ΣτΕ 1948/2017 [Επιτρεπτή η οργανωμένη ακτή κολύμβησης στη ν. Υδρούσα]

Περίληψη

-Η νήσος Υδρούσα εντάχθηκε στη ζώνη 1β του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος, για την οποία προβλέπεται, ότι «Πρόκειται για περιοχές αποκατάστασης φυσικού τοπίου και αττικής χλωρίδας και πανίδας καθώς και προστασίας και ανάδειξης αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων στα όρια των Δήμων , Βούλας …» και, περαιτέρω, στην περ. β’ της ιδίας παραγράφου, ότι «Εντός των περιοχών αυτών διατηρείται το φυσικό ανάγλυφο και απαγορεύεται κάθε δόμηση. Επιτρέπονται διαμορφώσεις διαδρομών περιπάτου και ποδηλάτου», το καθεστώς προστασίας της νήσου ουδόλως αποκλείει την τοποθέτηση στην ακτή στοιχείων, όπως οι ομπρέλες, οι «ξαπλώστρες», τα υπαίθρια καθιστικά και οι χημικές τουαλέτες, δηλαδή κινητών ελαφρών κατασκευών χωρίς θεμελίωση σε υπόβαθρο από μπετόν ή άλλο μόνιμο υπόβαθρο, οι οποίες εξυπηρετούν τις στοιχειώδεις ανάγκες των λουσμένων, αποτρέπουν δε και την ρύπανση του τοπίου. Εξ άλλου η τοποθέτηση των ανωτέρω κατασκευών δεν εξομοιώνει, όπως αβασίμως ισχυρίζεται ο αιτών, τη ζώνη 1β της νήσου με τις ζώνες 3α και 3β του άρθρου 4 του διατάγματος, στις οποίες περιλαμβάνονται χρήσεις ελεύθερων και οργανωμένων ακτών κολύμβησης, εφόσον στις εν λόγω ζώνες, που αφορούν περιοχές της παραλιακής ζώνης Αττικής με άλλα χαρακτηριστικά και ανάγκες προστασίας, επιτρέπεται ένα ευρύ, ουσιωδώς διαφορετικό από το προκείμενο, φάσμα εγκαταστάσεων και κατασκευών, με δυνατότητα, μάλιστα, δόμησης, κτηρίων. Ο λόγος ακύρωσης με τον οποίο προβάλλεται ότι η τοποθέτηση των επίδικων κατασκευών συνιστά υποδομή για χρήση ελεύθερης ή και οργανωμένης ακτής κολύμβησης, η οποία δεν επιτρέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος καθώς και του από 1.3.2004 διατάγματος, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

-Εφόσον η τοποθέτηση των ανωτέρω στοιχείων στην ακτή δεν συνιστά παράβαση των διατάξεων του διέποντος το καθεστώς προστασίας της νήσου από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος αλλά, αντιθέτως, αποτελεί επιτρεπτή, κατά τις ίδιες διατάξεις, υποδομή που εξυπηρετεί βασικές ανάγκες των λουμένων και, ταυτοχρόνως, διασφαλίζει την καθαριότητα του τοπίου, δεν συντρέχει, εν προκειμένω, περίπτωση παράνομης χρήσης.

Πρόεδρος: Αθ. Ράντος
Εισηγητής: Αν. Σκούφαλος

Βασικές Σκέψεις

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση της Συν. 6η/31.5.2016 (θέμα 3ο) απόφασης του Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής, με την οποία, κατ’ αποδοχήν προσφυγής της εταιρείας με την επωνυμία «Υδρούσα Αναπτυξιακή Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία», ακυρώθηκε η 3449/6.8.2015 έκθεση αυτοψίας του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Διεύθυνσης Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης. Με την έκθεση αυτή διατάχθηκε η προσωρινή σφράγιση για χρονικό διάστημα ενός (1) έτους τμήματος ακινήτου στη νήσο Υδρούσα, επί του οποίου είχε δημιουργηθεί από την εν λόγω εταιρεία υποδομή ακτής κολύμβησης (ομπρέλες, «ξαπλώστρες», χημικές τουαλέτες).
