ΠΕ ΣτΕ Ολ. 68/2026 «Έγκριση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) στις “Κολυμπήθρες” Πάρου, καθορισμός χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης και περιβαλλοντική έγκριση του ΕΠΣ»

– Δημοσιεύθηκε το υπ’ αριθμ. 68/2026 Πρακτικό Επεξεργασίας ΣτΕ: «Έγκριση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) στη θέση “Κολυμπήθρες” της Δημοτικής Κοινότητας Νάουσας του Δήμου Πάρου (ν. Κυκλάδων), καθορισμός χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης και περιβαλλοντική έγκριση του ΕΠΣ».

Βασικές σκέψεις

1. Με το υπό επεξεργασία σχέδιο προεδρικού διατάγματος επιχειρείται η έγκριση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) στη θέση “Κολυμπήθρες” της Δημοτικής Κοινότητας (Δ.Κ.) Νάουσας του Δήμου Πάρου (Nομού Κυκλάδων), καθώς και ο καθορισμός χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης και η περιβαλλοντική έγκριση του ΕΠΣ. Ειδικότερα, με το εν λόγω σχέδιο προωθείται η ρύθμιση χρήσεων γης και λοιπών όρων δόμησης, κατά παρέκκλιση των ισχυόντων στο εγκεκριμένο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) Πάρου (ΑΑΠ 148/2012) και στη Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) Κολυμπηθρών (Δ΄ 533/1988), σε ακίνητα συνολικής έκτασης 327,84 στρ., προκειμένου η περιοχή να λειτουργήσει ως υποδοχέας οργανωμένης τουριστικής ανάπτυξης, με ειδικές μορφές τουρισμού υπερτοπικής κλίμακας και στρατηγικής σημασίας για το νησί της Πάρου. Επί του σχεδίου αυτού εκδόθηκε το 20/2026 πρακτικό του Β΄ θερινού τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας σε αυξημένη σύνθεση, με το οποίο η επεξεργασία παραπέμφθηκε στον σχηματισμό της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητας των νομικών ζητημάτων που εγείρονται, ιδίως ως προς το όριο των πολεοδομικών παρεκκλίσεων που δύναται να επιφέρει το ΕΠΣ στον υφιστάμενο πολεοδομικό σχεδιασμό.

2. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση που το συνοδεύει, το παρόν σχέδιο επανεισάγεται προς επεξεργασία μετά από επικαιροποίηση του αρχικού σχεδίου ΕΠΣ, επί του οποίου εκδόθηκε το ΠΕ 109/2023 του Ε΄ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Συνοδεύεται δε από συμπληρωματικές μελέτες, οι οποίες συντάχθηκαν με σκοπό την προσαρμογή στις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν με το ΠΕ 109/2023 επί του αρχικού σχεδίου και στην επ’ αυτού διεξαχθείσα διαβούλευση: προσδιορισμός της επιβάρυνσης του οδικού δικτύου (Παράρτημα ΙΙΙ), οριοθέτηση των ρεμάτων της περιοχής επέμβασης (Παράρτημα IV), Σχέδιο Γενικής Διάταξης – Masterplan (Παράρτημα V), επικαιροποίηση του ΕΠΣ με βάση το ΠΕ 109/2023 (Παράρτημα VI), μελέτη φέρουσας ικανότητας (Παράρτημα VII). Με το νεότερο αυτό σχέδιο προτείνεται ηπιότερη από την αρχικώς προταθείσα τουριστική ανάπτυξη στο ίδιο ακίνητο, οι επιπτώσεις της οποίας στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον μελετώνται με αναγωγή σε ολόκληρη τη νήσο Πάρο. Ειδικότερα, όπως και στο αρχικό σχέδιο, η περιοχή επέμβασης χωρίζεται σε τρεις χωρικές ενότητες 1, 2Α και 2Β, στις οποίες καθορίζεται η γενική κατηγορία χρήσεων γης “Τουρισμός-Αναψυχή” του άρθρου 5 του π.δ. 59/2018. Με το νέο σχέδιο προτείνεται για τη Χωρική Ενότητα 1 εκτάσεως 217,06 στρ. (κύρια περιοχή ανάπτυξης της τουριστικής μονάδας) συντελεστής δόμησης 0,0035 αντί 0,05 στο αρχικό σχέδιο, για τη Χωρική Ενότητα 2Β εκτάσεως 59,66 στρ. προτείνεται συντελεστής δόμησης 0,01 αντί του αρχικού 0,02, ενώ για την ενδιάμεση Χωρική Ενότητα 2Α εκτάσεως 51,12 στρ. δεν προτείνεται δόμηση, όπως και στο αρχικό σχέδιο. Κατ’ αποτέλεσμα, στο σύνολο της έκτασης επέρχεται μείωση του μέσου συντελεστή δόμησης κατά 30% σε σχέση με το αρχικό σχέδιο, ο οποίος διαμορφώνεται από 1,37 σε 0,0025. Αντιστοίχως μειώνεται η συνολική δόμηση από 12.046,20 τμ. σε 7.967,10 τμ., ενώ μειώνεται και ο συνολικός αριθμός των τουριστικών κλινών κατά 45%, ήτοι από 440 σε 240. Σύμφωνα με το νέο σχέδιο, ποσοστό 80% του ακινήτου παραμένει ελεύθερο-αδόμητο. Ενόψει των νεότερων αυτών δεδομένων, όπως εγκρίθηκαν από τη Διοίκηση από περιβαλλοντική και πολεοδομική άποψη [βλ. ιδίως το ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/82357/5786/26.7.2024 έγγραφο του Γενικού Διευθυντή Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) και την 1/Συν. 1Γ/22.1.2025 γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ), στις οποίες γίνεται αναλυτική αναφορά παρακάτω], το σχέδιο υπόκειται σε νέα επεξεργασία από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

3. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του ν. 4447/2016 [το οποίο κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 22 παρ. 1-8 του νέου Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας (ΚΧΠ) – ν. 5306/2026 (Α΄ 88/8.6.2026)], τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΕΠΣ) εκπονούνται στις περιπτώσεις για τις οποίες απαιτείται ειδική ρύθμιση των χρήσεων γης και των λοιπών όρων ανάπτυξης περιοχών, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να οργανωθούν και να αναπτυχθούν περιοχές που μπορεί να λειτουργήσουν ως υποδοχείς σχεδίων, έργων και προγραμμάτων υπερτοπικής κλίμακας ή στρατηγικής σημασίας ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων. Με τα ΕΠΣ καθορίζονται οι χρήσεις γης, οι όροι και περιορισμοί δόμησης, καθώς και κάθε άλλο μέτρο, όρος ή περιορισμός που απαιτείται ώστε να καταστεί η περιοχή επέμβασης κατάλληλη για τη δημιουργία οργανωμένων υποδοχέων δραστηριοτήτων, και τίθενται οι αναγκαίες ρυθμίσεις για την επίτευξη των σκοπών τους εντός της περιοχής επέμβασης [άρθρο 8 (22 ΚΧΠ) παρ. 1 περ. β΄ και γ΄]. Με τα ΕΠΣ μπορεί να προσδιορίζεται, να διανοίγεται ή να βελτιώνεται υφιστάμενη κοινόχρηστη οδός ούτως ώστε η περιοχή επέμβασης να καταστεί κατάλληλη για τη δημιουργία οργανωμένου υποδοχέα δραστηριότητας, να ενσωματωθεί οργανικά στη ζώνη άμεσης επιρροής και στην ευρύτερη περιοχή και να επιτευχθεί η κυκλοφοριακή σύνδεση με το υφιστάμενο κοινόχρηστο οδικό δίκτυο. Ο κατά τα ανωτέρω προσδιορισμός, η βελτίωση ή η δημιουργία κοινόχρηστης οδού αξιολογείται στο πλαίσιο της ΣΜΠΕ του ΕΠΣ και δεν προσδίδει οικοδομησιμότητα στα παρόδια γήπεδα σύμφωνα με τις προϋποθέσεις δόμησης που θέτουν το π.δ. της 24/31.5.1985 (Δ΄ 270) και το π.δ. της 6/17.10.1978 (Δ΄ 538) ή άλλες ανάλογες διατάξεις [άρθρο 8 (22 ΚΧΠ) παρ. 1 περ. γ΄, γα΄, γδ΄]. Εξάλλου, στο άρθρο 7 του ν. 4447/2016 (άρθρο 21 του ΚΧΠ) προβλέφθηκαν τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ), τα οποία ρυθμίζουν τη βιώσιμη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση της εδαφικής περιφέρειας μιας ή περισσοτέρων Δημοτικών Ενοτήτων και αποτελούν την εξέλιξη των ΓΠΣ και των ΣΧΟΟΑΠ της προϊσχυσάσης πολεοδομικής νομοθεσίας. Αμφότερα, ΕΠΣ και ΤΠΣ, είναι πολεοδομικά σχέδια που εκπονούνται σε τοπική κλίμακα και συνιστούν το πρώτο επίπεδο του πολεοδομικού σχεδιασμού (βλ., όμως κατωτέρω, παρ. 4). Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις προαναφερόμενες διατάξεις, τόσο το ΤΠΣ (ΓΠΣ), το οποίο πρέπει να συντάσσεται με ορθολογικά πολεοδομικά κριτήρια προκειμένου οι ρυθμίσεις του να βρίσκονται σε εσωτερική συνοχή και αρμονία και το οποίο καθορίζει το πρότυπο χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης της περιοχής αναφοράς του, όσο και το ΕΠΣ, υπηρετούν τη βιώσιμη ανάπτυξη, διαφοροποιούνται δε κυρίως ως προς τη στόχευση, γενική και ειδική αντίστοιχα, αλλά και την έκταση του χώρου την οποία οργανώνουν. Ειδικότερα, τα ΤΠΣ: α) Θεσπίζονται με κριτήριο την υποδιαίρεση του χώρου στην οποία αναφέρονται (δημοτική ενότητα ή άλλη), όπως καθορίζεται εκ των προτέρων με γεωγραφικά και διοικητικά κριτήρια, και ρυθμίζουν τη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση της χωρικής αυτής ενότητας, διατάσσουν δε εντός αυτής τις κάθε είδους δραστηριότητες κατά τρόπο που να διασφαλίζει τη βιώσιμη συνύπαρξή τους και προβλέπουν ορισμένα υποσύνολα της ρυθμιζόμενης έκτασης ως υπαγόμενα σε ειδικό καθεστώς προστασίας κατά την ισχύουσα νομοθεσία (περιβαλλοντική, αρχαιολογική κλπ). β) Καταρτίζονται κατά τρόπο ώστε να καλύπτεται το σύνολο ή, πάντως, το μεγαλύτερο τμήμα του εθνικού χώρου, διότι η έλλειψή τους θα υπονόμευε τον ορθολογικό χαρακτήρα του πολεοδομικού σχεδιασμού δευτέρου επιπέδου (σχέδια πόλεων, πολεοδομικές μελέτες κλπ), του οποίου – σε αντίθεση με τα ΕΠΣ – αποτελούν προϋπόθεση. γ) Εξειδικεύονται και συμπληρώνονται με τα ρυμοτομικά σχέδια εφαρμογής (παλαιότερα σχέδια πόλεως ή πολεοδομικές μελέτες), τα οποία συνιστούν το δεύτερο επίπεδο του πολεοδομικού σχεδιασμού και πολεοδομούν, κατά κυριολεξία, μέρος της περιοχής στην οποία αναφέρονται. Το μη πολεοδομούμενο μέρος ρυθμίζεται μεν από το ΤΠΣ, άρα εμπίπτει στον σχεδιασμό, αλλά παραμένει “εκτός σχεδίου”, διότι, κατά το πρότυπο χωρικής οργάνωσης του ΤΠΣ, δεν προσφέρεται για πολεοδόμηση (εντός σχεδιασμού αλλά “εκτός σχεδίου”). δ) Λόγω και της μεγάλης τους κλίμακας, περιλαμβάνουν μεν και ρυθμίσεις αυξημένης κανονιστικής πυκνότητας με δεσμευτικό χαρακτήρα, περιέχουν, όμως, και γενικές κατευθύνσεις, των οποίων η εξειδίκευση επαφίεται στο δεύτερο επίπεδο πολεοδομικού σχεδιασμού, το οποίο θα επακολουθήσει, το σύνολο δε αυτό συνιστά συνεκτικό πλαίσιο κανόνων με ποικίλα χαρακτηριστικά, ερμηνευόμενων σε συνδυασμό μεταξύ τους. Αντιθέτως, τα ΕΠΣ: α) Οργανώνουν συγκεκριμένη δραστηριότητα στον χώρο λόγω των χαρακτηριστικών της ίδιας, αφού αυτή αποτελεί το αντικείμενό τους, συνήθως δε λόγω της υπερτοπικής της σημασίας, ενόψει δε αυτών επιλέγεται ο κατάλληλος για την υποδοχή της τόπος, ο οποίος δεν αντιστοιχεί κατά κανόνα σε διοικητική ή γεωγραφική υποδιαίρεση του χώρου. β) Δεν επιτρέπεται η κάλυψη σημαντικού, από ποσοστιαία άποψη, τμήματος του εθνικού χώρου, πολύ δε περισσότερο δεν νοείται η υπαγωγή του συνόλου του χώρου σε ΕΠΣ, αφού αυτό θα απέκλειε τη θεσμοθέτηση ΓΠΣ. Η υπαγωγή του χώρου σε ΤΠΣ είναι ο κανόνας και σε ΕΠΣ, η εξαίρεση. Επομένως, ο επιλεγόμενος για την έγκριση ΕΠΣ χώρος εμπίπτει, κατά το σύστημα του νόμου, σε περιοχή είτε ρυθμιζόμενη ήδη από ΓΠΣ (ήδη ΤΠΣ) είτε μέλλουσα να ρυθμιστεί από ΤΠΣ, από το οποίο οφείλει, κατά τα προαναφερόμενα, να καλύπτεται το μεγαλύτερο δυνατό τμήμα ή, ακόμη, και το σύνολο του εθνικού χώρου. Άρα, η σύμπτωση του περιεχομένου τους αποκλείεται εξ ορισμού. γ) Τα ΕΠΣ, εφόσον δεν ενσωματώνουν πολεοδομικό σχεδιασμό πρώτου επιπέδου που συμπίπτει, από λειτουργική άποψη, με αυτόν που επιχειρείται με τα ΤΠΣ, υπό τις εξαιρετικές προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία (επείγουσα ανάγκη, φυσικές καταστροφές κλπ), εμφανίζουν μεγαλύτερο βαθμό εξειδίκευσης από τα ΤΠΣ και δεν ακολουθούνται πάντοτε ή κατά γενικό κανόνα, από σχεδιασμό δευτέρου επιπέδου. Όπως άλλα σχέδια, τα οποία εξομοιώνονται προς ΕΠΣ από τη νομοθεσία, μπορεί να ακολουθούνται μόνον από περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων [βλ. άρθρο 8 παρ. 7 περ. Α΄ του ν. 4447/2016 (ήδη άρθρο 22 παρ. 7 του ΚΧΠ) προκειμένου περί τοπικών ρυμοτομικών σχεδίων], η οποία προϋποθέτει ότι ο προηγηθείς πολεοδομικός σχεδιασμός είναι πλήρης. Άρα τα ΕΠΣ ολοκληρώνουν την πρόβλεψη των πολεοδομικών μεγεθών, που θα υλοποιούνταν μετά και τον σχεδιασμό δευτέρου επιπέδου, αν επρόκειτο για ΤΠΣ-ΓΠΣ. δ) Τα ΕΠΣ έχουν, εξ ορισμού, αλλά και λόγω της κατά τεκμήριο ουσιωδώς μικρότερης κλίμακας στην οποία καταρτίζονται, ειδικό χαρακτήρα έναντι των ΤΠΣ, δυνάμενα να τα τροποποιούν, κατά τη ρητή, άλλωστε, πρόβλεψη του νόμου. Υπό την αντίθετη εκδοχή, αν, δηλαδή, το περιεχόμενό τους όφειλε να ταυτίζεται με αυτό του ΤΠΣ, η έκδοσή τους θα ήταν περιττή, τούτο δε θα συνέβαινε και ως προς τα άλλα σχέδια ειδικού χαρακτήρα που η νομοθεσία εντάσσει στην κατηγορία των ΕΠΣ (τοπικά ρυμοτομικά, ΕΣΧΑΣΕ, ΕΣΧΑΔΑ κλπ).

4. Εφόσον, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, τα ΕΠΣ εντάσσονται στο ίδιο επίπεδο σχεδιασμού με τα ΤΠΣ και μπορούν, κατά τον νόμο, να περιλαμβάνουν ρυθμίσεις για όλα τα θέματα που ρυθμίζονται από ΤΠΣ, να τροποποιούν δε τις ρυθμίσεις των εγκεκριμένων ΤΠΣ και, κατά συνεκδοχή, των εγκεκριμένων Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΓΠΣ) – δεδομένου ότι τα τελευταία, κατά τις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 13 του ΚΧΠ, νοούνται ως Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια, τα οποία αναθεωρούνται και τροποποιούνται σύμφωνα με τους όρους της παρ. 12 του άρθρου αυτού – η θέσπιση ΕΠΣ προϋποθέτει αναγκαίως την εν μέρει τροποποίηση των ΓΠΣ, στα οποία, τυχόν, εμπίπτει η περιοχή επέμβασης. Η τροποποίηση αυτή πρέπει να επιχειρείται εντός καθορισμένων ορίων και να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις νομιμότητας: Καταρχάς, ενόψει του επιδιωκόμενου με τον ν. 4447/2016 σκοπού της εναρμόνισης μεταξύ των σχεδίων ανά επίπεδο σχεδιασμού (εθνικό, περιφερειακό, τοπικό), οι πολεοδομικές ρυθμίσεις των ΕΠΣ δεν δύνανται να αντίκεινται προς τις γενικές κατευθύνσεις και ειδικότερες ρυθμίσεις των σχεδίων και πλαισίων του χωροταξικού σχεδιασμού, παρά μόνο εντός του επιτρεπτού (άρθρο 2 παρ. 4 ΚΧΠ) πλαισίου ευελιξίας και ανάδρασης, ανάλογα, πάντοτε, με την προκύπτουσα από τα χωροταξικά σχέδια και πλαίσια δεσμευτικότητα των κατευθύνσεων και ρυθμίσεων αυτών. Ειδικότερα, τα ΕΠΣ, ως εργαλεία πολεοδομικού σχεδιασμού, πρέπει να εναρμονίζονται με τις κατευθύνσεις ή να συμμορφώνονται προς τυχόν ειδικότερες, αμέσου εφαρμογής, ρυθμίσεις του χωροταξικού σχεδιασμού, αυτού, δηλαδή, που εκπονείται σε εθνική ή περιφερειακή κλίμακα (άρθρο 1 περ. δ΄ ΚΧΠ), ώστε να τηρούνται οι γενικές επιλογές του υπερκείμενου αυτού σχεδιασμού και, κατ’ επέκταση, να επιτυγχάνεται η σύμφωνη με την αρχή της αειφορίας οργάνωση και διαχείριση του χώρου. Περαιτέρω, δεδομένου ότι τα ΕΠΣ προβλέπουν και οργανώνουν δραστηριότητες εν δυνάμει επιβαρυντικές για το περιβάλλον, επιβάλλεται από τη νομοθεσία η τήρηση της διαδικασίας στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης, η οποία θεσπίζεται ακριβώς προκειμένου οι πιέσεις στο περιβάλλον να μετριασθούν ή και να εξουδετερωθούν. Μέσω της διαδικασίας αυτής αποσκοπείται η ενσωμάτωση σε αυτά των κριτηρίων (κατευθύνσεων, όρων, μέτρων) για την προστασία του περιβάλλοντος στην περιοχή της επέμβασης, τα οποία είναι δεσμευτικά κατά τη μεταγενέστερη περιβαλλοντική αδειοδότηση των επί μέρους έργων που θα τα υλοποιήσουν. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον το προτεινόμενο ΕΠΣ περιλαμβάνει εν μέρει τροποποίηση του ισχύοντος ΓΠΣ, πρέπει να τεκμηριώνεται, βάσει ειδικής, συστηματικής επιστημονικής μελέτης, ότι η εν λόγω τροποποίηση είναι αναγκαία για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη και την αποτελεσματική αξιοποίηση της περιοχής επέμβασης και να εκτιμάται η κατά τα λοιπά συμβατότητά της με το ΓΠΣ, η οποία, πάντως, αποκλείεται να έχει την έννοια της ταύτισης των προβλέψεών τους. Ειδικώς δε όταν καθίσταται αναγκαία η τροποποίηση των όρων δόμησης που ισχύουν σε μια περιοχή, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προβλέψεις του ισχύοντος σχεδιασμού για όμορες δημοτικές ενότητες, καθώς και άλλα τυχόν υφιστάμενα σχέδια προστασίας οικισμών ή υποκατάστατα πολεοδομικού σχεδιασμού που ισχύουν στην περιοχή, όπως Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ), με σκοπό την ενότητα του πολεοδομικού σχεδιασμού και, ειδικότερα, τη βέλτιστη ένταξη των νέων ρυθμίσεων στον σχεδιασμό, που δεν θίγεται από το ΕΠΣ και θα εξακολουθήσει να ισχύει, μέσω του εντοπισμού και της άρσης ή της αποφυγής αντιφάσεων και αποσπασματικών ή μεμονωμένων ρυθμίσεων, οι οποίες αντιστρατεύονται τον συνεκτικό χαρακτήρα του χωρικού σχεδιασμού ως συνόλου. Τέλος, και ενόψει της γενικής υποχρέωσης εναρμόνισης των ΕΠΣ με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό, όσο σαφέστερες και επιτακτικότερες είναι οι ρυθμίσεις του τελευταίου, τόσο διευρύνονται τα όρια εισαγωγής από τα ΕΠΣ νέων πολεοδομικών ρυθμίσεων κατά τροποποίηση των προβλέψεων του ΓΠΣ ή της ΖΟΕ, οι οποίες αποσκοπούν στην εναρμόνιση με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό.

