ΣΤΕ 1038/2020 [ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΟΡΙΩΝ ΠΑΛΑΙΟΥ ΑΙΓΙΑΛΟΥ]
Περίληψη
– Η κρίση της Διοικήσεως για την διαμόρφωση παλαιού αιγιαλού και για τον χρόνο δημιουργίας του πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να στηρίζεται σε τεκμηριωμένες επιστημονικώς ενδείξεις ή σε άλλα αποδεικτικά στοιχεία, εξαιρουμένων, υπό το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, των μαρτυρικών καταθέσεων.
Προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε αναρμοδίως από όργανο άλλο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, καθ’ όσον ο καθορισμός παλαιού αιγιαλού δεν αφορά μόνον τους κατοίκους της περιοχής ή τις τοπικές αρχές, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ειδικότερο θέμα, κατά την έννοια του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος, αλλά ούτε και θέμα τοπικού ενδιαφέροντος ή τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα. Συνεπώς, καθ’ ερμηνεία του δικογράφου, η διάταξη του άρθρου 5 παρ. 5 του ν. 2971/2001, που προβλέπει τη σχετική αρμοδιότητα του Υπουργού Οικονομικών, αντίκειται στην προαναφερθείσα διάταξη του Συντάγματος. Κατά τους αιτούντες, η άποψη αυτή ενισχύεται εν προκειμένω και από το γεγονός ότι ολόκληρη η νήσος Πάρος έχει χαρακτηρισθεί ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, χρήζων κρατικής προστασίας, με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως είναι απορριπτέος προεχόντως ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη νομική εκδοχή, διότι η πράξη καθορισμού οριογραμμής παλαιού αιγιαλού δεν αποτελεί κανονιστική αλλά ατομική διοικητική πράξη με συνέπεια να μην τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής η ανωτέρω συνταγματική διάταξη.
Ο επίδικος καθορισμός παλαιού αιγιαλού στην περιοχή όπου ευρίσκονται τα ακίνητα φερόμενης ιδιοκτησίας των αιτούντων δεν είναι νόμιμος, προεχόντως διότι η Διοίκηση δεν βεβαιώνει ότι υπήρξε μετατόπιση της ακτογραμμής προς τη θάλασσα στην επίδικη θέση. Τούτο δε ανεξαρτήτως του ότι από την έκθεση της αρμόδιας Επιτροπής, που συνοδεύει την προσβαλλόμενη πράξη, δεν προκύπτει ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα απαιτούμενα για την ακριβή οριοθέτηση του παλαιού αιγιαλού στοιχεία, όπως ιδίως αεροφωτογραφίες, χάρτες και διαγράμματα διαφόρων ετών, παρά κυρίως το αμμώδες της ένδικης ακτής και των συνεχόμενων αυτής εκτάσεων, καθώς και η καταγραφή δημοσίου κτήματος στην περιοχή. Για τον λόγο δε αυτό, βασίμως προβαλλόμενο, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη, καθ’ ο μέρος αφορά τα ακίνητα των αιτούντων, όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφά τους, και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση για νέα αιτιολογημένη κρίση κατόπιν εκτιμήσεως των μελετών και λοιπών στοιχείων που έχουν προσκομίσει οι αιτούντες.
Πρόεδρος: Αθ. Ράντος
Εισηγητής: Ζ. Θεοδωρικάκου
Το πλήρες κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί αμέσως μετά την καθαρογραφή του από το Δικαστήριο.