3. Επειδή, με το από 1.3.2004 προεδρικό διάταγμα «Καθορισμός ζωνών προστασίας, χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης στην παραλιακή ζώνη της Αττικής από το Φαληρικό Όρμο μέχρι την Αγία Μαρίνα Κρωπίας» (Δ΄ 254/5.3.2004), το οποίο εκδόθηκε κατ’ επίκληση του άρθρου 11 παρ. 3 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας (Κ.Β.Π.Ν., π.δ. της 14/27.7.1999, Δ΄ 580), η παραλιακή περιοχή του Νομού Αττικής, που εκτείνεται από τον Φαληρικό Όρμο έως την περιοχή Λομβάρδα Αγίας Μαρίνας Κρωπίας, διαιρέθηκε σε ζώνες χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης. Γενικότερος στόχος του διατάγματος αυτού, με το οποίο εξειδικεύονται οι κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ν. 1515/1985, Α΄ 18), είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής για όλους τους κατοίκους της περιοχής και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, ειδικότερος δε στόχος η οικολογική ανασυγκρότηση, ανάδειξη και προστασία του αττικού τοπίου, των τοπίων φυσικού κάλλους και των ακτών. Η νήσος Υδρούσα εμπίπτει στη ζώνη 1β του εν λόγω διατάγματος, για την οποία προβλέπεται, στο άρθρο 2 παρ. 2 περ. α΄ αυτού, ότι «Πρόκειται για περιοχές αποκατάστασης φυσικού τοπίου και αττικής χλωρίδας και πανίδας καθώς και προστασίας και ανάδειξης αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων στα όρια των Δήμων … Βούλας … » και, περαιτέρω, στην περ. β΄ της ιδίας παραγράφου, ότι «Εντός των περιοχών αυτών διατηρείται το φυσικό ανάγλυφο και απαγορεύεται κάθε δόμηση. Επιτρέπονται διαμορφώσεις διαδρομών περιπάτου και ποδηλάτου». Περαιτέρω, στο άρθρο 10 του διατάγματος ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. … 3. Πριν την έκδοση οικοδομικών αδειών και τη χορήγηση ή την ανανέωση της άδειας λειτουργίας των νομίμως υφισταμένων χρήσεων, που διατηρούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, απαιτείται η εκπόνηση μελέτης διαμόρφωσης για κάθε ζώνη, που εγκρίνεται με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΟΡΣΑ. Η εκπόνηση μελέτης διαμόρφωσης για μεν την έκδοση οικοδομικών αδειών απαιτείται από την έναρξη ισχύος του παρόντος, για δε τη χορήγηση ή την ανανέωση άδειας λειτουργίας νομίμως υφιστάμενης και διατηρούμενης χρήσεως μετά τριετία από την έναρξη ισχύος του διατάγματος. Υπόχρεος και επισπεύδων της μελέτης αυτής είναι ο ιδιοκτήτης ή οι ιδιοκτήτες της ζώνης (ΚΕΔ, ΕΤΑΑ.Ε., ΓΓΑ κ.λπ.). Η μελέτη αυτή δύναται να εκπονείται και από τον οικείο Δήμο μετά από σύμφωνη γνώμη των ιδιοκτητών της ζώνης. 4. Με τις μελέτες διαμόρφωσης, οι οποίες για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις εκπονούνται εντός τριετίας από την έναρξη ισχύος του παρόντος καθώς και τις μελέτες αισθητικής και λειτουργικής αναβάθμισης της παραλιακής λεωφόρου, που εγκρίνονται επίσης, με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΟΡΣΑ, προσδιορίζονται: ο τρόπος οδικής πρόσβασης σε κάθε ζώνη, οι ειδικότερες χρήσεις από τις επιτρεπόμενες σε κάθε ζώνη, η διάταξη των κτιρίων ως προς το περίγραμμα, τον όγκο, τις πλάγιες αποστάσεις και τον αύλειο χώρο εκάστου, των κινητών ελαφρών στοιχείων (όπως διαφημιστικά πανό, εμπορικές πινακίδες, ομπρέλες, ξαπλώστρες προς ενοικίαση, υπαίθριες κατασκευές), τυχόν μορφολογικά τους στοιχεία, τα χρησιμοποιούμενα υλικά, τα είδη της φύτευσης, οι χώροι τραπεζοκαθισμάτων, η έκταση των οποίων μπορεί να είναι μικρότερη από την προβλεπόμενη από τις γενικά ισχύουσες υγειονομικές ή άλλες διατάξεις, οι περιοχές για την προώθηση και ανέλκυση μικρών σκαφών (γλύστρες) και οι περιοχές διέλευσης των αγωγών. Βασική μέριμνα των μελετών αυτών είναι η λειτουργική και περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής, η ένταξη των διαμορφώσεων σε ενιαίο πνεύμα και ύφος, η εφαρμογή τεχνικών περιβαλλοντικής προστασίας στα έργα (όπως η χρήση υδατοπερατών επιφανειών στις διαμορφώσεις, η χρήση υλικών φιλικών προς το περιβάλλον στις κατασκευές), η τυχόν εξειδίκευση των προβλεπομένων από άλλες πράξεις της διοίκησης περιβαλλοντικών όρων, η διατήρηση και αύξηση του υψηλού πρασίνου με τη φύτευση μη υδροβόρων και κατάλληλων για το αττικό κλίμα και τον παράκτιο χώρο φυτών, η λειτουργική αναδιάταξη της κυκλοφορίας οχημάτων ώστε να δίνεται προτεραιότητα στη μετακίνηση των πεζών, στη διάκριση της από την κυκλοφορία των οχημάτων, στις δημόσιες συγκοινωνίες και μέσα σταθερής τροχιάς και στην απρόσκοπτη πρόσβαση στην παραλία και γενικότερα η εφαρμογή των στόχων και κατευθύνσεων του παρόντος…». Τέλος, στο άρθρο 12 ορίζεται ότι: «1. … 3. Χρήσεις που αντιβαίνουν στις διατάξεις του παρόντος απομακρύνονται σύμφωνα με τις διατάξεις της Υ.Α. 44242/2361/17.4.1989 απόφασης «Σφράγιση ακινήτων σε περίπτωση μεταβολής της χρήσης» (Β΄ 380) και τις διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 7 του Ν. 2947/2001 (Α΄ 228)».
