ΣτΕ 656/2017 [Ακύρωση άδειας εγκατάστασης για τον ΑΗΣ Ρόδου στηριζόμενης σε ΑΕΠΟ που έληξε]
Περίληψη
Η προσβαλλόμενη με την πρώτη από τις δύο συνεκδικαζόμενες αιτήσεις άδεια παραγωγής ορίζει ρητώς ότι ισχύει μέχρι τις 31.12.2010, δεν προβάλλεται δε ούτε προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι η ισχύς της παρατάθηκε. Εφόσον επομένως η ισχύς της είχε λήξει κατά τον χρόνο συζήτησης της υπόθεσης, η δίκη δεν έχει αντικείμενο και πρέπει να καταργηθεί, δεδομένου ότι οι προβληθέντες επ’ ακροατηρίω από τον αιτούντα Δήμο λόγοι ιδιαίτερου εννόμου συμφέροντος προς συνέχιση της δίκης, όπως αναπτύχθηκαν με υπόμνημα που κατατέθηκε μετά τη συζήτηση, δεν παρίστανται βάσιμοι. Ειδικότερα, ο ισχυρισμός ότι τα επίμαχα Η/Ζ συνεχίζουν να λειτουργούν με βλαπτικές συνέπειες για το περιβάλλον δεν συνιστά λόγο συνέχισης της δίκης, διότι η λειτουργία, είτε εν τοις πράγμασι είτε δυνάμει άλλων πράξεων, των εν λόγω Η/Ζ δεν αποτελεί πάντως διοικητικής φύσεως συνέπεια της προσβαλλόμενης άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η oποία αφορά τη σκοπιμότητα του έργου και χορηγείται βάσει κριτηρίων κυρίως οικονομικής και τεχνικής φύσεως.
Αλυσιτελώς προβάλλεται ότι με πράξεις της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Ν.Α. Δωδεκανήσου ανεστάλη η εκτέλεση της οικοδομικής άδειας της ίδιας υπηρεσίας, με την οποία επετράπη στην παρεμβαίνουσα, μεταξύ άλλων, η κατασκευή βάσεως εγκατάστασης των 20 Η/Ζ και της δεξαμενής ντήζελ, και απαγορεύθηκε η συνέχιση των οικοδομικών εργασιών, διότι οι πράξεις αυτές δεν έχουν άμεση σχέση με την προσβαλλόμενη πράξη.
Η ισχύς της προσβαλλόμενης με τη δεύτερη αίτηση κ.υ.α. 144935/14.7.2008 περί εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Σορωνής έληξε στις 31.12.2013, δεν προκύπτει δε ότι υπήρξε ανανέωση της πράξεως αυτής, ή ότι εκδόθηκε η απαιτούμενη κατ’ άρθρο 2 παρ. 8 περ. γ’ του ν. 4014/2011 διαπιστωτική πράξη περί μη μεταβολής των δεδομένων υπό τα οποία εκδόθηκε ώστε να παραταθεί η ισχύς της και, συνεπώς, ο ισχυρισμός της παρεμβαίνουσας περί αυτόματης παρατάσεως ισχύος της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο. κατ’ εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Με την υποβληθείσα αίτηση η παρεμβαίνουσα δεν ζήτησε την ανανέωση ισχύος της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο. του ΑΗΣ Σορωνής, αλλά την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση νέας κινητής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής ισχύος για την κάλυψη των αναγκών αιχμής κατά την περίοδο από 1.7.2011 έως 31.8.2013. Εν όψει τούτων η δίκη καθ’ όσον αφορά την προσβαλλόμενη α.ε.π.ο. πρέπει να κηρυχθεί κατηργημένη.
Η προσβαλλόμενη άδεια εγκαταστάσεως επικαλείται στο προοίμιό της ως νόμιμο έρεισμά της, μεταξύ άλλων, την ανωτέρω α.ε.π.ο. Όμως, όπως έχει κριθεί, μετά τη λήξη, κατά τα ανωτέρω της ισχύος της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο., δεν νοείται η ύπαρξη της επίδικης άδειας εγκαταστάσεως, καθ’ όσον αυτή προϋποθέτει ως νόμιμο έρεισμά της έγκριση περιβαλλοντικών όρων εν ισχύι. Ενόψει τούτου πρέπει να ακυρωθεί η άδεια εγκαταστάσεως κατά μερική αποδοχή της δεύτερης αιτήσεως ακυρώσεως.