5. Όριο των εισαγόμενων τροποποιήσεων με ΕΠΣ αποτελεί, κατά τα ανωτέρω, η μη ανατροπή του προτύπου χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης του ΓΠΣ (ΤΠΣ). Η ανατροπή ή μη του προτύπου αυτού από το ΕΠΣ δεν κρίνεται μόνο ως συνάρτηση του ποσοστού απόκλισης από τα πολεοδομικά μεγέθη στα οποία η επιδιωκόμενη ανάπτυξη επεμβαίνει – αν και το ποσοστό της απόκλισης από τα εν λόγω μεγέθη δεν πρέπει αυτονοήτως να υπερβαίνει το εύλογο μέτρο – αλλά προεχόντως με βάση τα ειδικά στοιχεία μελέτης σε σχέση με τον χωρικό προορισμό της ευρύτερης περιοχής, τις δυνατότητες της περιοχής επέμβασης να εξυπηρετήσει συγκεκριμένη χρήση, καθώς και με βάση την κλίμακα της επέμβασης, σε συνδυασμό με τη συμβολή της εισαγόμενης με το ΕΠΣ τροποποίησης στη διατήρηση της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας της περιοχής ως ενιαίου συνόλου. Τούτο ισχύει πολύ περισσότερο για τις μικρές νήσους, ο ειδικός χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός των οποίων πρέπει να διασφαλίζει ότι η ανάπτυξή τους θα είναι τέτοιας κλίμακας που δεν θα διαταράσσει, αλλά θα διατηρεί αμείωτο το φυσικό και πολιτιστικό τους κεφάλαιο, δεδομένου άλλωστε ότι η διατήρηση και ανάδειξη της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής μικρής κλίμακας των οικισμών των μικρών νήσων του Αιγαίου, ιδίως των Κυκλάδων, συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη και του τουρισμού σε αυτά και, τελικώς, στη βιώσιμη ανάπτυξή τους (βλ. α.ά. ΣτΕ 2637/2013 σκ. 8). Κατά τα λοιπά, η μη ανατροπή του ΓΠΣ, ως όριο για την εισαγωγή τροποποιήσεων επ’ αυτού με το ΕΠΣ, κρίνεται αφού ληφθούν υπόψη, κατά περίπτωση, τα πλέον πρόσφορα ή και όλα τα κάτωθι κριτήρια: α) το είδος της χρήσης, β) η έκταση της περιοχής επέμβασης, σε συνάρτηση με το μέγεθος (την ένταση) της διαφοροποίησης από τους ισχύοντες, κατά το ΓΠΣ, όρους και περιορισμούς δόμησης, γ) η ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής επέμβασης και της ευρύτερης περιοχής, καθώς και οι τυχόν ειδικοί λόγοι, αν υπάρχουν, που υπαγόρευσαν τη συγκεκριμένη ρύθμιση του ΓΠΣ, η οποία μεταβάλλεται από το ΕΠΣ, ιδίως για τις περιοχές προστασίας, δ) η αλληλεπίδραση του ΕΠΣ με άλλα σχέδια, τα οποία, αυτοτελώς εξεταζόμενα, δεν θα οδηγούσαν σε ανατροπή του προτύπου χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης του ΓΠΣ, και ε) οι συνέπειες που επιφέρει το ΕΠΣ στο σύνολο της περιοχής που ρυθμίζεται από το ΓΠΣ. Η κρίση, εξάλλου, ως προς το κατά πόσον το εκάστοτε ΕΠΣ ανατρέπει το εισαγόμενο από το οικείο ΤΠΣ πρότυπο χωρικής οργάνωσης της ευρύτερης περιοχής, δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στη σύγκριση των πολεοδομικών μεγεθών που θα υλοποιηθούν κατ’ εφαρμογή του ΕΠΣ εντός της περιοχής επέμβασης με εκείνα που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν κατ’ εφαρμογή του ΤΠΣ σε περιοχές μη πολεοδομημένες εισέτι, των οποίων τα μεγέθη αυτά θα υπέκειντο σε ουσιώδη διαφοροποίηση αν είχαν πολεοδομηθεί. Αξιόπιστο, τέλος, κριτήριο μπορεί να αποτελεί η δυνατότητα εισαγωγής παρόμοιων ρυθμίσεων με αυτές του ΕΠΣ, από το ίδιο το ΤΠΣ, χωρίς να μεταβάλλεται το εισαγόμενο από αυτό πρότυπο χωρικής οργάνωσης ούτε να ανατρέπεται η συνοχή του. Η πλήρωση των ανωτέρω κριτηρίων πρέπει να τεκμηριώνεται με τρόπο συστηματικό και επιστημονικό στο πλαίσιο της εκπόνησης ΣΜΠΕ, η οποία αποτελεί αντικείμενο ευρείας δημοσιότητας και περιλαμβάνει τις γνωμοδοτήσεις των αρμοδίων φορέων και διαβούλευση με το κοινό. Ειδικότερα, η ΣΜΠΕ περιέχει συνολική προσέγγιση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του σχεδιασμού βάσει κριτηρίων, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η μη υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας των περιοχών υποδοχής των αναπτυξιακών δραστηριοτήτων. Στην περίπτωση δε εγκατάστασης δραστηριοτήτων σε μικρές νήσους, οι οποίες αποτελούν ευπαθή οικοσυστήματα, απαιτείται, κατά τα γενόμενα δεκτά ανωτέρω, οι προβλέψεις της ΣΜΠΕ να εναρμονίζονται με την έννοια της ήπιας ανάπτυξης. Περαιτέρω, τα κριτήρια βάσει των οποίων διατυπώνεται η πρόταση του σχεδιασμού της ΣΜΠΕ, αξιολογούνται από τη Διοίκηση με τη διατύπωση αιτιολογημένης κρίσης, μεταξύ άλλων, και επί της ανάγκης θέσπισης αποκλίσεων από τις ρυθμίσεις υφισταμένων πολεοδομικών σχεδίων ή ΖΟΕ και επί της μη ανατροπής του ήδη ισχύοντος πολεοδομικού σχεδιασμού της ευρύτερης περιοχής από την κατά τα ανωτέρω θέσπιση από το ΕΠΣ αποκλίσεων από αυτόν. Με το ανωτέρω εννοιολογικό περιεχόμενο, οι διατάξεις περί εισαγωγής ρυθμίσεων κατά την έγκριση ΕΠΣ, ακόμη και διαφορετικών έναντι των υφιστάμενων πολεοδομικών σχεδίων, είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα και νομιμοποιούν την επέμβαση στον χώρο. Υπερτερούν δε, από πολεοδομική και περιβαλλοντική άποψη, και των διατάξεων που επιτρέπουν την (τουριστική) ανάπτυξη, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του ΓΠΣ για την εκτός σχεδίου δόμηση, εφόσον δεν ρυθμίζουν μόνο τους πολεοδομικούς όρους ανάπτυξης μιας δραστηριότητας, αλλά επιβάλλουν τον καθορισμό και τον εξυπαρχής σχεδιασμό της περιοχής που θα υποδεχθεί μια συγκεκριμένη αναπτυξιακή δραστηριότητα (περιοχή επέμβασης – άμεσης επιρροής – ευρύτερη περιοχή), κατά τρόπο ειδικό, ολοκληρωμένο, επικαιροποιημένο και διασφαλίζοντα την προστασία του περιβάλλοντος, με τις εγγυήσεις που παρέχει η στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση του σχεδίου και η επ’ αυτής διαβούλευση, καθώς και το σύνολο των μελετών από τις οποίες συνοδεύεται το ΕΠΣ ή των οποίων επιβάλλεται η σύνταξη από αυτό. Τις εγγυήσεις αυτές προδήλως δεν παρέχει η χωροθέτηση τουριστικών εγκαταστάσεων με απλή εφαρμογή των κανόνων της εκτός σχεδίου δόμησης. Όταν μάλιστα ο εξυπαρχής σχεδιασμός μιας περιοχής βάσει του ΕΠΣ επιχειρείται προς υλοποίηση πολλαπλών, σαφών και πυκνών κατευθύνσεων του υπερκείμενου χωροταξικού σχεδιασμού, είναι δυνατόν να μη χωρεί καν η εφαρμογή ρυθμίσεων του ΓΠΣ, οι οποίες δεν λαμβάνουν υπόψη ή δεν τηρούν τις γενικές αυτές χωροταξικές επιλογές. Στις περιπτώσεις αυτές δύναται να θεωρηθεί ότι η εκπόνηση ΕΠΣ προς υλοποίηση του χωροταξικού σχεδιασμού θεραπεύει την αδράνεια για τροποποίηση του ΓΠΣ σε συμφωνία με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό μιας περιοχής (πρβλ. ΣτΕ 865/2020, ΣτΕ Ολομ. 1705/2017 σκ. 13-21).

6. Όσον αφορά στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, στην οποία ανήκει η Πάρος, το Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (Α΄ 128/2008, εφεξής: Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο) διαπιστώνει καταρχάς την υπερσυγκέντρωση του τουρισμού με κυρίαρχο το μοντέλο “ήλιος-θάλασσα” και την ανάγκη για την παράλληλη ανάπτυξη και άλλων μορφών τουριστικής δραστηριότητας, για την αναβάθμιση και τον εμπλουτισμό των υφισταμένων δραστηριοτήτων (βλ. προοίμιο), καθώς και την αύξηση του ενδιαφέροντος για ειδικές μορφές τουρισμού, όπως ο αγροτουρισμός, ο αθλητικός, ο συνεδριακός, ο πολιτιστικός, ο θρησκευτικός, ο ιαματικός, ο καταδυτικός και ο αλιευτικός (κεφ. Ε παρ. 12, 13, 14). Εκτιμάται ότι στον νησιωτικό χώρο του Αιγαίου, τα προγραμματισμένα ή προωθούμενα έργα υποδομής, καθώς και η συνέχιση των πολιτικών επικοινωνίας και συνεργασίας στους τομείς του τουρισμού και των υπηρεσιών, θα ενδυναμώσουν τις δυνατότητες διασυνοριακής συνεργασίας και τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης της γεωγραφικής αυτής ενότητας (κεφ. Η παρ. 6). Υποδεικνύεται ότι πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για το “τοπίο”, ώστε να αποτελέσει σημαντική συνιστώσα των πολιτικών χωροταξίας, πολεοδομίας, περιβάλλοντος, πολιτισμού και αγροτικής οικονομίας (κεφ. Θ παρ. 3). Για την ολοκληρωμένη χωρική ανάπτυξη και την αειφόρο οργάνωση του εθνικού χώρου (άρθρο 5), αποτελεί βασική επιδίωξη του Γενικού Χωροταξικού Πλαισίου η οργάνωση του πολυπολικού αναπτυξιακού συμπλέγματος νήσων Βορείου και Νοτίου Αιγαίου ως αυτόνομης χωρικής-αναπτυξιακής ενότητας, στην οποία επιδιώκεται η ανάπτυξη δράσεων διεθνούς και εθνικής εμβέλειας με την προώθηση της συνεργασίας των αστικών κέντρων των νησιών, τη δημιουργία ενός πλέγματος οικονομικής και πολιτιστικής δραστηριότητας μεταξύ τους με κύριο προσανατολισμό τον τουρισμό, τον πολιτισμό και το περιβάλλον και την παράλληλη αξιοποίηση άλλων δραστηριοτήτων (κεφ. Α2, κεφ. Δ). Για τον τουρισμό, ειδικότερα (άρθρο 7), το Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο προβλέπει, μεταξύ άλλων, την ορθολογική οργάνωση και ανάπτυξη του τομέα του τουρισμού στο πλαίσιο της αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας (γεωγραφική θέση, κλίμα, … πυκνότητα και ποικιλία περιοχών ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και πλούσιο πολιτιστικό κεφάλαιο), την προώθηση νέων μορφών τουρισμού που αναμένεται να συμβάλουν στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, τη διάχυση της τουριστικής δραστηριότητας και των αποτελεσμάτων της σε νέες περιοχές και την προώθηση της ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης σύμφωνα με τις φυσικές, πολιτιστικές, οικονομικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να ληφθεί για την τουριστική ανάπτυξη των νησιών, τα οποία πρέπει να διατηρήσουν το χαμηλής επιβάρυνσης πλούσιο περιβάλλον, τα πολιτιστικά στοιχεία και την ποιότητα ζωής. Η προστασία και ανάδειξη του φυσικού δομημένου και πολιτιστικού περιβάλλοντος των νησιών είναι το κυριότερο συγκριτικό τους πλεονέκτημα. Στους βασικούς στόχους και επιδιώξεις για τον τουρισμό συγκαταλέγονται περαιτέρω η διάχυση της τουριστικής δραστηριότητας με ένταξη των αναξιοποίητων τουριστικών πόρων της ενδοχώρας στο προσφερόμενο προϊόν και με παράλληλη προστασία και διαφύλαξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, η ενίσχυση της σχέσης ανεπτυγμένων τουριστικών κέντρων και υπαίθρου ή ανεπτυγμένων παράκτιων περιοχών και ενδοχώρας, ώστε να εμπλουτιστεί η υφιστάμενη τουριστική προσφορά με νέα τουριστικά προϊόντα και να καταστούν βιώσιμες οι νέες μορφές τουρισμού που θα αναπτυχθούν σε ορεινές ή μη ανεπτυγμένες περιοχές, καθώς και ο περιορισμός της διάσπαρτης εκτός σχεδίου δόμησης τουριστικών εγκαταστάσεων σε ευαίσθητες περιοχές, όπως Natura, ορεινός όγκος, μικρά νησιά με χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης (κεφ. Γ). Για τη χωρική οργάνωση και ανάπτυξη του παράκτιου και νησιωτικού χώρου, το Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο υποδεικνύει, ως γενική κατεύθυνση, την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων των νησιών, τη στήριξη εναλλακτικών και ήπιων μορφών ανάπτυξης και ειδικώς τουρισμού, ιδιαίτερα στον ορεινό νησιωτικό χώρο, καθώς και την αναβάθμιση των υφιστάμενων τουριστικών εγκαταστάσεων και υπηρεσιών και την καθιέρωση υψηλότερων προδιαγραφών για τις νεότερες (άρθρο 9 παρ. 4). Περαιτέρω, στο Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (Β΄ 1487/2003, εφεξής: Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο), επισημαίνεται, καταρχάς, ότι η συνεχώς αυξανόμενη σημασία των τουριστικών δραστηριοτήτων στην περιφέρεια έχει αναμφισβήτητα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξή της, όμως, η επιρροή της δραστηριότητας αυτής είχε δραματικά αποτελέσματα στην καταπόνηση των φυσικών συστημάτων και την αλλοίωσή τους, κυρίως λόγω της έλλειψης τεχνικών υποδομών και της υπερσυγκέντρωσης επισκεπτών στον χώρο και χρόνο (άρθρο 3 κεφ. Α). Γι’ αυτό προτείνεται για την Ομάδα ΙΙ των νησιών που αναπτύσσονται τουριστικά, όπως η Πάρος, να δοθεί έμφαση σε δράσεις που στοχεύουν στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων μεταξύ των δραστηριοτήτων και στην αποτροπή της εξάρτησής τους από τη μονόπλευρη τουριστική ανάπτυξη. Τα σημαντικότερα προβλήματα που καταγράφονται στον κλάδο του τουρισμού είναι, μεταξύ άλλων, ότι τα τουριστικά έσοδα εξακολουθούν να βασίζονται σε μεγάλους αριθμούς τουριστικών αφίξεων, των οποίων ο σύντομος χρόνος παραμονής συνδυάζεται με χαμηλή ημερήσια δαπάνη, ότι η εποχικότητα δεν μετριάστηκε από πλευράς αφίξεων και από πλευράς διανυκτερεύσεων, ότι η αύξηση των ξενοδοχειακών κλινών και η μείωση του χρόνου παραμονής επέφερε μείωση της πληρότητας των ξενοδοχειακών καταλυμάτων, ότι η χαμηλή κατά κεφαλήν ημερήσια δαπάνη δείχνει ότι δεν σημειώθηκε σημαντική πρόοδος προς τον επιλεκτικό τουρισμό, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί αποτρεπτικά στην ανάληψη επενδύσεων ποιοτικής αναβάθμισης των προσφερόμενων υπηρεσιών, καθώς και ότι η ανταγωνιστικότητα του τουριστικού προϊόντος στη διεθνή αγορά συνεχίζει να στηρίζεται στις χαμηλές τιμές και στον μαζικό τουρισμό παραθεριστικού χαρακτήρα (άρθρο 3 κεφ. Β.3.3.3). Ως ειδικότερο πρόβλημα καταγράφεται η υπερσυγκέντρωση του τουρισμού σε ορισμένα νησιά, η οποία οδηγεί στην ανάγκη ορθολογικής διαχείρισης των ήδη περιορισμένων υδάτινων πόρων και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των αρνητικών επιπτώσεων στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον. Ως προς τις δυνατότητες της Περιφέρειας αναφέρεται ότι, εφόσον η βασική καθοριστική δραστηριότητα για την ανάπτυξη του χώρου του Ν. Αιγαίου θα συνεχίσει να είναι ο τουρισμός, τα νησιά του Αιγαίου έχουν τη δυνατότητα και πρέπει να αποτελέσουν κύριους πόλους έλξης και προορισμού των νέων τουριστικών ρευμάτων και προσφοράς νέων τουριστικών προϊόντων. Η στρατηγική αξιοποίησης των διαθέσιμων τουριστικών πόρων είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη της τις αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον που συνεπάγεται η υπερσυγκέντρωση τουριστικής δραστηριότητας σε συγκεκριμένους γεωγραφικούς χώρους και σε περιορισμένη χρονική περίοδο (άρθρο 3 κεφ. Β.3.6). Το Πρότυπο χωρικής ανάπτυξης του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου είναι ο χώρος του Νοτίου Αιγαίου να λειτουργήσει ως σημαντικότατος πόλος έλξης τουριστικής δραστηριότητας υψηλής έντασης και απόδοσης, να επιδιωχθεί σταδιακά η καλύτερη διάχυσή της στον χώρο και στη διάρκεια του έτους, τα νησιά δε να αποτελέσουν ελκυστικό χώρο ιδιωτικών επενδύσεων στον τουριστικό τομέα κυρίως σε υποδομές ειδικών μορφών τουρισμού (θαλάσσιου, πολιτιστικού, συνεδριακού, αγροτουρισμού και σε παράλληλες επιχειρήσεις παροχής σχετικών υπηρεσιών διαμονής, αναψυχής και εξυπηρετήσεων) και να επιδιωχθεί η χωρική οργάνωση του τουρισμού. Ο σχεδιασμός των τουριστικών δραστηριοτήτων και των αντίστοιχων έργων ή των έργων υποδομής θα πρέπει να σέβεται τη φέρουσα ικανότητα των νησιών, των φυσικών οικοσυστημάτων και πόρων. Ως φέρουσα ικανότητα μπορεί να οριστεί η συνιστώσα των αλληλεπιδράσεων και αλληλεξαρτήσεων του περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού χώρου και προσδιορίζεται από το βέλτιστο επίπεδο των συνιστωσών της. Στον αιγαιοπελαγίτικο χώρο η εκτίμηση της φέρουσας ικανότητας μπορεί να βασιστεί σε δύο ομάδες δεικτών: στους περιβαλλοντικούς δείκτες (διαθέσιμος φυσικός υποδοχέας και χωρητικότητα ακτών) και στους κοινωνικοοικονομικούς δείκτες (ποσοστό των ασφαλώς διατιθέμενων στερεών αποβλήτων, ποιότητα διατιθέμενων σε φυσικούς αποδέκτες υγρών αποβλήτων, ενεργειακή επάρκεια, επάρκεια υδατικών πόρων, πληθυσμιακή σχέση μόνιμων κατοίκων – επισκεπτών, μέσος όρος πληρότητας την τελευταία δεκαετία, μέσος ρυθμός μείωσης εσόδων ανά κλίνη σε διάστημα δεκαετίας, επάρκεια υγειονομικής περίθαλψης. … Ο σχεδιασμός για την επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης θα γίνεται σε επίπεδο νησιού και νησιωτικής ενότητας (άρθρο 3 κεφ. Γ1). Ειδικότερα για τον τουρισμό, η γενική κατεύθυνση του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου συνίσταται στον έλεγχο και στη διύλιση της τουριστικής δραστηριότητας μαζικού χαρακτήρα μέσω των αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης, στη στροφή προς εναλλακτικές, ήπιες και εναρμονισμένες με τον χαρακτήρα της κάθε περιοχής μορφές τουρισμού, καθώς και στην άρση της εποχικότητας της απασχόλησης (άρθρο 3 κεφ. Γ.2.2.4). Ως προς την οικιστική οργάνωση και λειτουργία προτείνεται, μεταξύ άλλων, ο δραστικός περιορισμός της εκτός σχεδίου δόμησης, ενώ ως προς τη δόμηση προτείνεται η υιοθέτηση κανόνων-προτύπων στη βάση των αρχών της αειφορίας καθώς και αρχιτεκτονικού και μορφολογικού περιεχομένου (άρθρο 3 κεφ. Γ.3.2). Οι κατευθύνσεις για την προστασία και ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την προστασία, ανάδειξη και προβολή των Τοπίων Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και την ένταξή τους σε δίκτυα ήπιων αναπτυξιακών επενδύσεων και δραστηριοτήτων, καθώς και την προστασία και προβολή της ιστορικής και πολιτιστικής συνέχειας μέσα από πολιτικές στους τομείς των μεταφορών και του τουρισμού (άρθρο 3 κεφ. Γ.4). Ως προς το υδατικό δυναμικό επισημαίνεται ότι η πολιτική διαχείρισης των υδατικών πόρων πρέπει να λάβει υπόψη το περιορισμένο δυναμικό, τον μεγάλο κίνδυνο υφαλμύρινσης των υπόγειων υδάτων, την υψηλή ζήτηση σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο και το μεγάλο κόστος των απαιτούμενων έργων ειδικού τύπου. Προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στη συνετή διαχείριση (εξοικονόμηση, ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση) των ανεπαρκών υδατικών πόρων και γενικότερα στην εναρμόνιση με την οδηγία 60/2000/ΕΕ και τις διεθνείς υποχρεώσεις ως προς την αειφόρο ανάπτυξη. Η επιλογή της μεθόδου της αφαλάτωσης θα πρέπει να υπακούει σε αυστηρούς περιορισμούς σε σχέση με τις ενεργειακές επιδόσεις των συστημάτων αυτών (άρθρο 3 κεφ. Γ.6.2). Βασικός άξονας της πολιτικής στις υποδομές περιβάλλοντος πρέπει να είναι η μείωση του όγκου των αποβλήτων με εφαρμογή μεθόδων ανακύκλωσης-ανάκτησης οργανικών υλικών (άρθρο 3 κεφ. Γ.6.3). Εξάλλου, το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο διατυπώνει συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη του τουρισμού στην Περιφέρεια Ν. Αιγαίου, στο πλαίσιο των οποίων η οριοθέτηση ζωνών αμιγούς τουριστικής ανάπτυξης δεν συνιστάται. Αντίθετα, ο στόχος μιας περισσότερο ελεγχόμενης τουριστικής ανάπτυξης, με καλύτερη διάχυση στον χώρο του Ν. Αιγαίου και με αειφορική προσέγγιση όσον αφορά τους πόρους, οδηγεί στην επιδίωξη ενσωμάτωσης της χρήσης “τουρισμός” στον υφιστάμενο οικιστικό ιστό των νησιών κατά κανόνα. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται το φαινόμενο ερήμωσης κατά τη χειμερινή περίοδο ολόκληρων τμημάτων οικισμών και χώρων με αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Οι στόχοι της εθνικής τουριστικής πολιτικής για την προώθηση των θεματικών μορφών τουρισμού (…) ανάλογα με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε Περιφέρειας και η γενική επιδίωξη της “ποιότητας” έναντι της “ποσότητας” στο τουριστικό προϊόν, ευνοούν στο Νότιο Αιγαίο την ανάπτυξη δικτύων υποδομών ειδικών μορφών τουρισμού όπως π.χ. … τα σημεία ιδιαίτερου περιβαλλοντικού, αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Με βάση τα παραπάνω, ως γενική κατεύθυνση της οργάνωσης του τουριστικού τομέα στην Περιφέρεια Ν. Αιγαίου ορίζονται τρεις ζώνες διαφορετικής άσκησης και ανάπτυξης της τουριστικής δραστηριότητας, ως εξής: Ζώνη Α: Περιοχές Ποιοτικής Αναβάθμισης Εντατικών Τουριστικών Δραστηριοτήτων. Στη Ζώνη αυτή ανήκουν ή εντάσσονται περιοχές (τμήματα νησιών ή νησιά, μεταξύ των οποίων η Πάρος), όπου αναπτύσσεται και λειτουργεί τουριστική δραστηριότητα με βάση τον μαζικό τουρισμό διακοπών … Στόχος για τις περιοχές αυτές είναι: … ο περιορισμός ίδρυσης νέων ξενοδοχειακών υποδομών και αύξησης των κλινών, με εφαρμογή αυστηρών κριτηρίων βιωσιμότητας των νέων επιχειρήσεων και έλεγχο του τρόπου της δόμησης και του βαθμού ανάπτυξής τους (μέγεθος, κλίμακα, κατηγορία, ποιότητα) / η ενθάρρυνση-προσέλκυση επενδύσεων ανάπτυξης υποδομών εναλλακτικών και ειδικών μορφών τουρισμού (συνεδριακός, ιαματικός, θαλάσσιος) για τη σταδιακή αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού. Με ειδικότερες μελέτες (ΓΠΣ, ΣΧΟΟΑΠ κτλ) θα μπορούν να καθορίζονται εντός της Ζώνης Α τμήματα χώρου με αμιγή τουριστική χρήση ή και Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ). Ζώνη Β: Περιοχές Ειδικής Τουριστικής Ανάπτυξης. Στη Ζώνη αυτή εντάσσεται όλος ο λοιπός νησιωτικός χώρος (εκτός της Ζώνης Α) … Το μέγεθος της μέγιστης επιτρεπόμενης τουριστικής δραστηριότητας και ανάπτυξης υποδομών κατά νησί ή υποπεριοχή, πρέπει να προσδιορίζεται από ειδικές μελέτες “χωρητικότητας”, που θα λαμβάνουν υπόψη το μέγεθος και την κλίμακα του συγκεκριμένου χώρου, τους υφιστάμενους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους, τις υφιστάμενες και προβλεπόμενες τεχνικές υποδομές κλπ. Η έγκριση χωροθέτησης ξενοδοχειακών καταλυμάτων και άλλων υποδομών και επιχειρήσεων τουριστικού χαρακτήρα θα κινείται μέσα στα πλαίσια των ποσοτικών και ποιοτικών περιορισμών που θα καθορίζονται από τις πιο πάνω μελέτες (άρθρο 3 κεφ. Γ.7.3). Εξάλλου, σύμφωνα με το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο, βασική κατεύθυνση της πολιτικής γης είναι, μεταξύ άλλων, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου να εξακολουθήσει να αποτελεί πόλο διεθνούς εμβέλειας για διάφορες μορφές τουρισμού και να ασκεί ισχυρή έλξη ως τόπος παραθερισμού και αναψυχής, σε εθνικό επίπεδο, λόγω των κλιματολογικών-γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών και της αξίας του τοπίου (φυσικού-ανθρωπογενούς). … Το κόστος υλοποίησης, λειτουργίας και συντήρησης θα πρέπει να είναι κατά πολύ χαμηλότερο των δημιουργούμενων εσόδων στην τοπική κοινωνία από τη χρήση γης κυρίως για οικιστική ανάπτυξη (άρθρο 3 κεφ. Γ.8). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο χωροταξικός σχεδιασμός Νοτίου Αιγαίου προκρίνει τη λειτουργία της Περιφέρειας ως πόλου έλξης τουριστικής δραστηριότητας υψηλού επιπέδου και ελκυστικού πόλου επενδύσεων ειδικών μορφών τουρισμού με εφαρμογή κριτηρίων βιωσιμότητας και περιορισμό του μαζικού τουρισμού διακοπών, προκειμένου δε να αποτραπεί η περαιτέρω καταπόνηση των φυσικών συστημάτων από τον μεγάλο αριθμό αφίξεων μη επιλεκτικού τουρισμού, δίνει την κατεύθυνση του περιορισμού ίδρυσης νέων ξενοδοχειακών μονάδων που δεν πληρούν τα κριτήρια αυτά. Τέλος, η νήσος Πάρος προτείνεται, μεταξύ άλλων, ως περιοχή ολοκληρωμένων τουριστικών παρεμβάσεων (άρθρο 3 κεφ. Γ.9 παρ. Γ4). Όπως αναφέρεται στην 1/Συν.1η/22.1.2025 γνωμοδότηση του ΚΕΣΥΠΟΘΑ, η μελέτη με θέμα την “Αξιολόγηση, αναθεώρηση και εξειδίκευση του Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου”, που θα αντικαταστήσει το ισχύον Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Νοτίου Αιγαίου (Β΄ 1487/2003), βρίσκεται ήδη στο Β1 Στάδιο (από τον Νοέμβριο του 2020). Σε συμφωνία με το Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο, η μελέτη αναθεώρησης του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου προτείνει τη μεταστροφή του τουριστικού μοντέλου ανάπτυξης από τον μαζικό τουρισμό προς ποιοτικότερες μορφές τουρισμού, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Στις χωροταξικές της κατευθύνσεις περιλαμβάνονται η προώθηση μέσω πολεοδομικών σχεδίων, όπως τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια, οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών αναπτύξεων και υποδομών εναλλακτικών και ειδικών μορφών τουρισμού με βασική αρχή την αειφορία (εκτίμησης φέρουσας ικανότητας και χωρητικότητας) και την εφαρμογή προτύπων σχεδιασμού που σέβονται τους φυσικούς πόρους (βιοκλιματικός σχεδιασμός, εξοικονόμηση ενέργειας, καινοτόμες μέθοδοι διαχείρισης υδατικών πόρων και αποβλήτων κ.ά.). Ειδικώς για τη νήσο Πάρο δίδεται συγκεκριμένη κατεύθυνση ως προς τη μέγιστη πυκνότητα κλινών για ξενοδοχεία 5 αστέρων: 8 κλίνες ανά στρέμμα.