4. Επειδή, στο άρθρο 22 του ν. 1650/1986 (Α΄ 160) ορίζεται ότι: «1. … 5. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, που εκδίδεται ύστερα από αιτιολογημένη έκθεση της αρμόδιας κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου, μπορεί να ορίζονται, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα τους, περιοχές της Χώρας, οικισμοί ή τμήματα οικισμών στα οποία, σε περίπτωση χρήσεων των ακινήτων διαφορετικών από εκείνες που προβλέπονται από τις ισχύουσες στην περιοχή πολεοδομικές διατάξεις, επιβάλλεται η σφράγισή τους μέχρι ένα χρόνο και σε περίπτωση υποτροπής οριστικά πέραν από την επιβολή άλλων κυρώσεων που προβλέπουν οι εκάστοτε ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις. Στις πιο πάνω περιοχές για κάθε χρήση ή αλλαγή χρήσεως ακινήτου απαιτείται η βεβαίωση της οικείας πολεοδομικής υπηρεσίας ότι η συγκεκριμένη χρήση είναι σύμφωνη με τις προβλεπόμενες από τις ισχύουσες για την περιοχή χρήσεις. Η βεβαίωση αυτή είναι πέραν από τα τυχόν απαιτούμενα από άλλες διατάξεις σχετικά δικαιολογητικά. 6. Η σφράγιση επιβάλλεται με απόφαση της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας και εκτελείται με μέριμνα της οικείας αστυνομικής αρχής. 7. … 8. Με απόφαση των Υπουργών Δημόσιας Τάξης και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, καθορίζονται ο τρόπος και η διαδικασία διαπίστωσης της παράβασης, ο τρόπος και η διαδικασία σφράγισης του κτίσματος, η τυχόν υποβολή ενστάσεων κατά της απόφασης σφράγισης, η εκδίκασή τους, τα όργανα κρίσεως και κάθε σχετική λεπτομέρεια». Περαιτέρω, στο άρθρο 1 της 44242/2361/17.4.1989 κοινής απόφασης των Υπουργών Δημόσιας Τάξης και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων «Σφράγιση ακινήτων σε περίπτωση μεταβολής της χρήσεως» (Β΄ 380), η οποία εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση της ανωτέρω διάταξης, ορίζεται ότι: «Στις περιοχές, οικισμούς ή τμήματα οικισμών της χώρας, που ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 22 του ν. 1650/1986, επιβάλλεται, σύμφωνα με τα επόμενα άρθρα, η σφράγιση κάθε κτιρίου ή χώρου εντός του οποίου εγκαθίσταται νέα χρήση ή συνεχίζεται η παλαιά με νέο χρήστη, διαφορετική από εκείνη που προβλέπουν κάθε φορά οι πολεοδομικές διατάξεις που ισχύουν στις πιο πάνω περιοχές, οικισμούς ή τμήματα οικισμών της χώρας». Εξ άλλου, στο άρθρο 31 του ν. 4030/2011 (A΄ 249) ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Τα Συμβούλια Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ) έχουν τις εξής αρμοδιότητες: α. Εξετάζουν τις προσφυγές κατά των πορισμάτων των ελεγκτών δόμησης. β. Εξετάζουν τις προσφυγές κατά των πράξεων ή παραλείψεων των οργάνων των Υ.ΔΟΜ., που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή του παρόντος και της νομοθεσίας περί αυθαιρέτων, καθώς και τις ενστάσεις κατά τις διατάξεις του άρθρου 4 του π.δ. 267/1998 μετά από εισήγηση της αρμόδιας Υ.ΔΟΜ. (όπως η περίπτωση β΄ αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 11 του άρθρου 49 του ν. 4178/2013, Α΄ 174) γ. … ε. … ».
