ΣτΕ 3502/2010 [Νόμιμο π.δ. για την προστασία της Πάρνηθας]
Περίληψη
-Οι εκτάσεις οι οποίες εχρησιμοποιούντο πριν από την ίδρυση του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, από τον Ε.Ο.Τ. ως ξενοδοχεία (Μον Παρνές στη θέση Μαυροβούνι και Ξενία στη θέση Σανατόριο), και ως σταθμός εκκινήσεως των βαγονιών του τελεφερίκ που κατέληγαν στο ξενοδοχείο Μον Παρνές είχαν έκτοτε μεταβάλει νομίμως προορισμό. Οι ρυθμίσεις για τις ζώνες Ε2 του προσβαλλόμενου π. δ/τος δεν είναι αντίθετες προς την οδηγία 92/43 Ε.Ο.Κ., δεδομένου ότι ο πυρήνας του εθνικού δρυμού Πάρνηθα έχει ενταχθεί στο μέτρο που έχει οριοθετηθεί ως πυρήνας, δηλαδή με την εξαίρεση ορισμένων εκτάσεών του, στις οποίες περιλαμβάνονται οι εν λόγω ζώνες.
Πρόεδρος: Αγγ. Θεοφιλοπούλου
Εισηγητής: Ν. Ρόζος
Δικηγόροι: Α. Δημόπουλος, Α. Αλεφάντη
Βασικές σκέψεις
- Επειδή προβάλλεται ότι δεν υπάρχουν διαβαθμισμένες χρήσεις γύρω από τις ζώνες Α1 και Α2 ώστε να διασφαλίζεται το καθεστώς απόλυτης προστασίας και να απορροφούνται πιέσεις και ότι έτσι παραμελείται η προστασία περιοχών του Δρυμού όπως τα δρυοδάση εκατέρωθεν του δρόμου προς Άγιο Μερκούριο και των ζωνών Δ2 και Δ3. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος κατά μεν το πρώτο σκέλος του ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, εφ΄ όσον, κατά τα αναφερόμενα στη σκέψη 6, με το προσβαλλόμενο π.δ. θεσμοθετούνται τέτοιες ζώνες προστασίας και μάλιστα με διαβάθμιση, ως προς το δεύτερο σκέλος αυτού είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, δεδομένου ότι τα ανωτέρω δρυοδάση προστατεύονται κατά τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο 6 του προσβαλλόμενου π. δ/τος, και στις οποίες περιλαμβάνεται και οι αναφερόμενοι στη σκέψη 6 κανονισμός λειτουργίας του δρυμού.
- Επειδή με το προσβαλλόμενο π.δ. προβλέπονται ζώνς Ε1, η οποία αποτελεί πάρκο κεραιών ραδιοφωνίας – τηλεοράσεως, Ε3, που περιλαμβάνει τις κατασκηνώσεις της Τράπεζας της Ελλάδας και Ε4, που περιλαμβάνει τη λατομική περιοχή Ξηρορέματος (άρθρο 2 περ. 12, 14 και 15). Προβάλλεται ότι με τις ανωτέρω ρυθμίσεις παραβιάζεται το άρθρο 24 του Συντάγματος, διότι δεν παραβλέπεται η μετεγκατάστασή τους, όπως προβλέπεται από τη σχετική μελέτη του ΟΡΣΑ, αντιθέτως δε, μπορούν να αναβαθμίζονται στο διηνεκές.
- Η σκέψη 9 της 5 και στο τέλος της προστίθεται το εξής: Τέλος, το σκέλος του λόγου με το οποίο προβάλλεται ότι η χρήση αυτή δύναται να αναβαθμίζεται στο διηνεκές είναι απορριπτέος, διότι δεν στρέφεται κατά διατάξεως του προσβαλλόμενου π. δ/τος, αλλά κατά διατάξεως που ενδέχεται να θεσπισθεί κατ’ επίκληση των ανωτέρω εξουσιοδοτικών διατάξεων.
- Η σκέψη 10 της 5 και στο τέλος της προστίθεται η ανωτέρω προσθήκη της σκέψης 11 της παρούσας αποφάσεως.
- Επειδή, οι λόγοι με τους οποίους προβάλλεται ότι το προσβαλλόμενο π.δ. είναι μη νόμιμο, διότι «Στις ζώνες Β1, Β2, Β3, Β4 καθώς και στις ζώνες Δ1, Δ2, Δ3 οι επιτρεπόμενες χρήσεις δεν συνάδουν με τις αρτιότατες σχετικές προτάσεις της μελέτης του ΟΡΣΑ», και διότι «Εξαιρούνται αρκετές εκτάσεις του δάσους Ψωρίλα οι οποίες διεκδικούνται από τον οικοδομικό συνεταιρισμό «Φλόγα», καθώς και τμήματα του δημοσίου δάσους Πολυδενδρίου» είναι απορριπτέοι ως αόριστοι.