7. Η νήσος Πάρος τελεί υπό ειδικό προστατευτικό καθεστώς από πολεοδομική, περιβαλλοντική και πολιτιστική άποψη: Με την Α/Φ20/55013/4821/24.11.1975 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Επιστημών (Β΄ 1455) ολόκληρη η νήσος Πάρος χαρακτηρίσθηκε ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, χρήζων ειδικής κρατικής προστασίας, “καθ’ όσον άπαντα τα εν τη νήσω τοπία είναι εξαιρέτου φυσικού κάλλους, η Πάρος δε, εκτός του ότι αρχαιολογικώς αποτελεί σημαντικώτατον χώρον, περιλαμβάνει αξιόλογα αρχιτεκτονικά συγκροτήματα ενδιαφέροντα από απόψεως της τε Ελληνικής αρχιτεκτονικής και της Ελληνικής ιστορίας”. Με την ΑΙ/Φ2/28098/1311/14.6.1979 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Επιστημών (Β΄ 849) κηρύχθηκε η περιοχή του υψώματος “Κουκουναριές” και η παραλία “Πλαστηράς” στον όρμο Νάουσας της Πάρου ως Αρχαιολογικός χώρος, όπως ορίζεται στο συνημμένο σχεδιάγραμμα (τοπογραφικό διάγραμμα) “για την καλύτερη προστασία των αρχαιοτήτων που έχουν αποκαλυφθεί εκεί, ήτοι: α) σπουδαίας Μυκηναϊκής ακροπόλεως στον λόφο ‘Κουκουναριές’ και β) πρωτοκυκλαδικού νεκροταφείου στον όρμο ‘Πλαστηρά’.” Από την άποψη της πολεοδομικής διαρρύθμισης, εισήχθησαν, μεταξύ άλλων, οι εξής ρυθμίσεις: Με το π.δ. της 16.6.-7.7.1993 (Δ΄ 732) καθορίστηκαν χρήσεις γης και όροι και περιορισμοί δόμησης για τις εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές των νήσων Πάρου και Αντιπάρου, ορίστηκε δε κατώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας των γηπέδων τα οκτώ (8) στρέμματα και κατά παρέκκλιση τα τέσσερα (4) στρέμματα για τα υφιστάμενα κατά τη δημοσίευση του διατάγματος γήπεδα, ως επίσης και οι λοιπές παρεκκλίσεις της εκτός σχεδίου δόμησης για την αρτιότητα των γηπέδων (άρθρο 2 παρ. ΙΙ, στοιχ. Α-γ). Ειδικά για την ανέγερση τουριστικών εγκαταστάσεων, ορίστηκε όριο αρτιότητας των γηπέδων δεκαπέντε (15) στρέμματα και συντελεστής δόμησης οκτώ εκατοστά (0,08). Εξάλλου, “εν όψει του ειδικού χαρακτήρος της περιοχής ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους και της ανάγκης προστασίας αυτής εκ της υπερβολικής τουριστικής αναπτύξεως, η οποία έχει παρουσιαστεί τα τελευταία έτη”, με το π.δ. της 2.6.1988 (Δ΄ 533) καθορίστηκε ΖΟΕ στην εκτός σχεδίου περιοχή “Κολυμπήθρες” της Νάουσας Πάρου, στην οποία επιτρέπεται η ανέγερση μόνο κέντρων αναψυχής, κοινοτικού περιπτέρου και κατασκηνώσεων παραθερισμού (κάμπινγκ) (άρθρο 2 παρ. 1), ορίστηκε δε κατώτατο όριο κατάτμησης της γης τα δέκα (10) στρέμματα και το ελάχιστο εμβαδόν αρτιότητας σε δέκα (10) στρέμματα, κατά παρέκκλιση, δε, ειδικώς για την ανέγερση κοινοτικού περιπτέρου το ελάχιστο εμβαδόν οικοπέδου ορίσθηκε σε τέσσερα (4) στρέμματα, με συντελεστή δόμησης δύο εκατοστά (0,02), μέγιστο επιτρεπόμενο αριθμό ορόφων ανά κτίριο έναν (1), μέγιστο ύψος αυτών τρία και μισό (3,50) μέτρα και συνολική δομήσιμη επιφάνεια των κτιρίων ως εξής: α) για κάμπινγκ εκατόν πενήντα (150) τμ., β) για κέντρα αναψυχής εκατόν είκοσι (120) τμ. και γ) για κοινοτικό περίπτερο εκατό (100) τμ. Περαιτέρω, με την 17250/2582/24.4.2012 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου (ΑΑΠ 148) εγκρίθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) του Δήμου Πάρου Ν. Κυκλάδων, με το οποίο εγκρίθηκε, μεταξύ άλλων, η οργάνωση χρήσεων γης και προστασίας περιβάλλοντος ως εξής: Καθορίστηκαν περιοχές οικιστικής ανάπτυξης (άρθρο 3 παρ. 1), περιοχές ζωνών ανάπτυξης παραγωγικών δραστηριοτήτων – μεταποίησης, αποθήκευσης και εμπορίου (άρθρο 3 παρ. 2), στις οποίες περιλαμβάνονται οι περιοχές (υπ’ αριθμ. 1-10) Natura 2000, παράκτιοι υδροβιότοποι, Καταφύγια Άγριας Ζωής, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις, το κεντρικό ορεινό τμήμα του νησιού ως σημαντικός φυσικός πόρος, ζώνες εκατέρωθεν των διαδρομών περιήγησης, προστασία τοπίου-ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, υποθαλάσσιες εκτάσεις με λειμώνες Ποσειδωνίας, θεσμοθετημένοι και υπό θεσμοθέτηση αρχαιολογικοί χώροι στην εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών έκταση του Δήμου, γεωργική γη (αρδευόμενη και μη) κυρίως στο ανατολικό τμήμα του νησιού, περιοχές ειδικής προστασίας (ΠΕΠ) [άρθρο 3 παρ. 3], καθώς και περιοχές ελέγχου και περιορισμού δόμησης (ΠΕΠΔ), που περιλαμβάνουν α) ευρύτερη παράκτια ζώνη (περίπου έως την ισοϋψή των 100 μ.) και β) περιμετρική ζώνη της ενδοχώρας (περίπου από την ισοϋψή των 100μ. έως την ισοϋψή των 300 μ.) (άρθρο 3 παρ. 4). Ειδικώς η ΠΕΠ 9 “Αρχαιολογικοί Χώροι” αφορά στις εκτάσεις των θεσμοθετημένων και προς θεσμοθέτηση αρχαιολογικών χώρων του Δήμου Πάρου που βρίσκονται σε εκτός σχεδίου περιοχές και δεν περιλαμβάνονται σε κάποια από τις προαναφερθείσες Περιοχές Ειδικής Προστασίας. Στην ΠΕΠ 9 – “Αρχαιολογικοί Χώροι” αναφέρεται το υπό επεξεργασία σχέδιο, καθότι στην περιοχή αυτή περιλαμβάνεται, κατά το ΓΠΣ, η έκταση του αρχαιολογικού χώρου “Μυκηναϊκό ανάκτορο στις Κουκουναριές και Πλαστηράς”, ως προς την οποία ορίζεται ότι “Για το τμήμα του αρχαιολογικού χώρου που δεν εμπίπτει στη ΖΟΕ Κολυμπηθρών, ισχύουν οι όροι και περιορισμοί της ΠΕΠ 7 – Προστασία Τοπίου – Τόποι Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους”. Κατά το ΓΠΣ, στην ΠΕΠ 7 επιτρέπεται μόνο η ανέγερση μιας ισόγειας λιθόκτιστης (με φέρουσα τοιχοποιία τουλάχιστον 0,50 μ. από λίθους) κατοικίας ανά γήπεδο, με τους εξής περιορισμούς: α. Αρτιότητα: -κανόνας: 8.000,00 τμ, και πρόσωπο μήκους 50μ. σε νομίμως υφιστάμενη οδό, – παρέκκλιση: 4.000,00 τμ. προ της 7.7.1993, β. Μέγιστη δόμηση: 100,00 τμ. γ. Ημιυπαίθριοι: 20,00 τμ. δ. Μέγιστη κάλυψη: 120,00 τμ. ε. Μέγιστο ύψος: 3,50 μ. (μαζί με το στηθαίο) από το φυσικό έδαφος, στ. Απαγορεύεται το υπόγειο και ο όροφος, ζ. Η φέρουσα λιθοδομή θα πρέπει να κατασκευάζεται εμφανής στο σύνολο της κατοικίας (αρμολογημένη ή με μορφή ξερολιθιάς) από τοπική πέτρα στο χρώμα του περιβάλλοντος χώρου και μόνο, ώστε να ενσωματώνεται στο τοπίο και να μην είναι ορατή. Απαγορεύεται να είναι ορατά στις όψεις στοιχεία του φέροντος οργανισμού από οπλισμένο σκυρόδεμα (θεμελίωση, σενάζ, δοκοί, πλάκες). η. Απαγορεύεται η σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας. θ. Απαγορεύεται η κατασκευή ανοικτών υδατοδεξαμενών και ανοικτών κολυμβητικών δεξαμενών (πισίνες). ι. Απαγορεύεται η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου της κατοικίας με χρήση και διάστρωση σκληρών υλικών σε έκταση μεγαλύτερη των 120 τμ. Στις περιοχές της ΠΕΠ 7 απαγορεύονται επίσης: α. Η αλλοίωση της στάθμης του φυσικού εδάφους, καθώς και η αλλοίωση της υπάρχουσας χλωρίδας. β. Η φύτευση ειδών χλωρίδας ξένων προς την Παριανή, ιδιαίτερα του γκαζόν. γ. Η διάνοιξη νέων οδών, καθώς και η οποιαδήποτε επέμβαση στις τυχόν υπάρχουσες (διαπλάτυνση, βελτίωση, τσιμεντόστρωση, ασφαλτόστρωση κλπ), εκτός αυτών που προβλέπονται από το ΓΠΣ. δ. Η κατασκευή τοίχων αντιστήριξης καθώς και η καταστροφή τυχόν ξερολιθιών υπαρχουσών (πεζούλες). Επιτρέπεται μόνο η συντήρηση παλαιών ξερολιθιών (πεζούλες) με τα ίδια υλικά και μετά από σχετική άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας και έγκριση της αρμόδιας Επιτροπής Αρχιτεκτονικού Πολεοδομικού Ελέγχου, επιτρεπομένων και τοίχων αντιστήριξης λιθοδομικών ή λιθοεπενδεδυμένων, εφόσον είναι αναγκαίοι, κατά την ίδια διαδικασία. Κατά τα λοιπά, ισχύουν το ως άνω π.δ. της 16.6.1993, το π.δ. 24/1985 για την εκτός σχεδίου δόμηση και το άρθρο 10 (ρυθμίσεις για τη δόμηση σε γήπεδα εκτός σχεδίου) του ν. 3212/2003 (Α΄ 308). Περαιτέρω, όσον αφορά στη ΖΟΕ Κολυμπηθρών, με το ΓΠΣ ορίστηκε ότι αυτή διακρίνεται σε Ζώνες Α, Β και Γ, με διαφορετικούς όρους – περιορισμούς για μεγαλύτερη προστασία. Εξ αυτών, στη Ζώνη Α απόλυτης προστασίας, ήτοι στο δυτικό και νότιο τμήμα της ΖΟΕ το οποίο είναι εκτός ΕΠΣ, ορίστηκαν ως επιτρεπόμενες χρήσεις γης η ελεύθερη βοσκή και ανοικτές, με αβαθή άροση, καλλιέργειες ύστερα από σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας ΚΑ ΕΠΚΑ και απαγόρευση της διάνοιξης οδών, της αλλοίωσης του εδάφους και οιασδήποτε εργασίας δόμησης, στη δε Ζώνη Β, ήτοι στο ανατολικό τμήμα της ΖΟΕ, ισχύουν οι όροι της ΖΟΕ, ενώ στη Ζώνη Γ, ήτοι στο βόρειο τμήμα της ΖΟΕ, στη Χερσόνησο Άη Γιάννη Δέτη ιδιοκτησίας Δήμου Πάρου, προτείνεται η εκπόνηση ειδικής μελέτης διατήρησης και ανάδειξης της περιοχής μέσα και από μουσειολογική προσέγγιση (ανοικτό μουσείο). Εξάλλου, ως προς τη Γενική Πολεοδομική Οργάνωση της νήσου Πάρου, στο άρθρο 4 του ΓΠΣ (κεφ. 4.8: Γενικές διατάξεις), ορίζονται τα εξής: “Ο καθορισμός των αρχαιολογικών χώρων και των ζωνών προστασίας τους γίνεται σύμφωνα με τον ν. 3028/2002 (Α΄ 153) όπως εκάστοτε ισχύει. Έως την έκδοση σχετικής πράξης από το ΥΠΠΟΤ ισχύουν οι προβλεπόμενες από το παρόν ΓΠΣ θεσμικές ρυθμίσεις.”.