5. Επειδή, στην περίπτωση η΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του ν. 702/1977 (Α΄ 268), όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου 49 του ν. 3659/2008 (Α΄ 77), ορίζεται ότι: «Στην αρμοδιότητα του τριμελούς διοικητικού εφετείου υπάγεται η εκδίκαση αιτήσεων ακυρώσεως ατομικών πράξεων διοικητικών αρχών που αφορούν: α) … η) το χαρακτηρισμό κτισμάτων ή κατασκευών ως αυθαιρέτων, ανεξαρτήτως της νομοθεσίας κατ’ εφαρμογή της οποίας έγινε ο χαρακτηρισμός, και την εξαίρεσή τους από την κατεδάφιση. Επίσης, την αυθαίρετη μεταβολή χρήσης και την επιβολή προστίμων αυθαιρέτων. θ) … ». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου υπάγονται αδιακρίτως όλες οι διαφορές από ατομικές διοικητικές πράξεις επιβολής μέτρων ή κυρώσεων λόγω αυθαίρετης χρήσης ακινήτου, καθώς και από την άρνηση της Διοίκησης να επιβάλει τα σχετικά μέτρα ή κυρώσεις, ανεξαρτήτως της εφαρμοστέας στην ειδικότερη περίπτωση νομοθεσίας, δεδομένου ότι και από την αιτιολογική έκθεση του ν. 3659/2008, στην οποία αναφέρεται ότι με τη διάταξη του άρθρου 49 παρ. 3 επιχειρήθηκε η «επέκταση της ακυρωτικής αρμοδιότητας του Διοικητικού Εφετείου, ώστε να καταλάβει και τις υποθέσεις αυθαίρετης μεταβολής χρήσης κάθε είδους», συνάγεται σαφώς η βούληση του νομοθέτη να υπαγάγει στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου το σύνολο των διαφορών, οι οποίες δημιουργούνται από πράξεις ή παραλείψεις σχετικές με τη λήψη παρεμφερών διοικητικών μέτρων αποσκοπούντων στην άρση ή στην παρεμπόδιση των μη επιτρεπτών χρήσεων. Συνεπώς, στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου ανήκουν και οι διαφορές που προκύπτουν από την προσβολή πράξεων επιβολής του μέτρου της σφράγισης ακινήτου που προβλέπεται στις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 5 του ν. 1650/1986 και της 44242/2361/1989 κ.υ.α. ή σχετικής άρνησης της Διοίκησης (Σ.τ.Ε. 3226/2014, 1149/2014, 2122/2009 7μ., κ.ά.).
6. Επειδή, η σφράγιση του επίδικου ακινήτου εχώρησε για το λόγο ότι η χρήση ακτής κολύμβησης με την ανωτέρω υποδομή αντίκειται στην επιτρεπόμενη, κατά τις διατάξεις του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος, χρήση. Με τα δεδομένα αυτά, η προσβαλλόμενη πράξη, με την οποία ακυρώθηκε η έκθεση αυτοψίας περί επιβολής του μέτρου της σφράγισης, προκαλεί διαφορά κατά τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 5 του ν. 1650/1986 και της 44242/2361/1989 κ.υ.α., η οποία υπάγεται, κατ’ αρχήν, στην αρμοδιότητα του οικείου διοικητικού εφετείου, σύμφωνα με την περίπτωση η΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του ν. 702/1977. Συντρέχει, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 34 παρ. 1 του ν. 1968/1991 (Α΄ 150), νόμιμη περίπτωση να κρατηθεί η υπόθεση προς εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για λόγους οικονομίας της δίκης.
7. Επειδή, η εταιρεία με την επωνυμία «Υδρούσα Αναπτυξιακή Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία», η οποία, ως υπομισθώτρια της νήσου από τον μισθωτή αυτής Κωνσταντίνο Σελίμη, τοποθέτησε στο ακίνητο τα ανωτέρω στοιχεία, ο εν λόγω μισθωτής καθώς και ο Νικόλαος Αλλαμανής, φερόμενος ως συνιδιοκτήτης της νήσου, με έννομο συμφέρον παρεμβαίνουν στη δίκη υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης.