- Επειδή, ο λόγος με τον οποίο προβάλλεται ότι το προσβαλλόμενο π.δ. είναι μη νόμιμο διότι «Δεν υπάρχει ρύθμιση για την κτηνοτροφία ειδικά στις ζώνες Β΄ και ειδικά στις περιοχές Φυλής, Αχαρνών, Αυλώνα» είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι με το προσβαλλόμενο π.δ. καθορίζονται οι επιτρεπόμενες χρήσεις στις ανωτέρω ζώνες και, συνεπώς, είναι περιττός και ο καθορισμός των μη επιτρεπομένων.
- Επειδή, προβάλλεται ότι το προσβαλλόμενο π.δ. είναι μη νόμιμο διότι «το άρθρο 2 παρ. 10 θεσμοθετεί ζώνες Γ όπου επιτρέπεται η δόμηση κατοικιών εκτός σχεδίου με όριο τα 20 στρέμματα. Οι ζώνες αυτές θεσμοθετούνται σε δασική περιοχή της Φυλής και σε περιοχές των Θρακομακεδόνων και της Βαρυμπόμπης, χωρίς να διευκρινίζεται ότι η δόμηση επιτρέπεται μόνο στο γεωργικό τμήμα των εκτάσεων». Ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις της περιοχής όπου εφαρμόζονται οι ρυθμίσεις του προσβαλλόμενου π. δ/τος διέπονται, σύμφωνα με το άρθρο 6 αυτού, και από τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.
- Επειδή, με το άρθρο 2 του αναφερόμενου στη σκέψη 6 β. δ/τος 644/1961 καθορίστηκαν μεν τα όρια του πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, ορίστηκε όμως, επίσης ρητώς, ότι «Εξαιρούνται του πυρήνος αι εμπίπτουσαι εντός των ανωτέρω ορίων και εκτάσεων και χρησιμοποιούμεναι υπό τρίτων εκτάσεις εις τας δασικάς θέσεις … Μαυροβούνι, Σανατόριον ….». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, η εξαίρεση αφορά τόσο την έκταση όσο και τη χρήση της εκτάσεως αυτής. Τούτου δε έπεται ότι οι ανωτέρω εξαιρεθείσες εκτάσεις, των οποίων η δασική μορφή επίσης ρητώς αναφέρεται στο προαναφερόμενο β.δ., έχουν μεταβάλει νομίμως έκτοτε προορισμό (ΣτΕ 2257/2002), όπως και άλλες εκτάσεις, εκτός του πυρήνα, απαραίτητες για τη λειτουργία της χρήσεως των ανωτέρω εκτάσεων.
- Επειδή με την παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 2160/1993 (ΦΕΚ 118 Α΄) ορίζεται ότι «Οι κτηριακές τουριστικές εγκαταστάσεις, που έχουν ανεγερθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου από τον Ε.Ο.Τ. χωρίς την κατά νόμον οικοδομική άδεια και ανήκουν στον Ε.Ο.Τ. ή στη θυγατρική του εταιρεία «ΞΕΝΙΑ ΑΕ», καθίστανται νόμιμες. Η νομιμότητα της κτιριακής εγκατάστασης διαπιστώνεται με σχετική απόφαση του Ε.Ο.Τ., η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση της τεχνικής υπηρεσίας του Ε.Ο.Τ.. Η απόφαση περιέχει την τοποθεσία και τεχνική περιγραφή της κτιριακής εγκατάστασης, καθως και τα στοίχεία των σχετικών διαγραμμάτων, που τηρούνται στο αρχείο του Ε.Ο.Τ.. Με την έκδοση της απόφασης του Ε.Ο.Τ. η κτιριακή εγκατάσταση, ως έχει και ευρίσκεται, λογίζεται ότι πληροί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση οικοδομικής άδειας για περαιτέρω προσθήκες και γενικά οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες», ενώ με την παρ. 17 του άρθρου 9 του ν. 2837/2000 ορίζεται ότι η Α.Ε. Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα μπορεί να αποκτά την κυριότητα περουσιακών στοιχείων του Ε.Ο.Τ. με Π.Υ.Σ. Κατ’ εξουσιοδότηση δε αυτής, με την ΠΥΣ 18/2002 (ΦΕΚ 68 Α΄) μεταβιβάστηκαν εκτάσεις 115 τ.μ. του Ε.Ο.Τ. στην ανωτέρω Α.Ε. Επακολούθησε ο ν. 3193/2003 (ΦΕΚ 100 Α΄). Με το άρθρο 3 αυτής ορίστηκε ότι «1. Οι εκτάσεις 90 και 25 στρεμμάτων, εκτός πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, οι οποίες περιήλθαν στην κυριότητα του «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» με την 18/3.4.2002 Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου … καθώς και η έκταση 51 στρεμμάτων στους πρόποδες του όρους Πάρνηθα … διατηρούνται ως χώροι τουρισμού και αναψυχής κατά την έννοια του π.