουργία των παραπάνω εγκαταστάσεων και την αποτροπή της ρύπανσης των θαλασσίων υδάτων (βλ. πλην άλλων, όρους Δ.1.2.3, Δ.4, Δ.4.3, Δ.4.3.1, Δ.4.3.2, Δ7, Δ.12.6). Από τα ανωτέρω προκύπτει, όπως άλλωστε εκθέτει η Διεύθυνση Υδάτων Στερεάς Ελλάδος στο προαναφερθέν 229, σχετ. 201/9.2.2011 έγγραφο των απόψεων, ότι τηρήθηκε η διαδικασία έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και υποβλήθηκαν στη εν λόγω Διεύθυνση η ΜΠΕ και η ΑΕΠΟ του έργου για τις εγκαταστάσεις που αδειοδοτήθηκαν δυνάμει της προσβαλλόμενης 400/26.3.2009 απόφασης του Διευθυντή Υδάτων (βλ. και στοιχεία 19viii και 20 του προοιμίου της τελευταίας αυτής πράξης). Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι ακυρωτέες, διότι το αντλιοστάσιο προσαγωγής νερού βρίσκεται εντός της υφισταμένης κοίτης του ρέματος και πριν από την έκδοσή τους έπρεπε να ολοκληρωθεί η διαδικασία οριοθέτησης του ρέματος και να εκδοθεί απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για την εκτροπή του, κατά το μέρος μεν που πλήττει την 400/26.3.2009 απόφαση ως προς την άδεια κατασκευής συγκροτήματος άντλησης θαλασσινού νερού, είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι η ως άνω πράξη ανακλήθηκε ως προς τις εργασίες κατασκευής του αντλιοστασίου με την 1431/13.7.2009 απόφαση του αυτού Γενικού Γραμματέα, καθ’ ο μέρος δε πλήττει τη νομιμότητα των προσβαλλομένων ως προς τα λοιπά έργα αξιοποίησης υδατικών πόρων που επετράπησαν με την 400/26.3.2009 πράξη (δεξαμενές, αγωγούς κ.λπ.), ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι δεν προκύπτει ότι τα έργα αυτά επηρεάζονται από την οριοθέτηση του ρέματος, όπως δε αναφέρθηκε, η κατασκευή τους επετράπη ύστερα από τήρηση της προαναφερόμενης διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης.
14. Επειδή, προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι ακυρωτέες, διότι έπρεπε να προηγηθεί ΜΠΕ και ΑΕΠΟ τόσο για την εκτροπή του υδρορέματος όσο και για τους αγωγούς προσαγωγής θαλασσινού νερού ψύξης. Ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον για τα έργα που επετράπησαν με τις προσβαλλόμενες πράξεις υποβλήθηκε ΜΠΕ, η οποία εγκρίθηκε με την 160235/17.10.2008 κ.υ.α. (ΑΕΠΟ), υπό τους προαναφερθέντες όρους της προστασίας των αρχαιοτήτων και της οριοθέτησης του ρέματος, ενώ στη συνέχεια με την 32083/20.7.2010 κ.υ.α. τροποποιήθηκε η ΑΕΠΟ του έργου και επετράπη η διευθέτηση του ρέματος και η εκτροπή της κοίτης του στην εκβολή του.
15. Επειδή, προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες είναι ακυρωτέες, λόγω της ρύπανσης, μόλυνσης και υφαλμύρωσης ολόκληρου του υδροφόρου ορίζοντος της ανοικτής προς τη θάλασσα πεδιάδας Καράβου Αλιβερίου και ότι για τον λόγο αυτόν η Διεύθυνση Υδάτων της Περιφέρειας όφειλε να πραγματοποιήσει αυτοψία πριν από την έκδοση των προσβαλλομένων, κατά την οποία θα διαπίστωνε την ανόρυξη δύο νέων γεωτρήσεων και τη ρύπανση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής. Αντιθέτως προς τα ανωτέρω, η Διεύθυνση Υδάτων Στερεάς Ελλάδος στο έγγραφο των απόψεων εκθέτει ότι η άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων δεν αντίκειται στα μέτρα που επιβλήθηκαν με την 142/30.1.2008 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας για την προστασία των υδάτων του Ν. Εύβοιας και ότι εν προκειμένω επιβάλλεται η απόληψη νερού από τη θάλασσα, και μάλιστα των μεγάλων ποσοτήτων που απαιτούνται για τη λειτουργία της νέας μονάδας της παρεμβαίνουσας, διότι η κατασκευή των έργων θα συμβάλει στην ανακούφιση των υπόγειων υδροφορέων και τη μείωση των φαινομένων υφαλμύρωσης που παρουσιάζονται στην περιοχή. Συνεπώς, εφόσον με τους όρους που τέθηκαν με την 160235/17.10.2008 κ.υ.α. (ΑΕΠΟ) και την α΄ προσβαλλόμενη 400/26.3.2009 πράξη, αντιμετωπίζονται αιτιολογημένα οι περιβαλλοντικές συνέπειες από την πραγματοποίηση των επίμαχων έργων, ο ανωτέρω λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο καθ’ ερμηνεία του δικογράφου πλήττεται η αιτιολογία των προσβαλλόμενων, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