8. Επειδή, ο Δήμος Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης με έννομο συμφέρον επιδιώκει την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, με την οποία ακυρώθηκε, κατ’ αποδοχήν προσφυγής της πρώτης παρεμβαίνουσας, η 3449/6.8.2015 έκθεση αυτοψίας που συνέταξε η Υπηρεσία του.
9. Επειδή από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Με τις 20η Συν./Θέμα 2/1.10.2008 και 3η Συν/Θέμα 3/28.1.2009 αποφάσεις του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Αθήνας (Ο.Ρ.Σ.Α.) εγκρίθηκε η μελέτη διαμόρφωσης της νήσου Υδρούσας με τίτλο «Πρότυπο Πάρκο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Πολιτισμού και Ερμηνείας Περιβάλλοντος – Ανάδειξη Φυσικού Τοπίου – Διαχείριση Επισκεψιμότητας», η οποία εκπονήθηκε, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 10 παρ. 3 και 4 του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος, από ομάδα μελετητών για λογαριασμό των συνιδιοκτητών της νήσου. Εξ άλλου, με την 85/2015 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης δόθηκε η εντολή στην Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου να διενεργεί αυτοψίες στη νήσο Υδρούσα για την διαπίστωση τυχόν τέλεσης αυθαιρέτων εργασιών ή κατασκευών και την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων. Κατόπιν αυτοψίας που διενεργήθηκε στη νήσο από την Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου διαπιστώθηκαν, κατά τα εκτιθέμενα στο 16612/27.4.2015 έγγραφο της Υπηρεσίας αυτής, τα εξής: α) η ύπαρξη δύο ξύλινων οικίσκων εδραζόμενων σε μεταλλικούς πασσάλους, χωρίς θεμελίωση στο έδαφος με σκυρόδεμα, β) η ύπαρξη ξύλινης κατασκευής εδραζόμενης σε μεταλλικούς πασσάλους, με ξύλινη πέργκολα, χωρίς θεμελίωση στο έδαφος με σκυρόδεμα, επί της οποίας ήταν τοποθετημένες δύο κινητές τουαλέτες, γ) το στοίβαγμα τμημάτων ξύλινων ομπρελών, και δ) η ύπαρξη «μπαζών» και άλλων σκουπιδιών. Κατόπιν νέας αυτοψίας διαπιστώθηκε, κατά τα αναφερόμενα στο 2022/11.5.2015 έγγραφο της ίδιας Υπηρεσίας, ότι πραγματοποιούνταν εργασίες καθαρισμού των απορριμμάτων. Επακολούθησε και άλλη αυτοψία, με την οποία διαπιστώθηκε, σύμφωνα με το 3347/29.7.2015 έγγραφο της εν λόγω Υπηρεσίας, η ύπαρξη ομπρελών εκτός των ορίων του αιγιαλού και πλωτής εξέδρας διαστάσεων 3,00 Χ 3,00 μ. καθώς και η εκτέλεση εργασιών για την καθαριότητα του χώρου. Εν όψει των αποτελεσμάτων των αυτοψιών, το Δημοτικό Συμβούλιο Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης, με την 567/2015 απόφασή του, παρέσχε εντολή στην ανωτέρω Υπηρεσία να ελέγξει τη νομιμότητα των υφιστάμενων στη νήσο χρήσεων και να εφαρμόσει τα οριζόμενα στις προεκτεθείσες διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 5 του ν. 1650/1986 και της 44242/2361/1989 κ.υ.α., περαιτέρω δε να κοινοποιήσει τυχόν εκδοθείσα πράξη στη υπομισθώτρια εταιρεία και στο Αστυνομικό Τμήμα Βούλας. Σε εκτέλεση της εντολής του Δημοτικού Συμβουλίου η Υπηρεσία διενήργησε αυτοψία στον ανωτέρω χώρο και συνέταξε την 3449/6.8.2015 έκθεση, με την οποία διαπιστώθηκαν τα εξής: α) οι κατασκευές που είχαν αναφερθεί στα προηγηθέντα 16612/27.4.2015, 2022/11.5.2015 και 3347/29.7.2015 έγγραφα, εξακολουθούν να υφίστανται, εκτός από την πλωτή εξέδρα, η οποία είχε απομακρυνθεί, και β) ως προς τις υφιστάμενες