8. Από τις υποβληθείσες μελέτες προσαρμογής και επικαιροποίησης προκύπτουν τα ακόλουθα δεδομένα ως προς τον σχεδιασμό του επίμαχου ΕΠΣ: Στόχος του ΕΠΣ είναι η πραγματοποίηση, σε τρία όμορα γεωτεμάχια της φερόμενης ιδιοκτησίας της ΕΚΤΕΡ ΑΕ, μιας σημαντικής, υπερτοπικού χαρακτήρα, αλλά ήπιας μορφής και μεγέθους τουριστικής ανάπτυξης, εναρμονισμένης με τις παρατηρήσεις του ΠΕ 109/2023. Στην εν λόγω ιδιοκτησία, η οποία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. από τον πλησιέστερο οικισμό της Νάουσας Πάρου (βλ. Τεχνική Έκθεση, Μέρος Β´, σελ. Π-8), προτείνεται η ανάπτυξη μίας μονάδας θεματικού τουρισμού (κατά την έννοια του ν. 4582/2018, Α΄ 208, για την ανάπτυξη του θεματικού τουρισμού προς στήριξη των περιφερειακών και τοπικών κοινωνιών), που συμβαδίζει με τις κατευθύνσεις για αναβάθμιση του παρεχόμενου τουριστικού προϊόντος με ολοκληρωμένες, υψηλής ποιότητας τουριστικές υπηρεσίες, οι οποίες τελούν σε συνάρτηση με την κλίμακα της οικιστικής ανάπτυξης του νησιού, την εναρμόνιση των κτιρίων και κατασκευών με το φυσικό τοπίο καθώς και την παριανή αρχιτεκτονική, ακολουθεί δε τις πλέον σύγχρονες τάσεις και αρχές του βιοκλιματικού σχεδιασμού για την εξοικονόμηση ενέργειας και τον περιορισμό των ενεργειακών απαιτήσεων. Η επένδυση, η οποία δεν μεταβάλλεται με την επικαιροποίηση του ΕΠΣ, περιλαμβάνει εγκαταστάσεις ειδικών μορφών τουρισμού (κέντρο αναζωογόνησης, κέντρο ευεξίας και αισθητικής) και, ειδικότερα, ένα υπερπολυτελές τουριστικό κατάλυμα 5 αστέρων – 240 κλινών με χώρους εστίασης, bar, πισίνες, εγκαταστάσεις spa και τμήμα glamping (camping πολυτελείας) [βλ. Τεχνική Έκθεση, Μέρος Β´, σελ. Π-11, Π-12]. Στην Τεχνική Έκθεση εξετάζονται τρεις εναλλακτικές (σενάρια) για την ανάπτυξη της περιοχής, μεταξύ των οποίων και η μηδενική (σενάριο τάσεων). Σύμφωνα με το σενάριο τάσεων, το ακίνητο μπορεί νομίμως να κατατμηθεί σε περισσότερα άρτια και οικοδομήσιμα γεωτεμάχια, με συνολική δόμηση 1.880 τμ., που, όμως, δεν θα ακολουθούσε ολοκληρωμένο σχεδιασμό και δεν θα είχε υποχρέωση να υποβληθεί σε περιβαλλοντική εκτίμηση, ούτε θα είχε θετικές επιπτώσεις στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, ενώ δεν θα προωθούσε τις κατευθύνσεις του υπερκείμενου χωροταξικού σχεδιασμού για την προώθηση οργανωμένων μορφών τουριστικής ανάπτυξης και την ανάπτυξη τουρισμού υψηλού επιπέδου. Στο σενάριο της ήπιας επέμβασης (προτεινόμενο) δεν προβλέπεται κατάτμηση των τριών όμορων ακινήτων της περιοχής επέμβασης, η οποία αντιμετωπίζεται ως ενιαία, ενώ διατηρείται η οργάνωση των τριών χωρικών ενοτήτων. Οι ρυθμίσεις που προτείνονται στο εν λόγω σενάριο είναι οι εξής: “▪ Χωρική Ενότητα 1 (ΧΕ 1) – Περιλαμβάνει το τμήμα της Περιοχής Επέμβασης, συνολικής επιφάνειας 217,06 στρεμμάτων, η οποία αποτελεί τμήμα της ΠΕΠ 9 του ΓΠΣ Πάρου “Αρχαιολογικοί Χώροι”. Πρόκειται ουσιαστικά για τη Χωρική Ενότητα εντός της οποίας προτείνεται να ανεγερθούν οι εγκαταστάσεις του ήπιας μορφής τουριστικού καταλύματος 5 αστέρων (δυναμικότητας 240 κλινών) και στην οποία προτείνεται η αλλαγή των ισχυουσών χρήσεων γης και ο καθορισμός των παρακάτω ειδικών χρήσεων της γενικής κατηγορίας χρήσεων “Τουρισμός – Αναψυχή” του άρθρου 5 του Π.Δ. 59/2018: (4) Μικρές (4.1) και ειδικές (4.3) αθλητικές εγκαταστάσεις. (5) Θρησκευτικοί χώροι. (6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις. (12) Εστίαση. (13) Αναψυκτήρια. (15) Τουριστικά καταλύματα, εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής και λοιπές τουριστικές επιχειρήσεις (ν. 4276/2014). (16) Στάθμευση (κτίριο – γήπεδο). Επιτρέπονται μόνο: Στάθμευση σε γήπεδα αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων (16.1) και Στάθμευση σε γήπεδα τουριστικών λεωφορείων (16.2). Επίσης προβλέπονται: α) Η διαμόρφωση του εδάφους, καθώς και κατασκευές για την εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία ή/και εμποδιζόμενων ατόμων. β) Οι κατασκευές δικτύων υποδομής και εγκαταστάσεων κοινής ωφέλειας, μετά των παραρτημάτων αυτών (υπέργειων και υπόγειων). γ) Η εγκατάσταση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, στη θέση που θα διαμορφωθεί ως χώρος για στάθμευση οχημάτων. δ) Η εγκατάσταση μονάδων αφαλάτωσης και λοιπών συστημάτων επεξεργασίας νερού για την υδροδότηση δημοτικών δικτύων, μετά των συνοδών έργων που απαιτούνται, για την πλήρη λειτουργία αυτών. Αναφορικά με τους όρους δόμησης προτείνεται συντελεστής δόμησης 0,035 στο σύνολο της επιφάνειάς της, ποσοστό κάλυψης 5% και αριθμός ορόφων ένας (1) με δυνατότητα δύο (2) ορόφων σε ποσοστό που δεν θα ξεπερνά το 20% της συνολικής επιφάνειας δόμησης. Επίσης, προτείνεται η δυνατότητα βελτίωσης της χάραξης, διαπλάτυνσης και διάστρωσης, μόνο της υφιστάμενης εντός της ΧΕ 1 εσωτερικής οδού, με στόχο την εξυπηρέτηση της πρόσβασης εντός της ΧΕ 1, όπου και σε κατάλληλη θέση θα δημιουργηθεί χώρος στάθμευσης των συμβατικών ΙΧ, οχημάτων και μικρών λεωφορείων εξυπηρέτησης του τουριστικού καταλύματος. Η κυκλοφορία εντός της μονάδας θα γίνεται για εργαζόμενους και επισκέπτες με μικρά ηλεκτρικά οχήματα. Η δόμηση που προκύπτει για την ΧΕ 1 είναι: 217.060 τμ. x 0,035 = 7.597,10 τμ. ▪ Χωρική Ενότητα 2Α (ΧΕ 2Α) – Περιλαμβάνει το τμήμα της Περιοχής Επέμβασης συνολικής επιφάνειας 51,12 στρεμμάτων, το οποίο αποτελεί τμήμα επίσης της ΠΕΠ 9 βάσει του ΓΠΣ Πάρου αλλά και τμήμα της Ζώνης Α ́ της ΖΟΕ Κολυμπηθρών (1988). Για τη ΧΕ 2Α διατηρείται το υφιστάμενο καθεστώς ως ισχύει αναφορικά με τις χρήσεις γης και τους όρους δόμησης (απαγορεύεται η δόμηση), με εξαίρεση την πρόβλεψη δυνατότητας βελτίωσης της χάραξης, διαπλάτυνσης και διάστρωσης ενός μόνο υφιστάμενου εσωτερικού τμήματος δρόμου σε συνέχεια του υφιστάμενου κοινόχρηστου – δημοτικού δρόμου πρόσβασης στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) Νάουσας, για την εξυπηρέτηση της Χωρικής Ενότητας 1. ▪ Χωρική Ενότητα 2Β (ΧΕ 2Β) – Περιλαμβάνει το υπόλοιπο τμήμα της Περιοχής Επέμβασης, συνολικής επιφάνειας 59,66 στρεμμάτων, το οποίο αποτελεί τμήμα επίσης της ΠΕΠ 9 βάσει του ΓΠΣ Πάρου αλλά και τμήμα της Ζώνης Β ́ της ΖΟΕ Κολυμπηθρών (1988). Για τη ΧΕ 2Β διατηρείται το υφιστάμενο καθεστώς ως ισχύει αναφορικά με τις χρήσεις γης και τους όρους δόμησης, με εξαίρεση ότι με το παρόν σενάριο προτείνεται η μείωση του επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης από 0,02 σε 0,01 (50% μείωση). Στην περιοχή της ΧΕ 2Β, ειδικότερα επιτρέπονται οι εξής χρήσεις: κέντρα αναψυχής, κοινοτικό περίπτερο και κατασκηνώσεις παραθερισμού (κάμπινγκ). Εντός της συγκεκριμένης ενότητας βάσει του παρόντος σεναρίου θα αναπτυχθούν οι μονάδες του glamping (camping πολυτελείας), οι οποίες προβλέπονταν τόσο στο αρχικό όσο και στο παρόν σχέδιο. Η δόμηση που προκύπτει για την ΧΕ 2Β είναι: 59.660 τμ. x 0,01 = 596,60 τμ., αλλά τηρείται και με το σενάριο αυτό ως μέγιστη επιτρεπόμενη δόμηση τα 370 τμ., όπως ισχύει από τις διατάξεις της ΖΟΕ”. Συνεπώς, με βάση τα ανωτέρω προτεινόμενα μειωμένα μεγέθη, η δόμηση που προκύπτει για τη ΧΕ 1 είναι 7.597,10 τμ., στη ΧΕ 2Α απαγορεύεται η δόμηση και στη ΧΕ 2Β η δόμηση είναι 596,60 τμ. και η μέγιστη επιτρεπόμενη δόμηση είναι 370 τμ., με τη συνολική επιφάνεια δόμησης να ανέρχεται σε 7.967,10 τμ., η οποία, αναγόμενη στο σύνολο της περιοχής επέμβασης αντιστοιχεί σε συντελεστή δόμησης 0,024. Το τρίτο σενάριο, το οποίο περιλαμβάνει την έγκριση ΕΣΧΑΣΕ και χαρακτηρίζεται στην τεχνική έκθεση ως έντονα επεμβατικό, καθώς προκύπτει συνολική επιφάνεια δόμησης 46.395,00 τμ. και μέσος συντελεστής δόμησης 0,14 (βλ. σελ. Π-16, Π-17), κρίνεται από τη μελέτη απορριπτέο. Για την τεκμηρίωση της συμβατότητας του προτεινόμενου σεναρίου και των λελογισμένου μεγέθους αποκλίσεων από το ΓΠΣ Πάρου με το ισχύον, κατά τα λοιπά, πολεοδομικό καθεστώς, στην τεχνική έκθεση αναφέρεται η κατόπιν αυτοψίας στον αρχαιολογικό χώρο θετική γνωμοδότηση του ΚΑΣ, με την οποία επιβάλλονται οι ακόλουθοι όροι: Για την προστασία των αρχαιοτήτων που εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή, τα κτίρια πρέπει να χωροθετούνται στο εσωτερικό της περιοχής ανάπτυξης, ενώ στο νότιο άκρο της ιδιοκτησίας προβλέπεται αδόμητη ζώνη ικανού πλάτους, ώστε το ύψος των κατασκευών να μην ξεπερνά το ύψος της κορυφογραμμής και να μην υπάρχει οπτική επαφή από την κορυφή της μυκηναϊκής ακρόπολης. Τελικώς, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, η ΧΕ 1 τοποθετείται εντός του τμήματος της ΠΕΠ 9 του ΓΠΣ, η οποία δεν αποτελεί καταρχήν ζώνη απολύτου προστασίας και στην οποία επιτρέπεται η δόμηση 100 τμ. σε γεωτεμάχιο εκτάσεως 4.000 τμ. (κατά παρέκκλιση αρτιότητα). Η προτεινόμενη δόμηση, η οποία αντιστοιχεί σε συντελεστή δόμησης 0,024 στο συνολικό ακίνητο, έχει το ίδιο μέγεθος με την υφιστάμενη δυνατότητα δόμησης στο εκτός ΖΟΕ τμήμα της ΠΕΠ 9, καθώς τα 100 τμ. μέγιστης δόμησης / 4.000 τμ. γηπέδου, αντιστοιχούν σε μεικτό σ.δ. 0,025. Ο προτεινόμενος συντελεστής δόμησης για τη ΧΕ 1 (0,035) είναι σημαντικά χαμηλότερος από τους αντίστοιχους συντελεστές στις ΠΕΠΔ 1 (σδ 0,08) και ΠΕΠΔ 2 (σδ 0,06). Στη ΧΕ 2Α διατηρούνται ως έχουν οι ρυθμίσεις του ΓΠΣ Πάρου για τη Ζώνη Α απολύτου προστασίας. Στη ΧΕ 2Β διατηρούνται ως έχουν οι ρυθμίσεις του ΓΠΣ Πάρου για τη Ζώνη Β της ΖΟΕ Κολυμπηθρών με τη μείωση κατά 50% του επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης από 0,02 σε 0,01, με αποτέλεσμα την περαιτέρω προστασία του εξωαστικού χώρου σε σχέση με το ισχύον ΓΠΣ, αλλά και τη χρήση του, σε ένα βαθμό, ως περιβαλλοντικού αντισταθμίσματος για την περιοχή στις προτεινόμενες παρεκκλίσεις στη ΧΕ 1. Το μέγεθος των 240 κλινών θα μπορούσε να εξασφαλιστεί αν γινόταν τουριστική ανάπτυξη σε 4 γεωτεμάχια της Ζώνης ΠΕΠΔ 1, όπου επιτρέπεται η δημιουργία μονάδων μέχρι 80 κλίνες, αλλά με το προκριθέν σενάριο δεν θα γίνει κατάτμηση και η ανάπτυξη στον εξωαστικό χώρο θα πραγματοποιηθεί οργανωμένα, προστατεύοντας το νησί από τη διάσπαρτη δόμηση και από τη δημιουργία “πολλαπλών” δικτύων σύνδεσης – κυκλοφορίας. Εξάλλου, σημαντικό μέρος των ΠΕΠΔ 1 και ΠΕΠΔ 2, τις οποίες το υφιστάμενο ΓΠΣ είχε καθορίσει ως κατάλληλες για να αναπτυχθούν τουριστικές χρήσεις, χαρακτηρίστηκαν δασικές με την 51626/20.10.2022 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δασών του ΥΠΕΝ (Δ΄ 747/2022). Συνεπώς, εφόσον μέσω των κυρωμένων δασικών χαρτών μειώθηκαν οι διαθέσιμες εκτάσεις των ζωνών τουριστικών χρήσεων του ΓΠΣ Πάρου, η προσθήκη παρόμοιων χρήσεων ήπιας τουριστικής ανάπτυξης στην περιοχή επέμβασης μπορεί να θεωρηθεί ότι λειτουργεί εντός των ορίων ενός “ισοζυγίου” στα συνολικά μεγέθη των περιοχών επιτρεπόμενης ανάπτυξης τουριστικών εγκαταστάσεων, όπως αυτές είχαν εκτιμηθεί από το ισχύον ΓΠΣ Πάρου. Ο σχεδιασμός του τουριστικού καταλύματος βάσει της προτεινόμενης διάταξης (Master Plan) ακολουθεί μορφολογικά το παραδοσιακό πρότυπο της “ισόγειας λιθόκτιστης κατοικίας”, το οποίο επιτρέπεται από το ΓΠΣ Πάρου στην ΠΕΠ 9, καθώς και του camping που επιτρέπεται από τη ΖΟΕ Πάρου και προβλέπεται να διαμορφωθεί ως πολυτελές camping (κατά το άρθρο 1 παρ. 2 περ. α΄, υποπερ. ηη΄, τέταρτο εδάφιο του ν. 4276/2014, Α΄ 155, όπως προστέθηκε με το άρθρο 3 του ν. 5121/2024, Α΄ 106). Παράλληλα, θετικές δράσεις που λειτουργούν ως “αντιστάθμισμα” της κατ’ απόκλιση προτεινόμενης ανάπτυξης θα είναι παρεμβάσεις για την προστασία του φυσικού, πολιτιστικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, αλλά και για την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας (ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων, προσωρινή οριοθέτηση των ρεμάτων, εργασίες βελτίωσης της χάραξης, διαπλάτυνσης και διάστρωσης ενός μόνο υφιστάμενου τμήματος δρόμου). Η κυκλοφορία εντός του ακινήτου θα γίνεται με ηλεκτρικά οχήματα και θα εξυπηρετείται από τη διατήρηση ως ελεύθερου – αδόμητου χώρου του μεγαλύτερου τμήματος του ακινήτου (βλ. Τεχνική Έκθεση, Μέρος Β΄, σελ. Π-38 έως Π-45). Περαιτέρω, στο κεφάλαιο 5.4 της Τεχνικής Έκθεσης διαλαμβάνονται, όσον αφορά στον καθορισμό όρων και περιορισμών δόμησης, τα εξής: “▪ Χωρική Ενότητα 1 (ΧΕ 1) – Για τη Χωρική Ενότητα 1 (ΧΕ 1) έκτασης 217 στρεμμάτων, στην οποία θα αναπτυχθεί η τουριστική μονάδα, ορίζονται οι ακόλουθοι όροι και περιορισμοί δόμησης, ορισμένοι από τους οποίους ισχύουν στις ΠΕΠΔ 1 ή και ΠΕΠΔ 2 του ισχύοντος ΓΠΣ Πάρου στις οποίες επιτρέπονται αντίστοιχες τουριστικές χρήσεις: – Συντελεστής Δόμησης: 0,035. – Ποσοστό Κάλυψης: 5%. – Μέγιστη Πυκνότητα: 1,1 κλίνες ανά στρέμμα. – Αριθμός ορόφων: ένας (1) με δυνατότητα δύο (2) ορόφων σε ποσοστό που δεν θα ξεπερνά το 20% της συνολικής δομημένης επιφάνειας. Επιτρέπεται η κατασκευή υπόγειων βοηθητικών χώρων με μέγιστο εσωτερικό ύψος 2,30μ. και μόνο κάτω από τους κοινόχρηστους χώρους των τουριστικών καταλυμάτων. Κάθε κτίσμα να απέχει τουλάχιστον 100μ. από γραμμή αιγιαλού και 150μ. από τη διαχωριστική γραμμή ξηράς – θάλασσας (όπου δεν έχει ορισθεί γραμμή αιγιαλού και έως ότου ορισθεί). Ορίζεται αδόμητη ζώνη στο νότιο τμήμα της ΧΕ 1 προκειμένου η προβολή του ύψους των κτιρίων και κατασκευών που θα ανεγερθούν να μην ξεπερνά την κορυφογραμμή (skyline) και να μην υπάρχει οπτική επαφή αυτών από την κορυφή της μυκηναϊκής ακρόπολης. Επιτρέπονται εργασίες βελτίωσης της χάραξης, διαπλάτυνσης και διάστρωσης μόνο της υφιστάμενης, εντός της ΧΕ 1 εσωτερικής οδού, με στόχο την πρόσβαση και εξυπηρέτηση των εγκαταστάσεων στη ΧΕ 1. H εξωτερική τοιχοποιία θα καλύπτεται σε τουλάχιστον 50% των κατακόρυφων επιφανειών από λιθοδομή (αρμολογημένη ή με μορφή ξερολιθιάς) από τοπική πέτρα στο χρώμα του περιβάλλοντος χώρου και μόνο, ώστε να ενσωματώνεται στο τοπίο. Απαγορεύεται να είναι ορατά στις όψεις στοιχεία του φέροντος οργανισμού από οπλισμένο σκυρόδεμα (θεμελίωση, σενάζ, δοκοί, πλάκες). Επιτρέπονται κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες), εφόσον απαιτείται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο των τουριστικών καταλυμάτων. Κατά τα λοιπά ισχύουν: το από 16.06.1993 π.δ. (Δ΄ 732) “Καθορισμός χρήσεων γης και όρων και περιορισμών των εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχών των νήσων Πάρου και Αντιπάρου (Ν. Κυκλάδων)”, το από 06.10.1978 π.δ. (Δ΄ 538) και το από 24.05.1985 π.δ. (Δ΄ 270), όπως ισχύουν. ▪ Χωρική Ενότητα 2Α (ΧΕ 2Α) – Στη Χωρική Ενότητα 2Α (ΧΕ 2Α) διατηρούνται ως έχουν και ισχύουν οι προβλεπόμενοι από το ΓΠΣ Πάρου (ΑΑΠ 148/2012) όροι και περιορισμοί δόμησης για τη Ζώνη Α απόλυτης προστασίας της ΖΟΕ Κολυμπηθρών εντός της ΠΕΠ 9, με μοναδική διαφοροποίηση τον περιορισμό που αναφέρεται στη διάνοιξη δρόμων, ο οποίος για την περιοχή επέμβασης, διαμορφώνεται ως εξής: Απαγορεύονται η διάνοιξη οδών, η αλλοίωση του εδάφους και οιαδήποτε εργασία δόμησης. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπονται εργασίες βελτίωσης της χάραξης, διαπλάτυνσης και διάστρωσης μόνο του υφιστάμενου εσωτερικού τμήματος δρόμου σε συνέχεια του υφιστάμενου κοινόχρηστου δρόμου πρόσβασης προς την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) Νάουσας, για την εξυπηρέτηση της Χωρικής Ενότητας 1. ▪ Χωρική Ενότητα 2Β (ΧΕ 2Β) – Στη Χωρική Ενότητα 2Β (ΧΕ 2Β) διατηρούνται ως έχουν και ισχύουν οι προβλεπόμενοι από τη ΖΟΕ Κολυμπηθρών (ΦΕΚ 533/Δ/1988) όροι και περιορισμοί δόμησης για τη Ζώνη Β της ΖΟΕ Κολυμπηθρών εντός της ΠΕΠ 9 του ΓΠΣ Πάρου (ΦΕΚ 148/ΑΑΠ/2012), με μοναδική διαφοροποίηση τη μείωση του επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης από 0,02 σε 0,01. Επί της συνολικής έκτασης 328 στρεμμάτων η μέγιστη πυκνότητα είναι 0,7 κλίνες ανά στρέμμα. ▪ Λοιποί όροι για το σύνολο της Περιοχής Επέμβασης – Στο σύνολο της Περιοχής Επέμβασης ορίζονται οι ακόλουθοι όροι και περιορισμοί δόμησης: Με βάση τη σχετική Μελέτη Προσωρινής Οριοθέτησης ορίζεται ζώνη προστασίας των ρεμάτων – μεταγενεστέρως χαρακτηρισθέντων ως “μισγαγγειών” – 20μ. εκατέρωθεν της κοίτης (γραμμών πλημμύρας), εντός της οποίας επιτρέπονται μόνο έργα και διαμορφώσεις προστασίας και ανάδειξής τους που έχουν τον χαρακτήρα “πράσινων υποδομών”, καθώς και δίκτυα τεχνικής υποδομής των χωροθετούμενων χρήσεων. Απαγορεύεται η φύτευση γκαζόν και γενικά ειδών χλωρίδας ξένων προς την Παριανή, στο σύνολο του ακάλυπτου χώρου του γηπέδου. Κάθε κατασκευαστική δραστηριότητα που περιλαμβάνει επεμβάσεις επί του εδάφους θα γίνεται με παρακολούθηση από τις αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες. Επιτρέπεται η εκτέλεση των αναγκαίων συνοδών έργων υποδομής, ύστερα από τις απαιτούμενες διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Ως συνοδά έργα (έργα εξωτερικής υποδομής), νοούνται ιδίως τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, τηλεπικοινωνιών, φυσικού αερίου και ύδρευσης, αποχέτευσης, εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων, μονάδων αφαλάτωσης, καθώς και οι οδοί προσπέλασης και οι κόμβοι σύνδεσης με το οδικό δίκτυο. Οι εγκαταστάσεις υποδομών τοποθετούνται σε ελάχιστη απόσταση 10 μ. από τα όρια του γηπέδου. – Επιτρέπεται η διέλευση υπόγειων δικτύων τεχνικής υποδομής. – Είναι δυνατή η χρήση φωτοβολταϊκών επιφανειών ενσωματωμένων στην αρχιτεκτονική των κτηρίων.” Τέλος, στην Τεχνική Έκθεση για την κυκλοφοριακή σύνδεση της προτεινόμενης τουριστικής μονάδος με το υφιστάμενο οδικό δίκτυο (Παράρτημα 3 της Τεχνικής Έκθεσης του ΕΠΣ) εκτιμάται ότι θα υπάρχει μια ημερήσια επιβάρυνση στο οδικό δίκτυο της περιοχής, λόγω της δημιουργίας της νέας ξενοδοχειακής μονάδος της τάξεως του 25%, ποσοστό το οποίο θεωρείται σχετικά μικρό, με δεδομένους τους ήδη χαμηλούς ημερήσιους κυκλοφοριακούς φόρτους του δικτύου λόγω της θέσεως (στο άκρο του νησιού, όπου υπάρχει μόνο η ΕΕΛ Πάρου) και την περιοδικότητα της ζήτησης (συγκεκριμένοι μήνες και ημέρες τον χρόνο) και, συνεπώς, δεν προβλέπεται σημαντική αύξηση της όχλησης στην περιοχή (βλ. Τεχνική Έκθεση, Μέρος Β΄, σελ. Π-77). Ως προς τη γενική διάταξη των κτιριακών εγκαταστάσεων της πρότασης ισχύουν τα εξής: Το μεγαλύτερο τμήμα του ακινήτου (80%) θα παραμείνει ελεύθερο-αδόμητο χωρίς κτίσματα και διαμορφώσεις και θα τύχει συστηματικής φροντίδας και προστασίας. Το δίκτυο ελεύθερων χώρων εντός της περιοχής επέμβασης θα προκύψει από την οριστικοποίηση του Master Plan των κτιριακών εγκαταστάσεων της προτεινόμενης τουριστικής μονάδας στο επόμενο στάδιο των αδειοδοτήσεων των επιμέρους έργων της επένδυσης. Το τουριστικό συγκρότημα 5 αστέρων, συνολικής δόμησης 7.590 τμ., θα περιορίζεται στην ΧΕ 1 (εκτός ΖΟΕ τμήμα του ακινήτου) και θα περιλαμβάνει: Κτίριο κοινοχρήστων συνολικής δόμησης 2490 τμ. (χώροι υποδοχής 300 τμ., επισιτιστικά τμήματα 1200 τμ., χώροι ευεξίας 600 τμ., βοηθητικοί χώροι 390 τμ.), 70 δίκλινα δωμάτια με μέση επιφάνεια περί τα 40 τμ. (140 κλίνες, 2800 τμ.), 20 τρίκλινες σουίτες εμβαδού 70 τμ. (60 κλίνες, 1400 τμ.) και 10 τετράκλινες σουίτες (διώροφες εμβαδού 90 τμ., 40 κλίνες, 200 τμ.). Για την ενίσχυση της φιλοπεριβαλλοντικής ταυτότητας της τουριστικής ανάπτυξης και την επίτευξη μηδενικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, προβλέπονται: βιοκλιματικός σχεδιασμός κτιρίων (σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης στο κέλυφος των κτιρίων, χρήση ενεργειακών κουφωμάτων και υαλοπινάκων με χαμηλό Uw και φυτεμένα δώματα), αξιοποίηση ΑΠΕ (χρήση φωτοβολταϊκών για παραγωγή ενέργειας, ηλιακοί συλλέκτες), αντλίες θερμότητας με συστήματα ανάκτησης για παραγωγή Ζεστού Νερού Χρήσης (Ζ.Ν.Χ.), έξυπνοι μετρητές και έξυπνα συστήματα διαχείρισης και εξοικονόμησης ενέργειας (Β.M.S.). Στη ΣΜΠΕ του ΕΠΣ περιέχονται αναλυτικές προβλέψεις για την αυτοδύναμη υδροδότηση και αποχέτευση του σχεδιαζόμενου έργου, για πλήρωση των πισίνων της μονάδας με θαλασσινό νερό που επιστρέφεται στη θάλασσα μετά τη χρήση του, για συλλογή και διάθεση των απορριμμάτων και γενικά για την ανάπτυξη από τον ίδιο τον φορέα των ΕΠΣ όλων των απαραίτητων υποδομών για τη λειτουργία της μονάδας. Ειδικότερα για την ύδρευση προβλέπεται είτε υδροδότηση από το δίκτυο της ΔΕΥΑ Πάρου σε συνέχεια της ομόφωνης απόφασης 75/2022 του Διοικητικού της Συμβουλίου, είτε προμήθεια νερού από μονάδα αφαλάτωσης που θα κατασκευάσει και θα λειτουργήσει ο ίδιος ο φορέας του έργου εντός του γηπέδου. Στο πλαίσιο αποτελεσματικής αξιοποίησης των υδάτινων πόρων προβλέπονται διάφορες εναλλακτικές λύσεις, βιώσιμες περιβαλλοντικά, διότι προβλέπουν τη χρησιμοποίηση εν όλω ή εν μέρει θαλασσινού νερού ή υφάλμυρου νερού υδρογεώτρησης για την τροφοδότηση της μονάδας αφαλάτωσης του φορέα του έργου. Για την αποχέτευση προβλέπεται είτε σύνδεση με την υφιστάμενη ΕΕΛ Νάουσας σε συνέχεια της προαναφερόμενης 75/2022 απόφασης του ΔΣ της ΔΕΥΑ Πάρου, είτε κατασκευή κεντρικής μονάδας ΕΕΛ εντός της ΧΕ 1 του ακινήτου είτε κατασκευή τοπικών μονάδων επεξεργασίας λυμάτων (compact) ανά κτίριο ή ομάδα κτιρίων εντός της ΧΕ 1 του ακινήτου. Η άρδευση προβλέπεται να γίνεται είτε μέσω αξιοποίησης των όμβριων υδάτων που θα συλλέγονται από τα δώματα των κτιρίων και θα αποθηκεύονται σε υπόγειες δεξαμενές νερού, είτε μέσω της επαναχρησιμοποίησης του νερού τριτοβάθμιας επεξεργασίας από την παρακείμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) Νάουσας, σε συνέχεια της 75/2022 προαναφερόμενης απόφασης. Περαιτέρω, βάσει του προτεινόμενου Master Plan ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του τουριστικού καταλύματος ακολουθεί μορφολογικά το παραδοσιακό πρότυπο της ισόγειας λιθόκτιστης κατοικίας που προβλέπεται σήμερα από το ΓΠΣ Πάρου για την ΠΕΠ 9. Γενικότερα, προβλέπονται θετικές δράσεις για την προστασία του φυσικού, πολιτιστικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και για την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, ως αντιστάθμισμα της κατ’ απόκλιση ανάπτυξης, στις οποίες περιλαμβάνονται, εκτός από τις ήδη αναφερθείσες, η ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων και του εδάφους για την ικανοποίηση των αναγκών της ανάπτυξης, μέσω του ενιαίου σχεδιασμού της συνολικής έκτασης με συντονισμένες διαδικασίες έγκρισης και δανειοδότησης, η προστασία και ανάδειξη με μέριμνα του φορέα της επένδυσης πιθανών αρχαιολογικών ευρημάτων που θα αποκαλυφθούν κατά την υλοποίηση του σχεδίου, η υπογειοποίηση των δικτύων μεταφοράς ενέργειας με σκοπό την προστασία του ευαίσθητου πολιτιστικού και φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής και η δημιουργία τουλάχιστον 140 νέων θέσεων απασχόλησης. Το μεγαλύτερο μέρος του υφιστάμενου φρυγανικού οικοσυστήματος στο γήπεδο του έργου θα διατηρηθεί ως έχει και θα αυξηθεί (λόγω και της αποτροπής της βόσκησης που το καταστρέφει), θα εμπλουτιστεί και με άλλα ενδημικά φυτά και θα αρδεύεται, διότι θεωρείται ότι εξυπηρετεί την τουριστική ανάπτυξη στο πλαίσιο του ΕΠΣ ως ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νησιού που προσφέρει χρώμα και άρωμα στην ατμόσφαιρα, υπολογίζεται δε ότι θα μειωθεί μόνο κατά ποσοστό 2-5% από τις αναγκαίες εκσκαφές για την υλοποίηση του ΕΠΣ. Εξάλλου, η προτεινόμενη ανάπτυξη επί της επίμαχης έκτασης τελεί εντός των ορίων χωρητικότητας – φέρουσας ικανότητας της νήσου Πάρου, όπως προσδιορίστηκαν με τη σχετική τεχνική έκθεση του ΕΜΠ (“Ανάλυση τηλεσκοπικών δεδομένων για την εκτίμηση δεικτών τουριστικής χωρητικότητας στον Δήμο Πάρου”), και όπως υπολογίστηκαν για το σύνολο της νήσου, σε συμφωνία με τα οριζόμενα στο οικείο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο, επί τη βάσει δε σύγχρονων, πραγματικών – και όχι θεωρητικών – δεδομένων δόμησης, συμπεριλαμβανομένης της αυθαίρετης δόμησης. Τούτο διότι η έκταση επέμβασης εμπίπτει κατά το μεγαλύτερο τμήμα της (ΧΕ 1) στη Ζώνη Χαμηλής Έντασης, για την οποία η μελέτη προτείνει ελάχιστη αρτιότητα τα 10 στρέμματα και ήπια τουριστική ανάπτυξη, ενώ κατά πολύ μικρό τμήμα της (ΧΕ 2Β) εμπίπτει στη Ζώνη Μέσης Έντασης, για την οποία προτείνονται με τη μελέτη του ΕΜΠ συντελεστής δόμησης ίσος με το μισό του ισχύοντος για τουριστικές χρήσεις, ελάχιστη αρτιότητα 15 στρ., μέγιστη πυκνότητα 4 και 5 κλίνες ανά στρέμμα για ξενοδοχεία 5 και 4 αστέρων, υποστήριξη της πλήρους μετεξέλιξης των τουριστικών καταλυμάτων σε “πράσινα” και υψηλών προδιαγραφών. Τέλος, σύμφωνα με την ειδικότερη μελέτη κυκλοφοριακής σύνδεσης που περιλαμβάνεται στη μελέτη, η θέση της νέας τουριστικής μονάδας στο βόρειο άκρο του νησιού δεν απαιτεί τη διάνοιξη νέων δρόμων και γενικά συνεπάγεται χαμηλούς υφιστάμενους φόρτους στο τοπικό οδικό δίκτυο της περιοχής λόγω έλλειψης διαμπερούς κυκλοφορίας. Η κυκλοφοριακή σύνδεση της μονάδας δύναται να πραγματοποιηθεί μέσω του υφιστάμενου οδικού δικτύου, το οποίο εξυπηρετεί ήδη άλλες ξενοδοχειακές μονάδες και καταλύματα στην περιοχή, ενώ η πρόσθετη επιβάρυνση στο οδικό δίκτυο λόγω της λειτουργίας της νέας μονάδας, η οποία θα κυμαίνεται περίπου στο 25%, δεν θα προκαλεί σημαντική αύξηση της όχλησης στην περιοχή συνδυαστικά και με τους ήδη χαμηλούς υφιστάμενους φόρτους. Περαιτέρω, η δημιουργία εσωτερικού δικτύου μονοπατιών για την εξυπηρέτηση των μετακινήσεων εντός της τουριστικής μονάδας, σε συνδυασμό με τον περιορισμό της κυκλοφορίας των οχημάτων των επισκεπτών και του προσωπικού, πέραν του χώρου στάθμευσης, αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στη διατήρηση της χαμηλής όχλησης αναφορικά με τις κυκλοφοριακές παρεμβάσεις που θα απαιτηθούν για τη λειτουργία της νέας ξενοδοχειακής μονάδας.