16. Επειδή, προβάλλεται ότι η ΑΕΠΟ του έργου, σύμφωνα με την κ.υ.α. Η.Π. 15393/2332/2002 «κατάταξη δημοσίων και ιδιωτικών έργων και δραστηριοτήτων σε κατηγορίες …», αφορά μόνον το κτίριο («σταθμό») παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ότι κατά της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (160235/17.10.2008 κ.υ.α.) ο αιτών κατέθεσε αίτηση ακυρώσεως και αίτηση αναστολής, με βάση δε τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης η Διεύθυνση Υδάτων Στερεάς Ελλάδας όφειλε να απόσχει από την έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων. Όπως όμως προαναφέρθηκε, η ΑΕΠΟ του έργου περιλαμβάνει την περιβαλλοντική αδειοδότηση όλων των έργων για την εγκατάσταση της νέας μονάδας, στα οποία εντάσσονται και τα έργα για την απόληψη και αξιοποίηση θαλασσινού νερού. Εξάλλου, η άσκηση αίτησης ακυρώσεως και αναστολής κατά της απόφασης με την οποία εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι έργου ή δραστηριότητας δεν κωλύει, σύμφωνα με τον νόμο, την έκδοση των λοιπών αδειών που απαιτούνται από τη νομοθεσία για την εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, είναι δε διαφορετικό το ζήτημα που ανακύπτει σε περίπτωση ακύρωσης της ΑΕΠΟ και της επιρροής της ακυρωτικής απόφασης στην τύχη των πράξεων που εκδόθηκαν μετά την ΑΕΠΟ και έχουν ως έρεισμα την τελευταία. Συνεπώς, ο παραπάνω λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
17. Επειδή, προβάλλεται, κατ’ επανάληψη του ισχυρισμού που είχε προβληθεί και με την από 22.5.2009 διοικητική προσφυγή, ότι οι προσβαλλόμενες είναι ακυρωτέες, διότι η 10134/27.11.2008 πράξη της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Πρόνοιας της Ν.Α. Εύβοιας «Έγκριση μελέτης επεξεργασίας και διάθεσης των υγρών αποβλήτων…» εκδόθηκε αναρμοδίως και παρανόμως χωρίς προηγουμένως να εκδοθεί απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για τα επικίνδυνα και τα υγρά απόβλητα. Η ανωτέρω, όμως, πράξη έγκρισης της επεξεργασίας και διάθεσης των υγρών αποβλήτων έχει ατομικό χαρακτήρα και η νομιμότητά της δεν μπορούσε να ελεγχθεί από τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ στο πλαίσιο εξέτασης της, στρεφομένης κατ’ άλλων πράξεων, από 22.5.2009 προσφυγής. Ως εκ τούτου, ορθώς απορρίφθηκε ο σχετικός ισχυρισμός της προσφυγής. Εξάλλου, το κύρος της 10134/27.11.2008 πράξης, ως ατομικής, δεν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως στο πλαίσιο της παρούσας δίκης (πρβλ. ΣτΕ 2673/2012, 4357/2011 7μ. κ.ά.), ούτε δε η πράξη αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως συμπροσβαλλόμενη με την κρινόμενη αίτηση, διότι ο αιτών γνώριζε την έκδοσή της τουλάχιστον από την ημερομηνία κατάθεσης της από 22.5.2009 προσφυγής και η αίτηση, ως προς την εν λόγω πράξη, θα ήταν απορριπτέα ως εκπρόθεσμη. Επομένως, και ο λόγος αυτός ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
18. Επειδή, προβάλλεται, περαιτέρω, ότι οι προσβαλλόμενες πρέπει να ακυρωθούν, διότι μετά την εν μέρει ανάκληση, ως προς τις εργασίες του αντλιοστασίου, της 400/26.3.2009 απόφασης του Γεν. Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος (α΄ προσβαλλόμενης) με την 1431/13.7.2009 απόφασή του, η αλλαγή της θέσης της κύριας εγκατάστασης άντλησης θαλασσινού νερού θα επιφέρει αναγκαστικά αλλαγές σε όλες τις επιμέρους εγκαταστάσεις. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται επιγενομένη παρανομία των πληττομένων πράξεων, λόγω της εν μέρει ανάκλησης της 400/26.3.2009 απόφασης, στηρίζεται στην εσφαλμένη εκδοχή ότι εκδόθηκαν, ή θα εκδοθούν, άλλες πράξεις που προβλέπουν διαφορετική, σε σχέση με την προβλεπόμενη στην ΑΕΠΟ, θέση του αντλιοστασίου, γεγονός που θα καθιστούσε αναγκαία, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, και την αναδιάταξη των λοιπών εγκαταστάσεων που προβλέπονται στις προσβαλλόμενες. Όπως εκτέθηκε, μετά την άσκηση της υπό κρίση αίτησης εκδόθηκε η 2589/1.10.2010 απόφαση της Γενικής Γραμματέως της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με την οποία χορηγήθηκε εκ νέου η άδεια εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων για το συγκρότημα άντλησης θαλασσινού νερού στη θέση που προβλέπεται στη ΜΠΕ και την ΑΕΠΟ του έργου. Κατά συνέπεια, ο ανωτέρω λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
19. Επειδή, τέλος, εφόσον οι προαναφερθέντες λόγοι ακυρώσεως κατά των 400/26.3.2009 και 1431/13.7.2009 πράξεων του Γ.Γ. της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας είναι απορριπτέοι, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι μη νομίμως ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ απέρριψε σιωπηρώς την από 22.5.2009 διοικητική προσφυγή, είναι επίσης απορριπτέος, ως αβάσιμος.
20. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω η υπό κρίση πρέπει να απορριφθεί και να γίνει δεκτή η παρέμβαση.