χρήσεις, έχει δημιουργηθεί υποδομή ακτής κολύμβησης, με την τοποθέτηση σε χώρο εκτός της ζώνης αιγιαλού εβδομήντα οκτώ (78) ξύλινων ομπρελών, πλησίον των οποίων έχουν στοιβαχθεί ξύλινες «ξαπλώστρες», έχουν δε τοποθετηθεί και χημικές τουαλέτες. Με την έκθεση αυτή διατάχθηκε, περαιτέρω, η προσωρινή σφράγιση για χρονικό διάστημα ενός (1) έτους του τμήματος του ακινήτου επί του οποίου διαπιστώθηκε η παράνομη χρήση, κλήθηκαν δε ο χρήστης και ιδιοκτήτης του ακινήτου να διακόψουν προσωρινά την λειτουργία του χώρου εντός προθεσμίας τριάντα ημερών από την κοινοποίηση ή τοιχοκόλληση της έκθεσης, με την επισήμανση ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης θα τηρηθεί η διαδικασία σφράγισης σύμφωνα με την 44242/2361/1989 κ.υ.α. Κατά της έκθεσης αυτής η υπομισθώτρια εταιρεία άσκησε προσφυγή ενώπιον της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου, την οποία, παραλλήλως, κοινοποίησε, με την 35664/19.8.2015 αίτησή της, στη Διεύθυνση Σχεδιασμού Μητροπολιτικών Αστικών και Περιαστικών Περιοχών του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η εν λόγω Διεύθυνση, στην οποία περιήλθαν, μετά την κατάργηση του Ο.Ρ.Σ.Α., οι αρμοδιότητες σύνταξης, έγκρισης και παρακολούθησης της υλοποίησης του Ρυθμιστικού Σχεδίου της ευρύτερης περιοχής Αθήνας (βλ. άρθρα 12 του ν. 4250/2014, Α΄ 74 και 33 του ν. 4277/2014, Α΄ 156), εξέθεσε, με το 4754/1.4.2016 έγγραφό της, τα ακόλουθα: «… Η διαπιστωθείσα … τοποθέτηση, εκτός της ζώνης αιγιαλού, ξύλινων ομπρελών, ξαπλωστρών και χημικών τουαλετών στη νήσο Υδρούσα αποτελεί υλοποίηση της ομοφώνως εγκεκριμένης από την Εκτελεστική Επιτροπή του Ο.Ρ.Σ.Α. μελέτης διαμόρφωσης της περιοχής με τίτλο “Πρότυπο Πάρκο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Πολιτισμού και Ερμηνείας Περιβάλλοντος – Ανάδειξη Φυσικού Τοπίου – Διαχείριση Επισκεψιμότητας” … Για την ως άνω έγκριση ελήφθησαν υπόψη οι επιτρεπόμενες στην περιοχή χρήσεις, όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 2 παρ. 2 και άρθρο 10 παρ. 8 του σχετ. 2 [ενν. του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος], οι οποίες εξειδικεύονται με την εγκεκριμένη μελέτη, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 4 του άρθρου 10 του Π.Δ., … στην συγκεκριμένη μελέτη, δεν προκύπτει ότι έχουν δημιουργηθεί επιπλέον/ασύμβατες χρήσεις. Ως εκ τούτου, η διαπιστωθείσα τοποθέτηση των κινητών στοιχείων που αναφέρονται στην … έκθεση αυτοψίας συνιστούν επιτρεπτές χρήσεις και δεν αντίκεινται στις διατάξεις περί χρήσεων γης στην περιοχή. Η … τοποθέτηση των εν λόγω στοιχείων, … δεν συνιστά δημιουργία ακτής κολύμβησης, κατά την έννοια της ζώνης 3α (ελεύθερη ακτή κολύμβησης) ούτε και κατά την έννοια της ζώνης 3β (οργανωμένη ακτή κολύμβησης) του οικείου Π.Δ., ζώνες στις οποίες προβλέπονται εκτεταμένες κτηριακές εγκαταστάσεις και δραστηριότητες, καθώς πρόκειται για διαφορετικές ζώνες του Π.Δ. στις οποίες δεν εμπίπτει η νήσος Υδρούσα …». Η προσφυγή της παρεμβαίνουσας εταιρείας έγινε δεκτή με την προσβαλλόμενη Συν. 6η/31.5.2016 (θέμα 3ο) απόφαση του Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής κατ’ επίκληση, ιδίως, του ανωτέρω εγγράφου της Διεύθυνσης Σχεδιασμού Μητροπολιτικών Αστικών και Περιαστικών Περιοχών, ακυρώθηκε δε η 3449/6.8.2015 έκθεση αυτοψίας.