9. Όπως προαναφέρθηκε, το εξεταζόμενο ΕΠΣ υποβλήθηκε αρχικώς στο Συμβούλιο της Επικρατείας προς επεξεργασία συνοδευόμενο από την Συν.49η/θέμα 12ο/7.12.2021 ομόφωνη θετική γνωμοδότηση του ΚΑΣ, από τις εγκρίσεις των αρχαιολογικών υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (175398/2.7.2021 έγγραφο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, 175398/23.12.2021 απόφαση της Γενικής Δ/νσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟΑ), από Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, η οποία εγκρίθηκε με την ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/135606/8770/21.12.2022 απόφαση της ΔΙΠΑ, κατόπιν υποβολής της σε διαβούλευση, από μελέτη γεωλογικής καταλληλότητας, η οποία θεωρήθηκε με το ΥΠΕΝ/ΔΠΟΛΣ/8175/215/25.1.2023 έγγραφο της αρμόδιας Διεύθυνσης του ΥΠΕΝ, καθώς και από την 12/9.2.2023 Πράξη της 4ης Συνεδρίασης του ΚΕΣΥΠΟΘΑ. Στο πλαίσιο της διαβούλευσης υποβλήθηκε η 74/2022 θετική γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου Νοτίου Αιγαίου επί της ΣΜΠΕ, ενώ εκ μέρους του ενδιαφερόμενου κοινού και των περιβαλλοντικών ενώσεων υποβλήθηκαν ενστάσεις και αντιρρήσεις, ιδίως σε σχέση με τον (μη) ήπιο χαρακτήρα της ανάπτυξης ενόψει και του μεγάλου αριθμού κλινών, την προστασία του τοπίου και της φρυγανικής βλάστησης και τη συνεκτίμηση της φέρουσας ικανότητας της νήσου Πάρου, οι οποίες απαντήθηκαν με ιδιαίτερο υπόμνημα του φορέα του ΕΠΣ, συνοδευόμενο από ειδικότερη τεχνική έκθεση φέρουσας ικανότητας. Με την 109/2023 γνωμοδότηση του Ε΄ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας σε αυξημένη σύνθεση κρίθηκε ότι, ενώ ο σκοπός του ΕΠΣ, ο υπερτοπικός και στρατηγικός του χαρακτήρας καθώς και η βιωσιμότητα του έργου από περιβαλλοντική άποψη τεκμηριώνονταν, καταρχήν, επαρκώς, δεν τεκμηριωνόταν, με ειδικό τρόπο και με την παράθεση συγκεκριμένων στοιχείων για τη δυναμικότητα του έργου, ενόψει και των ενστάσεων που προβλήθηκαν κατά τη διαβούλευση, η ομαλή ένταξη του ακινήτου, με τους προτεινόμενους κατά παρέκκλιση όρους δόμησης, στο ισχύον ΓΠΣ, αλλά μόνον επιχειρούνταν, κατά τρόπο αφηρημένο, μία αριθμητική σύγκριση μεταξύ ισχυόντων (βάσει ΓΠΣ), θεωρητικά μέγιστων δυνατών (υπό την εκδοχή του Σύνθετου Τουριστικού Καταλύματος ή του ΕΣΧΑΣΕ ή της εκτός σχεδίου δόμησης) και των προτεινόμενων μεγεθών. Η εξέταση αυτή απαιτείται από τις εξουσιοδοτικές του ΕΠΣ διατάξεις και πρέπει, όπως κρίθηκε, να έχει τη μορφή επιστημονικής, συστηματικής μελέτης με σκοπό, αφενός μεν, την τεκμηρίωση της συμβατότητας των παρεκκλίσεων με το υφιστάμενο ΓΠΣ, καθώς και με άλλες δεσμεύσεις προκύπτουσες από το γενικότερο προστατευτικό καθεστώς της περιοχής, όπως όλα τα παραπάνω διαμορφώθηκαν σε βάθος χρόνου, αφετέρου δε, την εναρμόνιση υφιστάμενων και νέων ρυθμίσεων, ως συνόλου, με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό. Τα συμπεράσματα της εν λόγω μελέτης πρέπει να έχουν ως επίκεντρο τη μη ανατροπή του πολεοδομικού σχεδιασμού της περιοχής. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, η κρίση του ΚΕΣΥΠΟΘΑ δεν στηριζόταν σε μελέτη με τα ως άνω απαιτούμενα χαρακτηριστικά, συνεπεία δε της έλλειψης αυτής το ΚΕΣΥΠΟΘΑ ήχθη κατά τρόπο συμπερασματικό στην κρίση ότι δεν ανατρέπονται ο υπερκείμενος σχεδιασμός και η χωροταξική λειτουργία της περιοχής, χωρίς να εκφέρει προς τούτο ειδική και αιτιολογημένη κρίση. Κρίθηκε δε μη επαρκής η αιτιολόγηση που παρείχε ο φορέας του έργου στην εγκριθείσα ΣΜΠΕ ότι το ισχύον ΓΠΣ είναι παρωχημένο, ότι οι προτεινόμενες παρεκκλίσεις είναι αναγκαίες για την επίτευξη της εναρμόνισης με τις κατευθύνσεις του υπερκείμενου χωροταξικού σχεδιασμού και πάντως είναι ευνοϊκότερες από τα μέγιστα πολεοδομικά μεγέθη που ο φορέας του έργου θα ηδύνατο θεωρητικά να επιτύχει αν υιοθετούσε άλλες μορφές επένδυσης. Αντιθέτως, η διαπίστωση ότι το υφιστάμενο κείμενο πολεοδομικού σχεδιασμού (ΓΠΣ) δεν είναι πλήρως προσαρμοσμένο στους στόχους και τις κατευθύνσεις του υπερκείμενου (περιφερειακού) χωροταξικού σχεδιασμού, όπως αναφερόταν στη μελέτη, θα επέβαλλε ειδικότερη αιτιολόγηση της προτεινόμενης απόκλισης από το ΓΠΣ, προκειμένου αμφότερα τα κείμενα πολεοδομικού σχεδιασμού πρώτου επιπέδου, ήτοι το ισχύον ΓΠΣ και το προτεινόμενο ΕΠΣ, να υπαχθούν με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο στον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό. Ομοίως ανεπαρκής κρίθηκε και η αιτιολόγηση που παρείχετο με την έχουσα προεχόντως τεχνικό χαρακτήρα μελέτη για τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής που εμπεριείχετο στην εγκριθείσα ΣΜΠΕ. Τέλος, κρίθηκε ότι, σε κάθε περίπτωση, η απόκλιση από το ΓΠΣ, καθώς και ο χαρακτηρισμός της επέμβασης στην ευπαθή περιοχή μιας μικρής νήσου, ως “ήπιας”, ιδίως ενόψει του μεγέθους της προτεινόμενης απόκλισης, έπρεπε να αξιολογούνται αυτοτελώς από τον μελετητή και από τη Διοίκηση. Κατόπιν της ανωτέρω γνωμοδότησης, ο φορέας του έργου κατέθεσε μελέτη προσαρμογής του εξεταζόμενου ΕΠΣ στα κριθέντα με την ανωτέρω γνωμοδότηση, καθώς και σχετική Τεχνική Έκθεση. Όπως προαναφέρθηκε, με την εν λόγω μελέτη περιορίζεται η προτεινόμενη δόμηση και κάλυψη, επαναπροσδιορίζονται τα κρίσιμα μεγέθη κατανάλωσης φυσικών πόρων κατά τις φάσεις κατασκευής και λειτουργίας, προσδιορίζεται η επιβάρυνση του οδικού δικτύου με την προσθήκη τεχνικής έκθεσης κυκλοφοριακής σύνδεσης της προτεινόμενης τουριστικής μονάδας με το υφιστάμενο οδικό δίκτυο που υπολογίζει τον αναμενόμενο πρόσθετο κυκλοφοριακό φόρτο και τις μη σημαντικές επιπτώσεις στους φόρτους εξυπηρέτησης του οδικού δικτύου (ιδίως λόγω της παραλαβής της κυκλοφορίας από το υφιστάμενο οδικό δίκτυο σύνδεσης με αεροδρόμια και σημεία ενδιαφέροντος μόνο στις συγκεκριμένες ημέρες και ώρες προσέλευσης και αναχώρησης των επισκεπτών), συμπληρώνονται τα στοιχεία και οι εκτιμήσεις για τη φέρουσα τουριστική ικανότητα επί τη βάσει της συνυποβαλλόμενης ειδικής μελέτης του ΕΜΠ με τίτλο “Ανάλυση τηλεσκοπικών δεδομένων για την εκτίμηση δεικτών τουριστικής χωρητικότητας στον Δήμο Πάρου”, υποβάλλεται Μελέτη Προσωρινής Οριοθέτησης των ρεμάτων της περιοχής επέμβασης με την επ’ αυτής διαπιστωτική πράξη της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου και προστίθεται Σχέδιο Γενικής Διάταξης (Master Plan). Με όλα τα ανωτέρω στοιχεία επικαιροποιείται το ΕΠΣ συμπληρώνοντας την ελλείπουσα – κατά το ΠΕ 109/2023 – αιτιολογία. Η μελέτη προσαρμογής με το ως άνω περιεχόμενο υποβλήθηκε στη ΔΙΠΑ του ΥΠΕΝ και έλαβε έγκριση με την ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/82357/5786/26.7.2024 πράξη της υπηρεσίας “Προσαρμογή του σχεδιασμού του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) στη θέση ‘Κολυμπήθρες’ της Δ.Κ. Νάουσας, του Δήμου Πάρου, της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, από την εταιρεία ΕΚΤΕΡ ΑΕ, σε συνέχεια της υπ’ αριθ. 109/2023 Γνωμοδότησης του ΣτΕ”. Στο εν λόγω έγγραφο αναφέρονται τα εξής: “… προκύπτει ότι η προσαρμογή αυτή του σχεδίου οδηγεί σε σαφώς ηπιότερη τουριστική ανάπτυξη σε σχέση με αυτή που είχε αξιολογηθεί στην αρχική υποβληθείσα ΣΜΠΕ, χωρίς αλλαγές στη θέση, την έκταση και τον τύπο της σκοπούμενης ανάπτυξης. Επομένως, οι περιβαλλοντικοί όροι που τέθηκαν στη 12η σχετική εισήγησή μας καλύπτουν την αντιμετώπιση και παρακολούθηση των σημαντικά μειωμένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων του επικαιροποιημένου σχεδιασμού και, ως εκ τούτου, εξακολουθούν να ισχύουν ως έχουν”. Το σχέδιο του επίμαχου ΕΠΣ, όπως συμπληρώθηκε με τις προαναφερόμενες μελέτες και γνωμοδοτήσεις, υποβλήθηκε εκ νέου στο ΚΕΣΥΠΟΘΑ, το οποίο εξέδωσε την 1/Συν.1η/22.1.2025 θετική γνωμοδότησή του. Με τη γνωμοδότηση αυτή γίνεται δεκτή η εισήγηση της Διεύθυνσης Πολεοδομικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΝ. Στην εισήγηση αυτή, αφού εκτίθενται τα προαναφερόμενα συμπληρωματικά στοιχεία, διαπιστώνεται, κατόπιν συνοπτικής ανάλυσης ανά κριτήριο, ότι η μελέτη που υποβλήθηκε εκ νέου στο πλαίσιο προσαρμογής της στην 109/2023 γνωμοδότηση ΣτΕ, παρέχει συμπληρωματική και ειδικότερη τεκμηρίωση σχετικά με τη συμβατότητα της προσαρμοσμένης πρότασης του ΕΠΣ προς τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό καθώς και ειδικότερη τεκμηρίωση της μη ανατροπής της χωροταξικής και πολεοδομικής λειτουργίας της ευρύτερης περιοχής, σχετικά με την πρόταση αποκλίσεων από ορισμένους όρους και περιορισμούς του ισχύοντος ΓΠΣ Πάρου, που δεν ανατρέπει τον υφιστάμενο πολεοδομικό σχεδιασμό της ευρύτερης περιοχής, σχετικά με την επιβάρυνση της τουριστικής χωρητικότητας της νήσου Πάρου από το προτεινόμενο, προσαρμοσμένο ΕΠΣ, η οποία προκύπτει ως μη σημαντική και ανεκτή σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στην Τεχνική έκθεση του ΕΜΠ, καθώς και σχετικά με την κυκλοφοριακή σύνδεση της νέας τουριστικής μονάδας. Με βάση τα ανωτέρω, η Διεύθυνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού εισηγείται ότι η προτεινόμενη ρύθμιση: α) Εναρμονίζεται με τις κατευθύνσεις του υπερκείμενου χωροταξικού σχεδιασμού για στροφή, ειδικά στα νησιά, του τουριστικού μοντέλου ανάπτυξης από τον μαζικό τουρισμό προς εναλλακτικές και ειδικές μορφές τουρισμού με βασική αρχή την αειφορία και την εφαρμογή προτύπων σχεδιασμού που σέβονται τους φυσικούς πόρους. Η προτεινόμενη ανάπτυξη υποστηρίζει παράλληλα τις κατευθύνσεις του αναπτυξιακού προγραμματισμού της τουριστικής ανάπτυξης σε κατεύθυνση οργάνωσης και ποιότητας, σε αντιδιαστολή με την υπάρχουσα χωρική οργάνωση στην Πάρο που χαρακτηρίζεται από μικρά μεγέθη και κατακερματισμό. β) Εξασφαλίζει την ομαλή ένταξη της προτεινόμενης ανάπτυξης στο ισχύον ΓΠΣ της Πάρου χωρίς να ανατρέπει τη χωροταξική και πολεοδομική λειτουργία της ευρύτερης περιοχής, αφενός με τη διατήρηση και αυστηροποίηση του ισχύοντος πολεοδομικού καθεστώτος στις ΧΕ 2Α και ΧΕ 2Β αντίστοιχα (στο 1/3 περίπου της έκτασης της περιοχής επέμβασης) και αφετέρου με την εφαρμογή στο υπόλοιπο της έκτασης (ΧΕ 1) πολεοδομικών μεγεθών χαμηλότερων από αυτά που προβλέπονται από το ΓΠΣ για τις εκτός σχεδίου περιοχές τουριστικής ανάπτυξης (ΠΕΔ1 και ΠΕΔ2), έχει, δηλαδή, περιεχόμενο που θα μπορούσε να περιληφθεί σε τροποποίηση του ισχύοντος ΓΠΣ χωρίς να ανατραπεί η συνοχή του. γ) Εξασφαλίζει, μετά την κύρωση των Δασικών Χαρτών, ένα ισοζύγιο περιοχών ανάπτυξης τουριστικών εγκαταστάσεων για την κάλυψη των αναγκών του τουρισμού, όπως αυτές έχουν εκτιμηθεί από το ισχύον ΓΠΣ Πάρου. δ) Δεν ανατρέπει τη χωροταξική λειτουργία της ευρύτερης περιοχής, καθώς ο χωρικός προορισμός της περιοχής επέμβασης, ως περιοχής τουρισμού, ταυτίζεται πλήρως με τα χαρακτηριστικά της ευρύτερης περιοχής. Το επικαιροποιημένο ΕΠΣ επανυποβλήθηκε στις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού (Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων), οι οποίες γνωμοδότησαν θετικά για το σχέδιο (στις 17 και 18.7.2025), ενώ η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων ενέμεινε στην αρχική (αρνητική) γνωμοδότησή της. Εξάλλου, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πάρου γνωμοδότησε θετικά επί του αρχικού σχεδίου, με την 318/2018 απόφασή του, την οποία υιοθέτησε και ο Δήμαρχος Πάρου με μεταγενέστερο έγγραφό του (έτους 2022), όμως, στη συνέχεια, με την 232/2024 απόφασή του, το Δημοτικό Συμβούλιο τάχθηκε κατά πλειοψηφία “υπέρ της πιστής εφαρμογής του ΓΠΣ και της κατάργησης των μεταγενέστερων νομοθετημάτων που το αλλοιώνουν”, καθώς και “υπέρ του περιορισμού των διαθέσιμων ποσοτήτων νερού για ξενοδοχειακές μονάδες λόγω της όξυνσης των φαινομένων λειψυδρίας στο νησί”, κατ’ ακολουθίαν δε της απόφασης αυτής, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΠ, με την 10/16.9.2025 πράξη του, αποφάσισε “τη μη παροχή υδροδότησης και αποχέτευσης στη σχεδιαζόμενη με ΕΠΣ ξενοδοχειακή μονάδα στις Κολυμπήθρες Νάουσας για λόγους τεχνικής αδυναμίας στην παρούσα φάση, αλλά και λόγω της ισχύουσας ομόφωνης 232/2024 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου”.