Πρόεδρος: Ν. Ρόζος
Εισηγητής: Θ. Αραβάνης
Βασικές Σκέψεις
2. Επειδή, με την δεύτερη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (1070017/2009 γραμμάτιο παραβόλου σειράς Α), ζητείται η ακύρωση α) της 144935/14.7.2008 κοινής αποφάσεως των Υπουργών ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι λειτουργίας του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού (ΑΗΣ) Ρόδου ισχύος 234,04 MW της «ΔΕΗ ΑΕ» στην ανωτέρω θέση Σορωνής Ρόδου και β) της Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/1837/27154/20.11.2008 αποφάσεως του Υπουργού Ανάπτυξης με την οποία χορηγήθηκε άδεια εγκατάστασης 20 Ηλεκτροπαραγωγών Ζευγών (Η/Ζ) ισχύος 25,18 MW με καύσιμο ντήζελ και μιας δεξαμενής αποθήκευσης ντήζελ στον ανωτέεω ΑΗΣ Σορωνής Ρόδου.
3. Επειδή, οι κρινόμενες αιτήσεις είναι συναφείς και πρέπει να συνεκδικασθούν.
4. Επειδή, με προφανές έννομο συμφέρον παρεμβαίνει υπέρ του κύρους των προσβαλλόμενων πράξεων, με αυτοτελές δικόγραφο σε κάθε υπόθεση, η δικαιούχος των προσβαλλόμενων αδειών εταιρεία «ΔΕΗ ΑΕ».
5. Επειδή, οι αιτούντες υπό στοιχεία 2 έως 17 στην πρώτη αίτηση και 2 έως 22 στην δεύτερη αίτηση δεν νομιμοποίησαν την υπογράφουσα τα αντίστοιχα δικόγραφα των αιτήσεων δικηγόρο με κάποιον από τους τρόπους που προβλέπονται στο άρθρο 27 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), όπως ισχύει, και συνεπώς οι αιτήσεις ως προς αυτούς πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες.
6. Επειδή, ο Δήμος Πεταλούδων (ήδη Δήμος Ρόδου) με έννομο συμφέρον ασκεί τις κρινόμενες αιτήσεις εφ’ όσον προβάλλει ότι οι επίμαχες εγκαταστάσεις ευρίσκονται στην διοικητική του περιφέρεια και η λειτουργία τους βλάπτει το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της περιοχής.
7. Επειδή, η προσβαλλόμενη με την πρώτη αίτηση άδεια παραγωγής ορίζει ρητώς ότι ισχύει μέχρι τις 31.12.2010, δεν προβάλλεται δε ούτε προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι η ισχύς της παρατάθηκε. Εφ’ όσον επομένως η ισχύς της είχε λήξει κατά τον χρόνο συζητήσεως της υποθέσεως, η δίκη δεν έχει αντικείμενο και πρέπει να καταργηθεί κατ’ άρθρο 32 παράγρ. 2 του π.δ. 18/1989, δεδομένου ότι οι προβληθέντες επ’ ακροατηρίου από τον αιτούντα Δήμο λόγοι ιδιαίτερου εννόμου συμφέροντος προς συνέχιση της δίκης, όπως αναπτύχθηκαν με το από 21.2.2014 υπόμνημα που κατατέθηκε μετά τη συζήτηση, εντός της προθεσμίας που χορήγησε ο πρόεδρος της συνθέσεως, δεν παρίστανται βάσιμοι. Ειδικότερα, ο ισχυρισμός ότι τα επίμαχα Η/Ζ συνεχίζουν να λειτουργούν με βλαπτικές συνέπειες για το περιβάλλον δεν συνιστά λόγο συνεχίσεως της δίκης, διότι η λειτουργία, είτε τοις πράγμασι είτε δυνάμει άλλων πράξεων, των εν λόγω Η/Ζ δεν αποτελεί πάντως διοικητικής φύσεως συνέπεια της προσβαλλόμενης άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία αφορά τη σκοπιμότητα του έργου και χορηγείται βάσει κριτηρίων κυρίως οικονομικής και τεχνικής φύσεως (βλ. ΣΕ 3749 – 3752/2008, 3650, 3652/2005). Αβασίμως εξ άλλου προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη άδεια παραγωγής έχει διοικητικής φύσεως συνέπειες διότι αποτέλεσε έρεισμα της αποφάσεως εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων (α.ε.π.ο.) και της άδειας εγκαταστάσεως 20 Η/Ζ και δεξαμενής ντηζελ, που προσβάλλονται με την δεύτερη αίτηση ακυρώσεως, δεδομένου ότι, πάντως, όπως εκτίθεται στις επόμενες σκέψεις, η ισχύς της α.ε.π.ο. έχει επίσης λήξει, η δε χορηγηθείσα άδεια εγκαταστάσεως των 20 Η/Ζ είναι ακυρωτέα εξ αυτού του λόγου. Τέλος, αλυσιτελώς προβάλλεται ότι με πράξεις της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Ν. Α. Δωδεκανήσου ανεστάλη η εκτέλεση της 449/2008 οικοδομικής άδειας της ίδιας υπηρεσίας, με την οποία επετράπη στην παρεμβαίνουσα, μεταξύ άλλων, η κατασκευή βάσεως εγκατάστασης των 20 Η/Ζ και της δεξαμενής ντήζελ, και απαγορεύθηκε η συνέχιση των οικοδομικών εργασιών, διότι οι πράξεις αυτές δεν έχουν άμεση σχέση με την προσβαλλόμενη πράξη.