10. Επειδή, η νήσος Υδρούσα εντάχθηκε, κατά τα προεκτεθέντα, στη ζώνη 1β του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος, για την οποία προβλέπεται, στο άρθρο 2 παρ. 2 περ. α΄ αυτού, ότι «Πρόκειται για περιοχές αποκατάστασης φυσικού τοπίου και αττικής χλωρίδας και πανίδας καθώς και προστασίας και ανάδειξης αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων στα όρια των Δήμων … Βούλας …» και, περαιτέρω, στην περ. β΄ της ιδίας παραγράφου, ότι «Εντός των περιοχών αυτών διατηρείται το φυσικό ανάγλυφο και απαγορεύεται κάθε δόμηση. Επιτρέπονται διαμορφώσεις διαδρομών περιπάτου και ποδηλάτου». Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών το καθεστώς προστασίας της νήσου, όπως άλλωστε, αυτό ερμηνεύθηκε από την προς τούτο αρμόδια αρχή, η οποία είχε προωθήσει την έκδοση του εν λόγω προστατευτικού διατάγματος, ουδόλως αποκλείει την τοποθέτηση στην ακτή στοιχείων, όπως οι ομπρέλες, οι «ξαπλώστρες», τα υπαίθρια καθιστικά και οι χημικές τουαλέτες, δηλαδή κινητών ελαφρών κατασκευών χωρίς θεμελίωση σε υπόβαθρο από μπετόν ή άλλο μόνιμο υπόβαθρο, οι οποίες εξυπηρετούν τις στοιχειώδεις ανάγκες των λουομένων, αποτρέπουν δε και την ρύπανση του τοπίου. Εξ άλλου η τοποθέτηση των ανωτέρω κατασκευών δεν εξομοιώνει, όπως αβασίμως ισχυρίζεται ο αιτών, τη ζώνη 1β της νήσου με τις ζώνες 3α και 3β του άρθρου 4 του διατάγματος, στις οποίες περιλαμβάνονται χρήσεις ελεύθερων και οργανωμένων ακτών κολύμβησης, εφόσον στις εν λόγω ζώνες, που αφορούν περιοχές της παραλιακής ζώνης Αττικής με άλλα χαρακτηριστικά και ανάγκες προστασίας, επιτρέπεται ένα ευρύ, ουσιωδώς διαφορετικό από το προκείμενο, φάσμα εγκαταστάσεων και κατασκευών, με δυνατότητα, μάλιστα, δόμησης, κτηρίων (βλ., ενδεικτικώς, εγκαταστάσεις αποδυτηρίων, χώρων υγιεινής, ιατρείων, υπαίθριων χώρων στάθμευσης, αναψυκτηρίων – εστιατορίων ανώτατου εμβαδού μέχρι ποσοστού 65% της επιτρεπόμενης κατά περίπτωση δόμησης, υπαίθριων αθλοπαιδειών και παιδικών χαρών στη ζώνη 3α καθώς και αντίστοιχων ή πρόσθετων εγκαταστάσεων στη ζώνη 3β). Με τα δεδομένα αυτά, ο λόγος ακύρωσης με τον οποίο προβάλλεται ότι η τοποθέτηση των επίδικων κατασκευών συνιστά υποδομή για χρήση ελεύθερης ή και οργανωμένης ακτής κολύμβησης, η οποία δεν επιτρέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος καθώς και του από 1.3.2004 διατάγματος, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
11. Επειδή, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 22 του ν. 1650/1986 και της 44242/2361/ 17.4.1989 κ.υ.α., οι οποίες επιβάλλουν την σφράγιση των παράνομων χρήσεων, όπως η επίδικη. Εφόσον, όμως, κατά τα προεκτεθέντα, η τοποθέτηση των ανωτέρω στοιχείων στην ακτή δεν συνιστά παράβαση των διατάξεων του διέποντος το καθεστώς προστασίας της νήσου από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος αλλά, αντιθέτως, αποτελεί επιτρεπτή, κατά τις ίδιες διατάξεις, υποδομή που εξυπηρετεί βασικές ανάγκες των λουμένων και, ταυτοχρόνως, διασφαλίζει την καθαριότητα του τοπίου, δεν συντρέχει, εν προκειμένω, περίπτωση παράνομης χρήσης και, συνεπώς, ο λόγος ακύρωσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
12. Επειδή, προβάλλεται ότι αναρμοδίως εγκρίθηκε από τον Ο.Ρ.Σ.Α., με τις ανωτέρω 20η Συν./Θέμα 2/1.10.2008 και 3η Συν/Θέμα 3/28.1.2009 αποφάσεις του, η μελέτη διαμόρφωσης της νήσου Υδρούσας, η μελέτη δε αυτή πάσχει, κατά τους ειδικότερους ισχυρισμούς του αιτούντος, νομικές και ουσιαστικές πλημμέλειες. Οι λόγοι, όμως, αυτοί είναι απορριπτέοι προεχόντως ως απαράδεκτοι διότι, όπως προβάλλονται, στρέφονται κατά των εν λόγω αποφάσεων του Ο.Ρ.Σ.Α. περί εγκρίσεως της οικείας μελέτης, το κύρος των οποίων, ως ατομικών διοικητικών πράξεων, δεν δύναται να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως στην παρούσα δίκη.