10. Υπό τα ανωτέρω πραγματικά δεδομένα, ιδίως ενόψει της κρίσης που διατυπώθηκε στην ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/82357/5786/26.7.2024 έγκριση της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης του ΥΠΕΝ, η αρχική Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, όπως συμπληρώθηκε με τη μελέτη προσαρμογής, τις λοιπές επιμέρους μελέτες επικαιροποίησης και τις μεταγενέστερες πράξεις και γνωμοδοτήσεις (βλ. παρ. 6), δεν απαιτείτο να υποβληθεί εκ νέου σε διαβούλευση, σύμφωνα με την οδηγία 2001/42/ΕΚ, δεδομένου ότι: α) όπως έχει κριθεί, οι πληροφορίες που χρησιμεύουν ως βάση της διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό αντλούνται από την περιβαλλοντική μελέτη, οι γνωμοδοτήσεις δε των αρχών – όπως οι μεταγενέστερες γνωμοδοτήσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πάρου και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΠ εν προκειμένω – δεν πρέπει οπωσδήποτε να αποτελούν μέρος των πληροφοριών αυτών (C-461/24 Asociación Petón do Lobo, Απόφαση της 1.8.2025, ECLI:EU:C:2025:620), β) το αρχικό σχέδιο που υποβλήθηκε σε διαβούλευση, όχι μόνο δεν μεταβλήθηκε κατά τρόπο που να καθιστά δυνατή την πρόκληση περαιτέρω σημαντικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που δεν είχαν εκτιμηθεί δεόντως, ώστε η διαδικασία περιβαλλοντικής εκτίμησης, σταθμιζόμενη μάλιστα με την προκαλούμενη επιβράδυνση της διαδικασίας, να πρέπει να συμπληρωθεί ή να επαναληφθεί (C-416/10 Krizan κλπ, Απόφαση της 15.1.2013, ECLI:EU:C:2013:8), αλλά, αντιθέτως, μεταβλήθηκε προς την κατεύθυνση της μείωσης των πολεοδομικών μεγεθών και του εν γένει περιβαλλοντικού του αποτυπώματος, γ) το επικαιροποιηθέν σχέδιο ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό στις ενστάσεις και αντιρρήσεις που διατύπωσε το ενδιαφερόμενο κοινό, ιδίως ως προς τη μείωση των κλινών και του μεγέθους της επέμβασης, δ) η αρμόδια για την περιβαλλοντική έγκριση του σχεδίου Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης αιτιολογεί επαρκώς, με βάση και την εκτίμηση που είχε πραγματοποιηθεί προηγουμένως, τις προτεινόμενες τροποποιήσεις και την εξέλιξη των κρίσιμων περιβαλλοντικών και επιστημονικών δεδομένων, βάσει, μάλιστα, συμπληρωματικών μελετών, καθώς και την έλλειψη ανάγκης επανάληψης της διαδικασίας διαβούλευσης πριν από την παροχή έγκρισης επί της υποβληθείσας ΣΜΠΕ όπως συμπληρώθηκε και επικαιροποιήθηκε (C-254/19 Friends of the Irish Environment, Απόφαση της 9.9.2020, ECLI:EU:C:2020:680, πρβλ. ΣτΕ 1387/2024, ιδίως σκ. 11, 12).