8. Επειδή, η ισχύς της προσβαλλόμενης με τη δεύτερη αίτηση ακυρώσεως κ.υ.α. 144935/14.7.2008 περί εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Σορωνής έληξε στις 31.12.2013, δεν προκύπτει δε ότι υπήρξε ανανέωση της πράξεως αυτής, ή ότι εκδόθηκε η απαιτούμενη κατ’ άρθρο 2 παρ. 8 περ. γ΄ του ν. 4014/2011 (Α΄ 209) διαπιστωτική πράξη περί μη μεταβολής των δεδομένων υπό τα οποία εκδόθηκε ώστε να παραταθεί η ισχύς της (ΣΕ 4445/2013 7μ. σκ. 6 κ.ά.) και, συνεπώς, ο ισχυρισμός της παρεμβαίνουσας περί αυτόματης παρατάσεως ισχύος της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο. κατ’ εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, ισχυρίζεται η παρεμβαίνουσα ότι η ισχύς της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο. παρατάθηκε σύμφωνα με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 30 παρ. 4 εδάφ. β του ν. 4014/2001, η οποία ορίζει ότι «Για τις περιπτώσεις αιτημάτων ανανέωσης ή τροποποίησης ΑΕΠΟ, που υποβλήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, διατηρείται σε ισχύ μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας η υφιστάμενη ΑΕΠΟ, ανεξάρτητα από το χρόνο υποβολής των αντίστοιχων φακέλων», δεδομένου ότι είχε υποβάλει σχετικό αίτημα με την 6191/16.8.2011 αίτησή της προς το Υπουργείο ΠΕ.Κ.Α. πριν τη δημοσίευση του ν. 4014/2011 στην Ε.τ.Κ. (21.9.2009), δηλαδή σε κάθε περίπτωση πριν την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού κατά τις διακρίσεις του άρθρου 37 παρ. 1 και 2 αυτού. Ανεξαρτήτως όμως της έννοιας της ανωτέρω μεταβατικής διατάξεως ο προβαλλόμενος ισχυρισμός είναι απορριπτέος προεχόντως διότι με την υποβληθείσα αίτηση η παρεμβαίνουσα δεν ζήτησε την ανανέωση ισχύος της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο. του ΑΗΣ Σορωνής, αλλά την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση νέας κινητής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 23,6 MW για την κάλυψη των αναγκών αιχμής κατά την περίοδο από 1.7.2011 έως 31.8.2013. Εν όψει τούτων η δίκη καθ’ όσον αφορά την προσβαλλόμενη α.ε.π.ο. 144935/14.7.2008 πρέπει να κηρυχθεί κατηργημένη κατ’ άρθρο 32 παρ. 2 του π.δ. 18/1989.
9. Επειδή, η προσβαλλόμενη με τη δεύτερη αίτηση ακυρώσεως Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/1837/27154/20.11.2008 άδεια εγκαταστάσεως επικαλείται στο προοίμιό της ως νόμιμο έρεισμά της, μεταξύ άλλων, την ανωτέρω 144935/14.7.2008 α.ε.π.ο. Όμως, μετά τη λήξη, κατά τα ανωτέρω, της ισχύος της προσβαλλόμενης α.ε.π.ο., δεν νοείται η ύπαρξη της επίδικης άδειας εγκαταστάσεως, καθ’ όσον η τελευταία προϋποθέτει ως νόμιμο έρεισμά της ισχύουσα έγκριση περιβαλλοντικών όρων (βλ. ΣΕ 1668/2014, 424/2015). Εν όψει τούτου πρέπει να ακυρωθεί η Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/ 1837/27154/20.11.2008 άδεια εγκαταστάσεως κατά μερική αποδοχή της δεύτερης αιτήσεως ακυρώσεως και να απορριφθεί αντιστοίχως η ασκηθείσα παρέμβαση, κατόπιν δε τούτου αποβαίνει αλυσιτελής η έρευνα των λοιπών λόγω ακυρώσεως.
10. Επειδή, εν όψει των περιστάσεων το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να συμψηφισθεί η δικαστική δαπάνη των διαδίκων και στις δύο αιτήσεις, κατ’ άρθρο 39 παράγρ. 1 του π.δ. 18/1989.