13. Επειδή, περαιτέρω, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 95 παρ. 5 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει την υποχρέωση συμμόρφωσης της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις. Κατά την αντίληψη του αιτούντος, η υποχρέωση συμμόρφωσης απορρέει, εν προκειμένω, από την 3222/2006 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκε ότι δεν είναι επιτρεπτή η δημιουργία στη νήσο ελεύθερης ακτής κολύμβησης.
14. Επειδή, με την 3222/2006 απόφαση του Δικαστηρίου απορρίφθηκε αίτηση ακύρωσης των φερομένων ως κυρίων της νήσου κατά του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος, κρίθηκε δε, μεταξύ άλλων, ότι «… το αίτημα των ιδιοκτητών της επίμαχης νησίδος για την θέσπιση πλέον ευνοϊκών γι’ αυτούς χρήσεων γης, συνοδευόμενο και από την επισήμανση ότι με παλαιότερο έγγραφο του Ο.Ρ.Σ.Α. είχε προταθή η δημιουργία στην νησίδα ελεύθερης ακτής κολυμβήσεως και η πρόβλεψη της δυνατότητος δομήσεως κτίσματος μέχρι 60 τετρ. μέτρων, εξετάσθηκε ειδικώς (βλ. την από 2.4.2002 εισήγηση του Ο.Ρ.Σ.Α. προς την Εκτελεστική Επιτροπή του Οργανισμού Αθήνας) αλλά κρίθηκε απορριπτέο για λόγους προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος της νησίδος. Η απορριπτική αυτή κρίση διετυπώθη κατ’ επίκληση της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, … Με τα δεδομένα αυτά, η κρίση της Διοικήσεως για την ανάγκη προστασίας της νησίδος με την ένταξή της στην συγκεκριμένη ζώνη και την θέσπιση των ως άνω περιορισμών χρήσεως, τεκμηριώνεται επαρκώς, εν όψει και του γεγονότος ότι η νησίδα αυτή είναι εκτός σχεδίου περιοχή, μη προοριζομένη προς δόμηση, και συνεπώς το προσβαλλόμενο διάταγμα έχει εκδοθή, κατά το μέρος αυτό, εντός των ορίων της προμνημονευθείσης νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως …». Εν όψει των ανωτέρω, με την εν λόγω απόφαση δεν συνήχθη το συμπέρασμα, όπως εσφαλμένως υπολαμβάνει ο αιτών, ότι στη νήσο Υδρούσα δεν είναι επιτρεπτή η διαμόρφωση της ακτής με την τοποθέτηση της στοιχειώδους υποδομής (ομπρελών, «ξαπλωστρών», χημικών τουαλετών) για την εξυπηρέτηση των λουομένων και την διατήρηση της καθαριότητας του χώρου αλλά αντιμετωπίσθηκε διαφορετικό, ως προς τις προϋποθέσεις, το εύρος και το περιεχόμενο, ζήτημα, το οποίο ανάγεται στη θέσπιση του περιορισμού δημιουργίας ελεύθερης ακτής κολύμβησης με την πρόβλεψη δυνατότητας δόμησης κτίσματος εμβαδού μέχρι 60 τ.μ. Κατόπιν τούτων, τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.
15. Επειδή, η προσβαλλόμενη πράξη, με την προεκτεθείσα αιτιολογία, ευρίσκει νόμιμο έρεισμα στις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 2 του από 1.3.2004 προεδρικού διατάγματος, οι οποίες, κατά τα αναφερόμενα στη σκέψη 10, επιτρέπουν την τοποθέτηση στην ακτή της νήσου των επίμαχων στοιχείων, καθώς και στις διαφυγούσες τον ακυρωτικό έλεγχο 20η Συν./Θέμα 2/1.10.2008 και 3η Συν/Θέμα 3/28.1.2009 αποφάσεις του Ο.Ρ.Σ.Α., με τις οποίες επετράπη, καθ’ υλοποίηση της εγκριθείσης μελέτης διαμόρφωσης, η τοποθέτηση των εν λόγω στοιχείων. Συνεπώς, ο λόγος ακύρωσης, με τον οποίο πλήσσεται η νομιμότητα και επάρκεια της αιτιολογίας της προσβαλλομένης, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
16. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να γίνει δεκτή η παρέμβαση.