11. Από τα προαναφερόμενα δεδομένα προκύπτει ότι το εξεταζόμενο ΕΠΣ εναρμονίζεται με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό, τα βασικά στοιχεία του οποίου εκτέθηκαν ανωτέρω στην παρατήρηση 6, για τους ακόλουθους λόγους: Το ΕΠΣ υλοποιεί τη χωροταξική κατεύθυνση ανάπτυξης μιας ειδικής και εν μέρει εναλλακτικής μορφής τουρισμού με ήπια χαρακτηριστικά, η οποία αποσκοπεί στην αναβάθμιση και στον εμπλουτισμό της τουριστικής δραστηριότητας, σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο, συμβάλλοντας συγχρόνως και στην άρση της εποχικότητας της απασχόλησης στον κλάδο του τουρισμού. Η εγκατάσταση του προτεινόμενου τουριστικού έργου μακριά από τις ακτές, σε περιοχή αρχαιολογικής προστασίας, η οποία προορίζεται από το ισχύον ΓΠΣ για χρήση κατοικίας και δεν έχει τεθεί υπό καθεστώς απόλυτης αρχαιολογικής προστασίας ώστε να απαγορεύεται η εγκατάσταση τουριστικής χρήσης, επιτρέπεται, πάντως, επί τη βάσει ειδικότερης μελέτης που εγκρίθηκε υπό τους όρους που τέθηκαν από το ΚΑΣ και το Υπουργείο Πολιτισμού, σύμφωνα δε και με την οικεία χωροταξική κατεύθυνση, δύναται να συμβάλει στην ανάδειξη του όμορου κηρυχθέντος αρχαιολογικού χώρου ως ελκυστικού τουριστικού προορισμού που προσφέρει ανάπαυση και ηρεμία σε περιβάλλον πολιτισμού. Εξάλλου, λόγω της άφεσης αδόμητης ζώνης περιμετρικά του επίμαχου ακινήτου δεν αποτρέπεται η δημιουργία ζώνης απόλυτης προστασίας των παρακείμενων αρχαιολογικών μνημείων, εφόσον αυτό αποφασιστεί αρμοδίως στο μέλλον. Περαιτέρω, το εξεταζόμενο ΕΠΣ, μη αναπτυσσόμενο παραλιακά, αλλά στην ενδοχώρα της Πάρου, συμβάλλει στη σταδιακή άμβλυνση του μαζικού τουρισμού και στη διατήρηση της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας της νήσου ως συγκριτικού τουριστικού πλεονεκτήματος, εναρμονιζόμενο, και κατά τούτο, με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό. Και τούτο διότι η άμβλυνση του παρωχημένου και, πάντως, αποδοκιμαζόμενου από τον ισχύοντα σχεδιασμό, μοντέλου του μαζικού τουρισμού, κυρίαρχου σήμερα στο Νότιο Αιγαίο, δεν μπορεί να νοηθεί ως μηχανιστική κατάργηση των υποδομών μαζικού μη επιλεκτικού τουρισμού πριν από την εγκατάσταση τουρισμού υψηλής ποιότητας, αλλά ως σταδιακή εγκατάσταση μονάδων του επιλεγόμενου από τον σχεδιασμό τουριστικού μοντέλου, η οποία θα υπεισέρχεται στη θέση του υφιστάμενου, αλλά μειονεκτούντος προτύπου τουρισμού, με το οποίο θα συνυπάρχει, στο πλαίσιο, βεβαίως της φέρουσας αντοχής κάθε περιοχής. Η δε επιβάρυνση του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Πάρου από το σχεδιαζόμενο ΕΠΣ, το οποίο πάντως χωροθετείται σε απόσταση από προστατευόμενες περιοχές Natura και Καταφύγια Άγριας Ζωής, έχει μελετηθεί τόσο στο πλαίσιο της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων όσο και της προαναφερθείσας μελέτης φέρουσας ικανότητας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα αμφότερων των μελετών, το ποσοστό επιβάρυνσης από το ΕΠΣ, το οποίο είναι το πρώτο για τη νήσο Πάρο, βρίσκεται εντός των ορίων της φέρουσας ικανότητας του νησιού, η δε ένταξη της εξεταζόμενης τουριστικής εγκατάστασης σε ζώνη μη επιβαρυμένη από τον ανθρωπογενή παράγοντα και με όρους προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, δύναται να συμβάλει στην εξισορρόπηση (κατανομή) της έντασης της τουριστικής δραστηριότητας στη νήσο Πάρο. Εξάλλου, και από πλευράς δυναμικότητας κλινών, η προσθήκη 240 νέων κλινών στον αριθμό των υφιστάμενων κλινών στη νήσο Πάρο, ο οποίος, κατά τις διευκρινίσεις του Δημάρχου Πάρου, ανέρχεται σε 50.000 περίπου, χωρίς καμία από τις εγκαταστάσεις αυτές να έχει επιτραπεί υπό τις ουσιαστικές εγγυήσεις που παρέχει η υπαγωγή σε διαδικασία στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης και διαβούλευσης, δεν είναι ικανή να μεταβάλει σημαντικά τα δεδομένα σε επίπεδο υποδομών ούτε να οδηγήσει σε υπέρβαση της φέρουσας αντοχής της όλης νήσου. Τέλος, η χρήση νέων τεχνολογιών για την αποδοτικότερη χρήση νερού, τη διαχείριση των αποβλήτων, τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου με σκοπό την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής, διασφαλίζει την τήρηση της αρχής της αειφορίας. Εξάλλου, το εξεταζόμενο ΕΠΣ είναι συμβατό με το προστατευτικό και το πολεοδομικό καθεστώς της Πάρου για τους ακόλουθους λόγους: Η ΠΕΠ 9, στην οποία υπάγεται η επίμαχη έκταση επέμβασης, δεν αποτελεί κατά το ΓΠΣ ζώνη απόλυτης προστασίας της φύσης και του τοπίου, όπως προαναφέρθηκε, και, ενώ δεν ανήκει στις περιοχές που από τη φύση τους προορίζονται για ήπια τουριστική ανάπτυξη, υποκείμενες, ως εκ τούτου, σε συναφείς όρους και περιορισμούς δόμησης (ΠΕΠΔ 1 και 2), δεν απαγορεύει ρητώς τις τουριστικές εγκαταστάσεις. Βάσει δε των όρων δόμησης που το ΓΠΣ καθορίζει για την ΠΕΠ 7 και οι οποίοι εφαρμόζονται κατά παραπομπή και στην ΠΕΠ 9, επιτρέπεται η δόμηση κατοικίας στο εκτός ΖΟΕ τμήμα της (ΧΕ 1) επί εκτάσεως 100 τμ επί 4 στρεμμάτων, ήτοι με μεικτό συντελεστή δόμησης 0,025 και με ποσοστό κάλυψης 10%. Συνεπώς, ο συντελεστής δόμησης 0,035 που προβλέπεται από το εξεταζόμενο ΕΠΣ για τη συγκεκριμένη ΧΕ 1 υπερβαίνει μόνο κατά 0,015 τον προαναφερόμενο μεικτό συντελεστή βάσει ΓΠΣ, αναγόμενος δε στο σύνολο της έκτασης του ενιαίου ακινήτου (ΧΕ 1 + ΧΕ 2Α + ΧΕ 2Β) διαμορφώνεται στο 0,024, υπολειπόμενος έτσι του μεικτού συντελεστή δόμησης βάσει ΓΠΣ. Συγχρόνως, το ποσοστό κάλυψης ορίζεται στο 5%, ήτοι στο μισό της επιτρεπόμενης βάσει ΓΠΣ κάλυψης, αφορά δε ως επί το πλείστον σε μονώροφα κτίρια. Επιπροσθέτως, ο προτεινόμενος συντελεστής δόμησης στη ΧΕ 1 (0,035) είναι κατά 50% χαμηλότερος από τους συντελεστές δόμησης που ισχύουν βάσει ΓΠΣ στις ΠΕΠΔ 1 (0,08) και ΠΕΠΔ 2 (0,06) του ΓΠΣ, στις οποίες επιτρέπεται η ανάπτυξη ήπιων χρήσεων τουρισμού. Στις εν λόγω περιοχές ΠΕΠΔ 1 και ΠΕΠΔ 2 επιτρέπεται για τα τουριστικά καταλύματα η κατασκευή ορόφου μέχρι 30% της συνολικής δομημένης επιφάνειας ενώ με το εξεταζόμενο ΕΠΣ προτείνεται η διαμόρφωση του ποσοστού αυτού στο 20%. Περαιτέρω, στη ΧΕ 2Α διατηρούνται οι ρυθμίσεις της ΖΟΕ Κολυμπηθρών που ισχύουν και βάσει ΓΠΣ, ενώ το ίδιο ισχύει και για τη ΧΕ 2Β, στην οποία μάλιστα μειώνεται κατά 50% ο επιτρεπόμενος συντελεστής δόμησης (από 0,02 σε 0,01), προς εξισορρόπηση των προτεινόμενων παρεκκλίσεων ως προς τη ΧΕ 1. Δεδομένου ότι η ΧΕ 2Α αφήνεται αδόμητη, ενώ στη ΧΕ 2Β η δόμηση και οι πέριξ διαμορφώσεις δεν υπερβαίνουν τα 5 στρέμματα, ποσοστό 80% του συνόλου του ενιαίου ακινήτου παραμένει στο υφιστάμενο καθεστώς προστασίας. Εξάλλου, το γεγονός ότι η επίμαχη έκταση των 327 στρεμμάτων σχεδιάζεται να δομηθεί ως ενιαίο ακίνητο με δυναμικότητα 240 κλινών, οδηγεί στη δημιουργία τουριστικής εγκατάστασης, με συγκέντρωση, και όχι με εξάπλωση, στον χώρο, το οποίο θα συνέβαινε αν η ίδια έκταση αξιοποιείτο τουριστικά στην προοριζόμενη για ήπια τουριστική ανάπτυξη ΠΕΠΔ 1, στην οποία θα καταλάμβανε 4 γεωτεμάχια με δυναμικότητα 80 κλινών το καθένα, γεγονός που θα αντέβαινε προς την κατεύθυνση του δραστικού περιορισμού της εκτός σχεδίου δόμησης, που προβλέπει το οικείο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο, και επιβεβαιώνεται από το υπό εκπόνηση νέο όμοιο, το οποίο, μάλιστα, ενθαρρύνει τη θεσμοθέτηση ΕΠΣ αντί της διάσπαρτης εκτός σχεδίου δόμησης στον τομέα του τουρισμού. Περαιτέρω, το τμήμα ΧΕ 1 της περιοχής επέμβασης, του οποίου μεταβάλλεται η χρήση με την προσθήκη του τουρισμού, αποτελεί, σύμφωνα με τα προσκομιζόμενα στοιχεία, ποσοστό 5,1% επί της συνολικής έκτασης της ΠΕΠ 9, ποσοστό 2,59% της συνολικής έκτασης των ΠΕΠ 9 και 7 όπου επιτρέπεται η δόμηση, ποσοστό 0,92 του αθροίσματος των συνολικών εκτάσεων των ΠΕΠ 9 και 7, ποσοστό 0,2% του αθροίσματος των εκτάσεων των ΠΕΠΔ 1 και 2 που προορίζονται κατά το ΓΠΣ για τουριστική ανάπτυξη στη νήσο Πάρο (ευρύτερη περιοχή του ΕΠΣ) και ποσοστό 2,1% της Δημοτικής Κοινότητας Νάουσας (περιοχή άμεσης επιρροής του ΕΠΣ). Τέλος, δεν υπάρχουν συνεργιστικές επιπτώσεις με άλλα ειδικά πολεοδομικά σχέδια στην ευρύτερη περιοχή της Πάρου δεδομένου ότι το εξεταζόμενο αποτελεί το πρώτο και το μοναδικό ειδικό σχέδιο στην περιοχή, ενώ η μόνη όμορη μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα στη Δ.Κ. Νάουσας (Porto Paros) τελεί τα τελευταία έτη υπό ανακαίνιση.

12. Ενόψει των ανωτέρω, η μελέτη του προτεινόμενου σχεδίου ΕΠΣ πληροί, συνολικά, τα κριτήρια νομιμότητας, όπως εκτίθενται ανωτέρω (βλ. παρ. 3-5), για τους ακόλουθους λόγους: α) Το ΕΠΣ οργανώνει και συγκεντρώνει τη δόμηση στην περιοχή επέμβασης (ΠΕΠ 9 “Αρχαιολογικοί Χώροι”), κατ’ εφαρμογή των όρων που έθεσαν το ΚΑΣ και οι αρχαιολογικές υπηρεσίες ώστε να μη βλάπτεται η ισορροπία του τοπίου ούτε να διαταράσσεται το φυσικό ανάγλυφο ως αναπόσπαστα στοιχεία του αρχαιολογικού χώρου. Εξάλλου, το σχέδιο μειώνεται, σε σχέση με το αρχικό ως προς το μέγεθος, για λόγους καλύτερης προσαρμογής στο πολεοδομικό καθεστώς της περιοχής και τηρείται το μέτρο που είναι αναγκαίο για την αποτελεσματική αξιοποίηση της περιοχής επέμβασης και την επίτευξη της επιδιωκόμενης τουριστικής ανάπτυξης υπό όρους αειφορίας και βιωσιμότητας. β) Εναρμονίζεται με τις αρχές και τις κατευθύνσεις του περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού για την αναβάθμιση και την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της τουριστικής δραστηριότητας στη νήσο Πάρο, σε θέση μακριά από τις ακτές και από περιοχές ειδικής προστασίας, διότι μελετήθηκε με γνώμονα τόσο την ανάπτυξη και την ανάδειξη της περιοχής αρχαιολογικής προστασίας ΠΕΠ 9, στην οποία εντάσσεται, όσο και την ισορροπημένη ανάπτυξη της τουριστικής δραστηριότητας σε σχέση με τις λοιπές περιοχές ειδικής προστασίας του τοπίου και της φύσης (ΠΕΠ), τις περιοχές ελέγχου της τουριστικής δραστηριότητας (ΠΕΠΔ), καθώς και σε σχέση με τα πρόσφατα δεδομένα ανάπτυξης του τουρισμού στην όμορη δημοτική ενότητα της Νάουσας Πάρου, στο σύνολο της νήσου Πάρου και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. γ) Είναι συμβατό με το πολεοδομικό καθεστώς της περιοχής ανάπτυξης, ως περιοχής αρχαιολογικού ενδιαφέροντος με ήπιους όρους δόμησης, το οποίο δεν ανατρέπεται από την προτεινόμενη αλλαγή χρήσης και την κλίμακα ανάπτυξης της δραστηριότητας, δεδομένου ότι: i) η ένταση της προτεινόμενης παρέκκλισης από τα ισχύοντα πολεοδομικά μεγέθη μειώνεται λόγω της διάχυσης της δόμησης σε ενιαία έκταση επέμβασης 327 στρεμμάτων, η οποία καλύπτεται σε ποσοστό μόνο 20%, αποφεύγεται δε η δημιουργία δρόμων και ο κίνδυνος παροχής προσώπου σε όμορες ιδιοκτησίες, ii) διατηρείται η ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής επέμβασης και της ευρύτερης περιοχής, iii) συμβάλλει, λόγω του χαρακτήρα του ως σχεδίου, στην ανάσχεση της εκτός σχεδίου δόμησης, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για οικιστική επέκταση, ούτε για κατακερματισμένη ανάπτυξη τουριστικών εγκαταστάσεων σε εκτός σχεδίου περιοχή, αλλά για ολοκληρωμένη τουριστική ανάπτυξη που επιχειρείται βάσει σχεδίου και των αναγκαίων μελετών, διότι αξιοποιεί ενιαία, αδόμητη έκταση για αμιγώς τουριστική χρήση, συμβάλλοντας, κατά τα προαναφερόμενα, στον έλεγχο της κατάτμησης γης και στον δραστικό περιορισμό της διάσπαρτης εκτός σχεδίου δόμησης σε ευαίσθητη περιοχή, σε συμφωνία με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό και τους κανόνες του ορθολογικού πολεοδομικού σχεδιασμού (βλ. ΣτΕ 164/2022 σκ. 15), χωρίς να επιτρέπει την οικοδομησιμότητα των παρόδιων της υφιστάμενης οδού πρόσβασης στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων, η οποία αποτελεί το όριο του ΕΠΣ [άρθρο 8 (22 ΚΧΠ) περ. 1 γδ΄ του ν. 4447/2016], τούτο δε ανεξαρτήτως του ζητήματος αν, προκειμένου περί ΕΕΛ, απαιτείται η ύπαρξη προσώπου του γηπέδου σε αναγνωρισμένο κοινόχρηστο χώρο (πρβλ. ΣτΕ 694/2025 παρ. 7μ.), iv) εξισορροπείται η κατανομή της τουριστικής δραστηριότητας στο σύνολο της νήσου Πάρου ενόψει της εξαιρέσεως από την τουριστική ανάπτυξη σημαντικού μέρους (το οποίο υπολογίζεται σε 10% με βάση τα στοιχεία της μελέτης) των προοριζόμενων για τουριστική ανάπτυξη περιοχών ΠΕΠΔ 1 και 2, λόγω του μεταγενέστερου του ΓΠΣ χαρακτηρισμού τους ως δασικών εκτάσεων [με την 51626/20.10.2022 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δασών του ΥΠΕΝ (Δ΄ 747/2002)], v) διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό οι προβλέψεις της ΖΟΕ στις χωρικές ενότητες της έκτασης επέμβασης που εμπίπτουν σε αυτή (ΧΕ 2Α και ΧΕ 2Β), vi) δεν επέρχονται σημαντικές συνέπειες στο σύνολο της περιοχής που ρυθμίζεται από το ΓΠΣ, ούτε ως προς τη διαχείριση της κυκλοφορίας, καθόσον αξιοποιούνται υφιστάμενοι δρόμοι ήπιας κίνησης και αποτρέπεται η δημιουργία πολλαπλών δικτύων σύνδεσης και κυκλοφορίας, ούτε και ως προς την ανάλωση των φυσικών πόρων στο νησί της Πάρου, ενόψει των προβλέψεων των μελετών για αυτοδύναμη λειτουργία των υποδομών ύδρευσης, αποχέτευσης και διαχείρισης απορριμμάτων στην περιοχή επέμβασης. δ) Από την περιβαλλοντική μελέτη του ΕΠΣ, ήτοι τη ΣΜΠΕ όπως συμπληρώθηκε (ως προς τις καταγραφείσες ελλείψεις της) και επικαιροποιήθηκε με πρόσθετες μελέτες, ιδίως δε με τη μελέτη φέρουσας ικανότητας του ΕΜΠ ως ανεξάρτητου επιστημονικού φορέα, προκύπτει ότι η περιοχή επέμβασης αξιοποιείται υπό τους όρους της περιβαλλοντικής και της αρχαιολογικής νομοθεσίας, καθώς και ότι λαμβάνεται ειδική μέριμνα για τη μη επιδείνωση των όρων διαβίωσης των κατοίκων της Πάρου και για τη μη υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας της νήσου, σε συμφωνία με τα κριτήρια που θέτει το οικείο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο. Στο προτεινόμενο δε σχέδιο διατάγματος περιέχονται προβλέψεις σχετικά με την εκπόνηση ειδικότερων μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) πριν από την εκτέλεση των επιμέρους έργων των αναγκαίων για την υλοποίηση του ΕΠΣ, χωρίς κόστος για την τοπική κοινωνία (λ.χ. για την κατασκευή μονάδας αφαλάτωσης εντός της περιοχής επέμβασης, μονάδας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, έργων ΑΠΕ, την εκπόνηση κυκλοφοριακών και συγκοινωνιακών μελετών, ειδικής οικολογικής αξιολόγησης για τον ενδεχόμενο επηρεασμό προστατευόμενων περιοχών Natura, κ.ο.κ.). ε) Διατηρείται η αισθητική και ο ορίζοντας του τοπίου λόγω της αξιοποίησης του φυσικού αναγλύφου για την απομόνωση της τουριστικής μονάδας από σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και από τις ακτές, της μορφολογικής ένταξης των κτιρίων στο τοπίο, της διατήρησης της φρυγανικής βλάστησης, καθώς και της εν γένει οργάνωσης και ελέγχου της δόμησης μέσω του σχεδιασμού του ΕΠΣ. στ) Η αξιολόγηση από τη Διοίκηση της ανάγκης και του μέτρου απόκλισης για την υλοποίηση του ΕΠΣ (Δ/νση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΝ/ΚΕΣΥΠΟΘΑ), καθώς και της μη ανατροπής του εν γένει προστατευτικού καθεστώτος της νήσου Πάρου, παρίσταται, ενόψει των ανωτέρω, πλήρως τεκμηριωμένη. Συνεπώς, το προτεινόμενο ΕΠΣ, όχι μόνο δεν ανατρέπει τη συνοχή του προτύπου χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης που ισχύει για τη νήσο Πάρο, εφόσον η κλίμακα και η περιοχή ανάπτυξης της επέμβασης, όπως μελετήθηκαν εξυπαρχής και ολοκληρωμένα, βάσει στρατηγικής περιβαλλοντικής μελέτης και μελέτης φέρουσας ικανότητας για το σύνολο της νήσου Πάρου, προδιαγράφουν την ομαλή ένταξη του ΕΠΣ στις ρυθμίσεις του προτύπου αυτού, αλλά, κυρίως, υλοποιεί την ανάγκη θέσπισης αποκλίσεων από επιμέρους ρυθμίσεις του, η οποία έχει υποδειχθεί ως βασική κατεύθυνση πολεοδομικού σχεδιασμού στο σύστημα ρυθμίσεων του υπερκείμενου χωροταξικού σχεδιασμού (βλ. παρ. 6), τούτο δε με σκοπό την αποκατάσταση της συμβατότητας του ισχύοντος προτύπου με τον υπερκείμενο χωροταξικό σχεδιασμό, όσον αφορά τον τρόπο προώθησης και τον χαρακτήρα της επιδιωκόμενης τουριστικής ανάπτυξης στη νήσο Πάρο. Με τον τρόπο αυτό, η θέσπιση ΕΠΣ για την υποδοχή οργανωμένης τουριστικής δραστηριότητας διασφαλίζει την αναγκαία ενότητα και συνοχή μεταξύ ειδικού και γενικού πολεοδομικού σχεδιασμού, εμπλουτίζοντας τις ρυθμίσεις του ΓΠΣ ως προς την εκτός σχεδίου δόμηση.