δ. 23.2/6.3.1987 (ΦΕΚ 166 Δ΄), όπως ισχύει, στους οποίους επιτρέπεται η ανακατασκευή, η αναμόρφωση, η αναβάθμιση και ο εκσυγχρονισμός όλων των υφιστάμενων κτηρίων και εγκαταστάσεων, καθώς και του περιβάλλοντος των κτηρίων χώρων και ειδικότερα: α) Στην έκταση εμβαδού 90.000 τ.μ., όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του συγκροτήματος του καζίνου-ξενοδοχείου «Μον Παρνές» και του άνω σταθμού τελεφερίκ στη θέση Μαυροβούνι του όρους Πάρνηθα … β) Στην έκταση εμβαδού 25.000 τ.μ., όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου «Ξενία» στη θέση Σανατόριο του όρους Πάρνηθα … γ) Στην έκταση εμβαδού 51.000 τ.μ., όπου βρίσκεται ο κάτω σταθμός τελεφερίκ Πάρνηθας στη θέση Μπόχαλη του όρους Πάρνηθα …». Περαιτέρω, στο ΦΕΚ δημοσιεύσεως του τελευταίου αυτού νόμου δημοσιεύτηκαν και οι εκδοθείσες κατ’ επίκληση της παρ. 1 του άρθρου 6 του ανωτέρω ν. 2160/1983 αποφάσεις του Προέδρου του Ε.Ο.Τ. 509828/15.11.2002 «Διαπιστωτική πράξη νομιμότητας Κτιριακών Τουριστικών Εγκαταστάσεων Συγκροτήματος ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ MONT PARNES – ΚΑΖΙΝΟ – ΑΝΩ ΣΤΑΘΜΟΥ ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ ΠΑΡΝΗΘΑΣ ….», 505384/19.5.1997 «Διαπιστωτική πράξη νομιμότητας Κτιριακής Τουριστικής Εγκατάστασης Ξενοδοχείου «ΞΕΝΙΑ» στην ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΠΑΡΝΗΘΟΣ» και 509696/17.10.2002 «Διαπιστωτική πράξη νομιμότητας Κτιριακών Τουριστικών Εγκαταστάσεων ΚΑΤΩ ΣΤΑΘΜΟΥ ΚΑΙ ΠΥΛΩΝΩΝ ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ ΠΑΡΝΗΘΑΣ, ΥΔΑΤΟΔΕΞΑΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΛΙΟΣΤΑΣΙΩΝ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ….».
- Επειδή, με την παρ. 13 του άρθρου 2 του προσβαλλόμενου π. δ/τος καθορίζονται ως Ε2 τρεις «ζώνες τουρισμού, οι εγκαταστάσεις των οποίων έχουν καθορισθεί με το ν. 3139/2003 (Α΄ 100) και για τις οποίες καθώς και για τις συνοδές υποδομές αυτών, ισχύουν οι διατάξεις του παραπάνω νόμου», αντιστοιχούσες, επομένως, στις ανωτέρω τρεις εκτάσεις της παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 3193/2003. Προβάλλεται ότι η ρύθμιση αυτή είναι μη νόμιμη, διότι κατά παράβαση του άρθρου 24 του Συντάγματος και του ν. 1515/1985 μεταβάλλεται ο προορισμός των ανωτέρω εκτάσεων ως δασικών, και μάλιστα των δύο πρώτων με την ένταξή τους εκτός του πυρήνα του δρυμού, με τη νομιμοποίηση εγκαταστάσεων που λειτουργούσαν παρανόμως, χωρίς να συντρέχει σπουδαίος λόγος δημοσίου συμφέροντος.
- Επειδή, όπως προκύπτει από τις παρατιθέμενες στη σκέψη 17 διατάξεις και τα στοιχεία του φακέλου (βλ., πλην άλλων, σ. 53 της Μελέτης του ΟΡΣΑ) και δεν αμφισβητείται, οι ανωτέρω εκτάσεις εχρησιμοποιούντο πριν από την έκδοση του β. δ/τος 644/1961 από τον Ε.Ο.Τ. ως ξενοδοχεία οι δύο πρώτες (Μον Παρνές στη θέση Μαυροβούνι και Ξενία στη θέση Σανατόριο), που είχαν μάλιστα περιέλθει σε αυτόν, και ως σταθμός εκκινήσεως των βαγονιών του τελεφερίκ που κατέληγαν στο ξενοδοχείο Μον Παρνές η τρίτη. Είχαν, συνεπώς, έκτοτε μεταβάλει νομίμως προορισμό, κατά τα αναφερόμενα στη σκέψη 16. Τούτου δε έπεται ότι ο ανωτέρω λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
- Επειδή, προβάλλεται ότι ο ανωτέρω ρυθμίσεις για τις ζώνες Ε2 του προσβαλλόμενου π. δ/τος είναι αντίθετες προς την οδηγία 92/43 Ε.Ο.Κ., δεδομένου ότι ο πυρήνας του εθνικού δρυμού Πάρνηθα έχει ενταχθεί στο προβλεπόμενο από αυτή δίκτυο NATURA 2000. Ο λόγος όμως αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, δεδομένου ότι ο πυρήνας του προαναφερόμενου εθνικού δρυμού έχει ενταχθεί στο μέτρο που έχει οριοθετηθεί ως πυρήνας, δηλαδή με την εξαίρεση ορισμένων εκτάσεών του, στις οποίες περιλαμβάνονται οι ζώνες Ε2.
- Επειδή, εφ΄ όσον δεν προβάλλονται άλλοι λόγοι ακυρώσεως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