13. Μειοψήφησαν η Σύμβουλος Γεωργία Ανδριοπούλου και η Πάρεδρος Αλεξάνδρα Δημητρακοπούλου, οι οποίες διετύπωσαν την ακόλουθη γνώμη: Α) Το φυσικό και ανθρωπογενές τοπίο της Πάρου τελεί, διαχρονικώς, υπό ειδικό προστατευτικό καθεστώς από πολεοδομική, περιβαλλοντική και πολιτιστική άποψη. Ειδικότερα, μεταξύ άλλων, με την απόφαση Α/Φ20/55013/4821/24.11.1975 του Υπουργού Πολιτισμού και Επιστημών ολόκληρη η νήσος Πάρος χαρακτηρίσθηκε ως τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, χρήζων ειδικής κρατικής προστασίας, με τοπία εξαιρετικού φυσικού κάλλους, σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και αξιόλογα αρχιτεκτονικά συγκροτήματα. Στη συνέχεια, με το π.δ. της 2.6.1988 καθορίσθηκε ΖΟΕ στην εκτός σχεδίου περιοχή “Κολυμπήθρες” της Νάουσας, στην οποία επιτρέπεται η ανέγερση μόνο κέντρων αναψυχής, κοινοτικού περιπτέρου και κατασκηνώσεων παραθερισμού (κάμπινγκ), με τους αναφερόμενους στην παρατήρηση 7 όρους δόμησης [κατώτατο όριο κατάτμησης γης 10 στρ., ελάχιστο εμβαδόν αρτιότητας 10 στρ. και ειδικώς για το κοινοτικό περίπτερο 4 στρ., συντελεστής δόμησης 0,02, μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός ορόφων ανά κτίριο 1, μέγιστο ύψος 3,50 μ. και συνολική δομήσιμη επιφάνεια κτιρίων για κάμπινγκ 150 τμ., για κέντρα αναψυχής 120 τμ. και για κοινοτικό περίπτερο 100 τμ.], τούτο δε ενόψει του “ειδικού χαρακτήρος της περιοχής ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους και της ανάγκης προστασίας αυτής εκ της υπερβολικής τουριστικής αναπτύξεως, η οποία έχει παρουσιαστεί τα τελευταία έτη”. Ακολούθησε το π.δ. της 16.6.-7.7.1993, με το οποίο καθορίσθηκαν χρήσεις γης και όροι και περιορισμοί δόμησης για τις εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές των νήσων Πάρου και Αντιπάρου [κατώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας γηπέδων κατά κανόνα 8 στρ. και κατά παρέκκλιση 4 στρ. για τα υφιστάμενα κατά τη δημοσίευση του π.δ/τος γήπεδα]. Στις ρυθμιζόμενες από το εν λόγω π.δ/μα περιοχές, στις οποίες εμπίπτει και η ΧΕ1 του προτεινόμενου Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ), επιτρεπόταν η ανέγερση τουριστικών εγκαταστάσεων, για την οποία είχαν ορισθεί όριο αρτιότητας τα 15 στρ. και συντελεστής δόμησης 0,08. Στη συνέχεια, όμως, λόγω της ραγδαίας τουριστικής ανάπτυξης, που είχε αρχίσει στη νήσο ήδη από τη δεκαετία του 1980 και που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των τουριστικών εγκαταστάσεων, ιδίως στις παράκτιες περιοχές, και προς τον σκοπό αποτροπής της περαιτέρω επιβάρυνσης του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, με το ισχύον από το έτος 2012 Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) καθορίσθηκαν, κατά τα προεκτεθέντα, περιοχές οικιστικής ανάπτυξης, περιοχές ζωνών ανάπτυξης παραγωγικών δραστηριοτήτων, περιοχές ειδικής προστασίας (ΠΕΠ) και περιοχές ελέγχου και περιορισμού δόμησης (ΠΕΠΔ). Με τις επί μέρους ρυθμίσεις του ΓΠΣ περιορίσθηκαν οι ζώνες τουρισμού και αναψυχής αφενός εντός των περιοχών οικιστικής ανάπτυξης και αφετέρου σε ορισμένες εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές, τόσο παράκτιες όσο και της ενδοχώρας (ΠΕΠΔ 1 και ΠΕΠΔ 2), μεταξύ δε αυτών δεν συμπεριλαμβάνονται οι περιοχές που εμπίπτουν στις ΠΕΠ. Β) Εν προκειμένω, η επίμαχη έκταση επέμβασης εντάσσεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της Χωρικής Ενότητας 1 (ΧΕ1), στην οποία πρόκειται να αναγερθούν οι τουριστικές εγκαταστάσεις, στην ΠΕΠ 9 “Αρχαιολογικοί Χώροι”, καθόσον εντός αυτής περιλαμβάνεται ο αρχαιολογικός χώρος “Μυκηναϊκό ανάκτορο στις Κουκουναριές και Πλαστηράς”, ενώ κατά ένα μέρος της εμπίπτει στη θεσμοθετημένη ζώνη ΖΟΕ Κολυμπηθρών. Για το τμήμα της έκτασης που δεν ανήκει στην εν λόγω ΖΟΕ ισχύουν, κατά το ΓΠΣ, οι όροι και περιορισμοί της ΠΕΠ 7 που αναφέρονται στην παρατήρηση 7. Σύμφωνα με τους όρους αυτούς, στην τελευταία ΠΕΠ επιτρέπεται μόνο ήπια δόμηση και συγκεκριμένα, κατά τη ρητή διατύπωση του ΓΠΣ, “επιτρέπεται μόνο η ανέγερση μιας ισόγειας λιθόκτιστης … κατοικίας ανά γήπεδο”, προβλέπεται δε: αρτιότητα γηπέδου 8 στρ. κατά κανόνα και 4 στρ. κατά παρέκκλιση για τα υφιστάμενα προ της 7.7.1993 γήπεδα, πρόσωπο μήκους 50μ. σε νομίμως υφιστάμενη οδό, μέγιστη δόμηση 100 τμ., ημιυπαίθριοι 20 τμ., μέγιστη κάλυψη 120 τμ., μέγιστο ύψος 3,50 μ., ενώ απαγορεύονται: το υπόγειο και ο όροφος, η κατασκευή ανοικτών υδατοδεξαμενών και ανοικτών κολυμβητικών δεξαμενών (πισίνες), η διάνοιξη νέων οδών, καθώς και η οποιαδήποτε επέμβαση στις τυχόν υπάρχουσες (διαπλάτυνση, βελτίωση, τσιμεντόστρωση, ασφαλτόστρωση) εκτός αυτών που προβλέπονται από το ΓΠΣ και, τέλος, η κατασκευή τοίχων αντιστήριξης και η καταστροφή ξερολιθιών (πεζούλες), αλλά επιτρέπεται μόνο η συντήρησή τους κατόπιν τηρήσεως της προβλεπόμενης διαδικασίας. Γ) Με το υπό επεξεργασία σχέδιο προβλέπονται σοβαρές παρεκκλίσεις από τους προαναφερόμενους όρους και περιορισμούς δόμησης, ιδίως στην ΧΕ1, συνολικής επιφάνειας 217,06 στρ. Ειδικότερα: i) στην ΧΕ1 προτείνεται η αλλαγή της ισχύουσας χρήσης γης και ο καθορισμός των ειδικών χρήσεων εκ της γενικής κατηγορίας χρήσεως “Τουρισμός – Αναψυχή”, που αναφέρονται στην παρατήρηση 8, προκειμένου να αναπτυχθεί τουριστική μονάδα δυναμικότητας 240 κλινών, με χώρους εστίασης, bar, πισίνες, εγκαταστάσεις spa [στη Χωρική Ενότητα 2Β (ΧΕ2Β), στην οποία διατηρείται, κατ’ αρχήν, η χρήση που ορίζει η ΖΟΕ Κολυμπηθρών, προβλέπεται η κατασκευή glamping (camping πολυτελείας)], ii) προτείνεται ο πολλαπλασιασμός της δομήσιμης, στο σύνολο της περιοχής επέμβασης, επιφάνειας, όπως αυτή προκύπτει από τους προβλεπόμενους από το ΓΠΣ όρους δόμησης (κατά τα ως άνω εκτεθέντα υπό στοιχείο Β΄, ειδικά για την ΧΕ1: 100 τμ. επί γεωτεμαχίου 8 στρ. και κατά παρέκκλιση 4 στρ.). Ειδικότερα, σύμφωνα με το σενάριο τάσεων της μελέτης, στην περιοχή επέμβασης επιτρέπεται συνολικώς, βάσει του ισχύοντος πολεοδομικού καθεστώτος, δόμηση 1.880 τμ. και τούτο, όχι βάσει της υφιστάμενης κατάστασης, αλλά υπό την προϋπόθεση της κατάτμησης της περιοχής επέμβασης σε περισσότερα γεωτεμάχια (για την οποία θα απαιτείτο ο δρόμος πρόσβασης στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Νάουσας να συνιστά νομίμως υφιστάμενο κοινόχρηστο – δημοτικό δρόμο και, περαιτέρω, άπαντα τα ανωτέρω γεωτεμάχια να είχαν πρόσοψη σε αυτόν – πρβλ. ΣτΕ 176/2023 Ολομ.). Συνεπώς, η δόμηση αυτή προκύπτει ως το αποτέλεσμα εκμετάλλευσης της υπό εξέταση περιοχής με τη μέγιστη επιτρεπτή, υπό το ισχύον καθεστώς, ένταση. Με το σχέδιο προτείνεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, η ανέγερση εγκαταστάσεων συνολικής επιφανείας 7.597,10 τμ., iii) ενώ στην ΧΕ1 απαγορεύεται από το ΓΠΣ ο όροφος και το υπόγειο, από το ΕΠΣ προβλέπεται η δυνατότητα ανέγερσης 2 ορόφων (κατ’ ανώτατο ποσοστό 20% της συνολικής επιφάνειας δόμησης) και κατασκευής, υπό προϋποθέσεις, υπόγειων βοηθητικών χώρων και iv) ενώ απαγορεύεται από το ΓΠΣ η κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών, στο προτεινόμενο ΕΠΣ προβλέπεται η κατασκευή πλήθους πισινών. Εξάλλου, με το προκείμενο σχέδιο δεν παρέχεται περιβαλλοντικό αντιστάθμισμα για την αύξηση των πολεοδομικών μεγεθών στην περιοχή ΧΕ1, μέσω ανάλογης μείωσής τους είτε σε άλλα τμήματα της περιοχής επέμβασης – ως τέτοιας μη δυναμένης να νοηθεί, προφανώς, της διαφοροποίησης του ΣΔ στην περιοχή ΧΕ2Β, καθότι η προκύπτουσα μείωση αφορά σε μικρή δομήσιμη επιφάνεια και δεν επιδρά στον, κατά τα ανωτέρω, πολλαπλασιασμό της συνολικής δομήσιμης επιφάνειας στην περιοχή επέμβασης – είτε σε άλλες περιοχές της Πάρου, αφού το ΕΠΣ δεν δύναται, ως εκ της φύσεώς του, να επέμβει σε αυτές. Περαιτέρω, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το εν λόγω σχέδιο λειτουργεί εντός των ορίων “ισοζυγίου” στα συνολικά μεγέθη των περιοχών επιτρεπόμενης ανάπτυξης τουριστικών εγκαταστάσεων, όπως αυτές έχουν εκτιμηθεί από το ισχύον ΓΠΣ, λόγω της, εν τω μεταξύ, κυρώσεως των δασικών χαρτών, κατά τους οποίους ποσοστό των εκτάσεων των ΠΕΠΔ1 και ΠΕΠΔ2 είναι δασικές, διότι ο δασικός χαρακτήρας ορισμένης έκτασης δεν αποκτάται δια της καταγραφής της ως τέτοιας στον οικείο δασικό χάρτη και κυρώσεως του τελευταίου, αλλά είναι ζήτημα πραγματικό – τεχνικό, ενώ, εξάλλου, ουδόλως προκύπτει ότι ο συντάκτης του ΓΠΣ θεώρησε ότι στην Πάρο και ιδίως εντός των ΠΕΠΔ1 και ΠΕΠΔ2 δεν υπάρχουν δασικές εκτάσεις, με τις απορρέουσες για αυτές, εκ του Συντάγματος και της κοινής νομοθεσίας, δεσμεύσεις. Τέλος, δεν προκύπτει πολεοδομικό όφελος ούτε εκ του ότι, βάσει του σχεδίου, δεν θα αποκτήσουν πρόσωπο σε οδό γεωτεμάχια της ΠΕΠ9 όμορα της περιοχής επέμβασης, δεδομένου ότι το ΓΠΣ απαγορεύει τη διάνοιξη νέων οδών εντός της ΠΕΠ9. Με τα δεδομένα αυτά, οι ανωτέρω αποκλίσεις από τα πολεοδομικά μεγέθη, στα οποία το ΕΠΣ επεμβαίνει, υπερβαίνουν το εύλογο μέτρο, ενόψει του εύρους τους, όπως ως άνω προσδιορίσθηκε, και του είδους τους, διότι αφορούν τόσο στις επιτρεπόμενες χρήσεις, όσο και στους όρους και περιορισμούς δόμησης, δηλαδή τα βασικά μεγέθη που καθορίζουν το πρότυπο πολεοδομικής οργάνωσης της ΠΕΠ9, με αποτέλεσμα, συνδυαστικώς εφαρμοζόμενες, να αλλοιώνουν ουσιωδώς την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής επέμβασης, στην προστασία της οποίας αποβλέπει το ΓΠΣ. Οι εν λόγω επιπτώσεις επέρχονται από μόνη την εφαρμογή του προτεινόμενου ΕΠΣ και, ως εκ τούτου, είναι αδιάφορη η μη συνύπαρξή του με άλλα ΕΠΣ στην ευρύτερη περιοχή. Εξάλλου, δεν προκύπτει ότι εξετάσθηκαν επαρκώς οι ειδικοί λόγοι που επέβαλαν τις συγκεκριμένες, για την ΠΕΠ9, ρυθμίσεις του ΓΠΣ, με ειδική αναφορά στη μελέτη του τελευταίου. Περαιτέρω, δεν αιτιολογείται επαρκώς η διατήρηση της συνοχής, σε περίπτωση εισαγωγής των προτεινόμενων ρυθμίσεων, του προτύπου πολεοδομικής οργάνωσης και ανάπτυξης της νήσου που υιοθετεί το ΓΠΣ, όσον αφορά στην τήρηση των όρων και προϋποθέσεων δόμησης που τίθενται για τις εκτός σχεδίου περιοχές, οι οποίες πληρούν τα χαρακτηριστικά των ΠΕΠΔ1 και ΠΕΠΔ2 (παράκτια ζώνη από την ακτογραμμή έως την ισοϋψή των 100 μ.). Ειδικότερα, δεν προκύπτει ότι η έκταση επέμβασης δεν εμπίπτει στις περιοχές με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, για τις οποίες το ΓΠΣ θέτει, ως κανόνα “οριζοντίου εφαρμογής” για όλη τη νήσο (ισχύοντα και στις ΠΕΠ όταν είναι αυστηρότερος από τους προβλεπόμενους σε αυτές – βλ. όρο 3.4.1 του ΓΠΣ), όριο 80 κλινών ανά ξενοδοχειακή μονάδα· προκρίνει, δηλαδή, την κατασκευή μονάδων μικρής κλίμακας, οι οποίες ουδόλως αποκλείεται να φέρουν τον χαρακτήρα καταλύματος προοριζομένου να υπηρετήσει τουρισμό υψηλού επιπέδου. Δεν παρέχει δε αιτιολόγηση η αναφορά της μελέτης στη θεωρητική δυνατότητα ανέγερσης, βάσει των ισχυόντων όρων δόμησης των ΠΕΠΔ1 και ΠΕΠΔ2, τεσσάρων διακριτών ξενοδοχειακών μονάδων δυναμικότητας 80 κλινών σε ισάριθμα γεωτεμάχια (κατόπιν κατάτμησης της περιοχής επέμβασης), δεδομένου ότι ο ανωτέρω όρος δόμησης απαγορεύει, σε κάθε περίπτωση, τη δημιουργία ενιαίων τουριστικών συγκροτημάτων μεγάλου μεγέθους. Και τούτο, ανεξαρτήτως του ότι, εν προκειμένω, το προτεινόμενο σχέδιο περιλαμβάνει και λοιπές, πλην δωματίων, εγκαταστάσεις, προσιδιάζουσες σε μονάδα αυτού του μεγέθους (κοινόχρηστοι χώροι 2.490 τμ., εκ των οποίων 1.200 τμ. επισιτιστικά τμήματα). Κατόπιν όλων των ανωτέρω, το υπό επεξεργασία σχέδιο συνιστά ανατροπή του προτύπου χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης του ΓΠΣ Πάρου, σε κάθε δε περίπτωση δεν αιτιολογείται επαρκώς η συμβατότητά του με αυτό. Τούτο δε, ανεξαρτήτως του αν η μελέτη φέρουσας ικανότητας που συνοδεύει το σχέδιο τεκμηριώνει επαρκώς ότι αυτό κινείται, δεδομένων και των ισχυόντων στις εκτός της περιοχής επέμβασης πολεοδομικών κανόνων, τους οποίους δεν δύναται να μεταβάλει, εντός των ορίων χωρητικότητας της Πάρου γενικώς και της Δημοτικής Ενότητας Νάουσας ειδικώς. Συνεπώς, κατά τη μειοψηφήσασα άποψη, το προκείμενο ΕΠΣ δεν προτείνεται νομίμως.

14. α) Ενόψει της δημοσιεύσεως του νέου Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας “Νικόλαος Ταγαράς” (ΚΧΠ) [ν. 5306/2026 (Α΄ 88/8.6.2026)], πριν από την έκδοση του παρόντος πρακτικού, οι παραπομπές στις κωδικοποιημένες διατάξεις που γίνονται στο προοίμιο και στο κείμενο του σχεδίου, οι οποίες καταργούνται με το άρθρο 477 του ΚΧΠ, πρέπει να αντικατασταθούν με παραπομπές στα αντίστοιχα άρθρα του νέου Κώδικα. β) Περαιτέρω, ενόψει της εκδημίας του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νικόλαου Ταγαρά πριν από την έκδοση του παρόντος πρακτικού (29.5.2026), έπαυσε να ισχύει η 74103/5569/8.7.2023 κοινή απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων στον εν λόγω Υφυπουργό (Β΄ 4408), η οποία μνημονεύεται στο σημείο 4 του προοιμίου. Κατόπιν αυτού, η μνεία στην ως άνω κοινή απόφαση πρέπει να απαλειφθεί και να αντικατασταθεί με μνεία της 67715/4814/16.6.2026 κοινής απόφασης του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (άρθρα 1 περ. α΄ και 2 περ. β΄) περί αναθέσεως των σχετικών αρμοδιοτήτων στη νέα Υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μαρία Ελένη Σούκουλη Βιλιάλη (Β΄ 3485/16.6.2026), εφόσον η νέα Υφυπουργός υιοθετεί το σχέδιο, οπότε το διάταγμα πρέπει να προσυπογραφεί από την ίδια. γ) Το σημείο 15 του προοιμίου πρέπει να συμπληρωθεί ως εξής: “Τα ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑΚΥΚ/ΤΠΚΑΜ/539254/ 385936/13653/4710/7.10.2019, 175398/2.7.2021 και 327706/17.7.2025 έγγραφα της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και το ΥΠΠΟ/332612/18.7.2025 έγγραφο της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού. δ) Το μνημονευόμενο στο σημείο 19 του προοιμίου ως ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/82357/5786/26.7.2024 “έγγραφο” του Γενικού Διευθυντή Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας πρέπει να μνημονευθεί ορθότερα ως “έγκριση”. Το σημείο 23 του προοιμίου πρέπει να συμπληρωθεί με την 20/2026 γνωμοδότηση, καθώς και με τον αριθμό της παρούσας γνωμοδότησης του Συμβουλίου της Επικρατείας. ε) Το ρήμα “φαίνονται” στα άρθρα 1 και 2 του σχεδίου πρέπει να αντικατασταθεί με το ρήμα “αποτυπώνονται”. στ) Στο άρθρο 3 παρ. 4Β΄ του σχεδίου, το αρκτικόλεξο ΟΜΟΕ, το οποίο αναφέρεται στις “Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων” πρέπει να τεθεί εντός παρενθέσεως σε συνέχεια της εν λόγω ανάλυσης. Το ίδιο πρέπει να γίνει και την πρώτη φορά αναγραφής του αρκτικόλεξου ΜΠΕ, το οποίο αναφέρεται στη “Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων”.

15. Στο άρθρο 2 παρ. 2γ΄ του σχεδίου αναφέρεται ότι η μέγιστη πυκνότητα κατά ΕΠΣ είναι οκτώ (8) κλίνες ανά στρέμμα, η οποία αντιστοιχεί στο ανώτατο όριο που τίθεται από το οικείο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο. Όμως, το αντίστοιχο μέγεθος κατά ΕΠΣ, όπως έχει υπολογιστεί και αποτυπωθεί στις οικείες μελέτες, είναι διαφορετικό στο σύνολο της έκτασης επέμβασης. Κατόπιν τούτου, το σχέδιο πρέπει να επανελεγχθεί κατά το σημείο αυτό και να τεθεί ο ορθός αριθμός, ο οποίος δεν θα υπερβαίνει το όριο που θέτει το ΠΧΠ.

16. Το άρθρο 2 παρ. 2 περ. η΄ του σχεδίου, το οποίο αναφέρεται στους όρους και περιορισμούς δόμησης που τίθενται για τη ΧΕ 1, κατ’ εφαρμογή των όρων που έθεσαν το ΚΑΣ και οι υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού βάσει της αρχαιολογικής νομοθεσίας, πρέπει να συμπληρωθεί με τον ακόλουθο όρο, ο οποίος αναφέρεται στο Κεφάλαιο 2.11 “Σχέδιο Γενικής Διάταξης” της Μελέτης Προσαρμογής του ΕΠΣ: “Η τοποθέτηση της βάσης των κτιρίων πρέπει να γίνεται 30 μέτρα χαμηλότερα από το υψόμετρο της κορυφογραμμής ή του διάσελου.”.

17. Με τις ανωτέρω παρατηρήσεις, το παρόν σχέδιο προτείνεται νομίμως.

Πρόεδρος : Χρ. Ντουχάνης
Εισηγήτρια: Θ. Ζιάμου

Facebook

0

Twitter

Linkedin

email

Print